Was Mohammed wel een pedofiel?

Hoogst waarschijnlijk heeft hij nooit bestaan

De Oostenrijkse rechter die een vrouw veroordeelde met een boete vanwege het gebruik van de term ‘pedofiel’ in relatie tot de profeet Mohammed, had in ieder geval in één ding gelijk. Uit de levensloop van Mohammed blijkt niet dat hij van nature een pedofiel was. Integendeel hij was een liefhebber van vrouwelijk schoon en ging regelmatig te ver om een vrouw aan zijn harem toe te voegen. Natuurlijk had die vrouw nooit veroordeeld mogen worden. Het Europese Hof waar ze de veroordeling aanvocht, besliste echter anders.

Hirsi Ali drukte zich voorzichtiger uit. Zij zei dat Mohammed ‘naar de huidige maatstaven’ een pedofiel kon worden genoemd. Hadith’s en sira ondersteunen het verhaal dat Mohammed de negenjarige Aïsha tot zijn vrouw maakte. Daar mogen vraagtekens bij worden gezet. Het komt uit de hadith’s en zou gezegd zijn door Aïsha zelf. Hadith’s zijn echter zo onbetrouwbaar dat een paar stromingen in de islam ze volledig afwijzen.

Religies zijn ontworpen om orde in de samenleving aan te brengen. Een god hadden ze daarbij nodig om absoluut gezag uit te kunnen oefenen. Hadith’s werden vaak gebruikt om nog iets aan de leer toe te voegen en het is volstrekt niet uit te sluiten dat het verhaal van Aïsha is gefabriceerd om pedofiele praktijken religieus te rechtvaardigen. Het gaat nog wel verder dan dat. Modern onderzoek laat zien dat het de vraag is of Mohammed ooit heeft bestaan. Mekka en Medina verschijnen in historisch onderzoek ook al niet als geloofwaardige plaatsen van belang tijdens het ontstaan van de islam.

Nu Wilders de verzameling van alle Turkse moskeeën in Nederland tegen zich heeft gekregen vanwege een kritische tweet over de mythische Mohammed ( Mohammed was een pedofiel, massamoordenaar, terrorist en waanzinnige), is het de vraag of hij zijn kritiek op de profeet beter kan verleggen naar het feit dat de man zoals de islam hem presenteert is geschapen om de islamitische leer te ondersteunen en als zodanig nooit bestaan heeft. Het is een fantasiefiguur die eigenschappen kreeg toebedeeld die pasten in de maatschappelijke orde die de ontwerpers van de islam nastreefden.

Er is trouwens iets vreemds aan dat streven van de Turkse moskeeorganisatie om via Twitter Wilders het twitteren te belemmeren. Moslims dienen de wetten van het land waarin ze gevestigd zijn te eerbiedigen. Op grond van die wetten kan Wilders in Nederland niet veroordeeld worden voor een kritische tweet. Nu kent het voorschrift een ontsnappingsclausule. De wetten moeten gerespecteerd worden, tenzij het geweten zich daar tegen verzet. Daaruit zou je kunnen afleiden dat de Turkse organisatie door haar geweten gedreven wordt om Wilders van het twittertoneel te doen verdwijnen. Aannemelijker is dat het een tactiek is om hem op Twitter het zwijgen op te leggen. In het land waarin je Jezus een homo mag noemen, vindt de Turkse organisatie kritiek op Mohammed onaanvaardbaar. Daar zit een groot probleem.

De Turkse organisatie erkent de Nederlandse wetgeving niet en zoekt andere manieren om Wilders te censureren. Het is ook smerig dat die Turken een paar landen hebben uitgezocht waarin Twitter wettelijk aan banden kan worden gelegd. In Pakistan krijg je gemakkelijk een menigte op de been om dat te eisen. Wilders heeft banden met het voormalige Indië en kan daarmee gepakt worden. Het betrekken van Marokko bij de reeks kan geen andere bedoeling hebben dan de Marokkaanse moskeeën mee te krijgen in de eis tot censuur.

In de toch al lastige relatie met het Turkse volksdeel in Nederland doet de Turkse organisatie een zet die gezien kan worden als een oorlogsverklaring. De actie richt zich niet alleen op Wilders persoonlijk. De actie is ook gericht op de Nederlandse samenleving en de Nederlandse Staat die wijde ruimte biedt aan de vrijheid van meningsuiting en de Turken niet tegemoet komt met een veroordeling van de tweet. Nu de Oostenrijkse vrouw ook door het Europese Hof veroordeeld is, krijgt de actie die gericht is op Twitter belangrijke steun.

De Turkse actie zal ook wel weer tot opleving van de polarisatie leiden. Links komt daarbij in het nauw. Ze zal het voor de Turken willen opnemen en de tweet willen veroordelen, tegelijkertijd kunnen ze de vrijheid van meningsuiting niet de nek omdraaien. Het zal er wel weer op uit draaien dat de tweet veroordeeld wordt omdat die niet fatsoenlijk is en je niet alles hoeft te zeggen als het een medemens kwetst. Islamitische bestuursfluisteraars zullen wel weer actief rondgaan en hun Nederlandse gedoogpartners vragen hen te steunen in de veroordeling van Wilders, wiens partij toevallig weer in de polls aan het stijgen is.

Het is oorlog, maar het lijkt erop dat alleen de Turken echt zullen vechten voor hun zaak. Ze willen onder andere voorkomen dat er moslims zijn die Mohammed ook als een pedofiel gaan zien.

Begrotingsdebatten: Hoe Segers (CU) Kuzu (DENK) steunt tegen Wilders in islamdebat

Geert Wilders mocht het begrotingsdebat aftrappen. In het belangrijkste deel van zijn betoog stelde hij voor de islam aan banden te leggen omdat die een grote bedreiging van de vrijheid zou vormen.

Wilders maakte er werk van. Hij liet zien dat de vrijheid in alle islamitische landen ver achter bleef bij wat we in Nederland gewend zijn. Hij voorspelde dat wanneer er geen maatregelen zouden worden genomen er door de toenemende islamisering de vrijheid in Nederland onder druk komt te staan.

Geert Wilders heeft een punt. Al veertien jaar leeft hij met persoonlijke bewaking omdat er vanuit de islam een fatwa tegen hem is uitgesproken, die hem van zijn vrijheid berooft. Het is een van de wegen waarlangs de islam de vrijheid van meningsuiting onderdrukt als die mening haar niet welgevallig is.

Kuzu valt Wilders aan

Kuzu was de eerste die naar de interruptiemicrofoon snelde om Wilders de oren te wassen. “U pleit voor vrijheid door die vrijheid te onderdrukken”.

Kuzu is geen echte volksvertegenwoordiger. Hij is een belangenbehartiger. Hij ging niet in op het sombere verhaal van Wilders over de islam. Hij pleitte indirect voor een vrijheid die ook onwenselijke uitingen en strevingen van de islam omvat omdat dit tot de gewetensvrijheid en godsdienstvrijheid behoort. Hij pleitte indirect voor ruim baan voor de islam.

Eigenlijk een idioot debat. Ons strafrecht keert zich tegen allerlei laakbare daden die voor de vrijheid en veiligheid van anderen een gevaar zijn gebleken. Het debat zou dan ook niet moeten gaan over vrijheid op zich, maar over de vraag of de islam werkelijk een bedreiging vormt. Het is een debat dat tot op vandaag in de Tweede Kamer wordt ontweken.

Segers snelt Kuzu te hulp

Segers viel Wilders aan door artikel 23 van de Grondwet in het geding te brengen dat de (religieuze) vrijheid van onderwijs regelt. En daarmee kwam het knelpunt aan het licht dat er geen middelen zijn om de onwenselijke uitbreiding van islamitisch onderwijs tegen te houden. De christelijke partijen bewaken de vrijheid van onderwijs en verzetten zich niet tegen islamitisch onderwijs omdat ze daarmee ook hun eigen vrijheid ter discussie stellen. Ze zijn doodsbang dat het kind met het badwater wordt weggegooid.

Christelijke partijen hinderpaal bij het aanpakken van islamitisch onderwijs

In Nederland zullen zich niet veel mensen zich echt zorgen maken over het bestaan van christelijk onderwijs. Dat geldt niet voor het islamitisch onderwijs waarvan men vreest dat het scholieren vervreemdt van de Nederlandse waarden en normen. Die vrees, zo bleek, bestond ook bij de SGP bij monde van hun woordvoerder van der Staaij. Maar ook hij ging niet zo ver om de vrijheid van onderwijs  ter discussie te stellen. De vele voorstanders van openbaar onderwijs als enige vorm van onderwijs zijn breed in de Tweede Kamer aanwezig. Naar schatting vormen ze zelfs een meerderheid. Ze lieten zich bij dit debat niet horen om een punt te maken. De wens van de christelijke partijen om de vrijheid van onderwijs te behouden wordt gesteund door alle kabinetten waarin christelijke partijen deelnemen. Alleen de paarse kabinetten (1994-2002) waaraan de christelijke partijen niet deelnamen spraken hun voorkeur uit voor openbaar onderwijs.

Alles overwegende kan in dit verband worden geconcludeerd dat de christelijke partijen uit eigen belang schuldig zijn aan het voortbestaan van islamitisch onderwijs en ten onrechte de aanspraken van DENK steunen. Hoogste tijd voor een Kamerdebat over de vraag in hoeverre de islam en islamitisch onderwijs nu en in de toekomst een bedreiging voor de vrijheid vormt. Zo lang dat niet gebeurt wordt de olifant in de Kamer genegeerd en wordt DENK toegestaan om met hulp van Nederlandse vrijheden vanuit een eigen agenda belangen te behartigen die strijdig zijn met de Nederlandse belangen

Minister Stef Blok buigt diep voor multiculturele ideologie en islam

‘Ik had het niet moeten zeggen, ik heb er spijt van, ik bied mijn excuses aan en verklaar dat ik er niets van meende’. Dat was kort samengevat de diepe buiging van Stef Blok voor de kamerbrede verontwaardiging over zijn uitspraken over ‘failed states’ en de tot mislukken gedoemde multiculturele samenleving.

In het debat was Buma (CDA) van mening dat we ons moeten blijven inzetten voor het slagen van de multiculturele samenleving. Pechtold was tevreden dat Blok voldeed aan de voorwaarden die D’66 had gesteld. Klaas Dijkhoff kwam met een larmoyant verhaal waarin enerzijds en anderzijds de kool en de geit werden gespaard.

Natuurlijk had Stef Blok af moeten treden om de eer aan zichzelf te houden. Dat had hij misschien ook wel gewild. Gedwongen slikte hij nu echter alles in. Het optimisme van de multiculturele ideologie moet in stand blijven en de VVD wilde niet nog eens een minister verliezen.

Iedereen die opgelucht adem had gehaald toen Stef Blok onverbloemd de waarheid had gesproken, staat nu weer in de kou van de multiculturele ideologie die niet toestaat dat ongemakkelijke feiten het debat gaan overheersen. Wie zich nog verbaast dat door de schrijvende en pratende media de feiten worden toegedekt, dient te beseffen dat ze niets anders doen dan de dominante politieke lijn volgen en in feite handlangers of aanhangers van een dominante politieke ideologie zijn. De schijn moet worden opgehouden om erger te voorkomen. De multiculturele Keizer maakt dagelijks zijn wandeling en is in staat om Stef Blok diep te laten buigen als hij roept dat de Keizer geen kleren aan heeft. De mensen die dat ook zien worden eveneens monddood gemaakt omdat ze xenofoob, racistisch en islamofoob zijn. Op de man spelen is een geaccepteerde gewoonte geworden in het multiculturele debat.

Wilders verweet Blok geen ruggengraat te hebben. In feite had hij dat een groot deel van de leden van de Tweede Kamer kunnen verwijten. Hoeveel daarvan zullen zich informeel op ongeveer dezelfde wijze als Blok hebben uitgelaten terwijl ze als politicus zich aan de voorgeschreven teksten houden?

De motie van wantrouwen tegen Blok haalde het niet. Het was verbazend dat die voluit door de PvdA en SP gesteund werd. De PvdA wil zijn oorspronkelijke aanhang terug winnen, maar blijft met meel in de mond praten als het om de multiculturele samenleving gaat. Dat is een spagaat die niet veel vertrouwen wekt. De SP is kritischer geworden op de multiculturele samenleving, maar kiest als het er op aan komt voor de bedrieglijke ideologie van de multiculturele samenleving. Angst om als racistisch te worden weggezet, zal daarbij een rol spelen. Angst aanjagen is een wapen van de multiculturele ideologie die velen dwingt om de mond te houden terwijl er alle reden is om hard op te zeggen wat er aan de hand is.

Het is niet toevallig dat het UWV soft is op het misbruik van sociale voorzieningen. Honderdduizenden allochtonen maken op allerlei manieren misbruik van uitkeringen en toeslagen. Er moet voorkomen worden dat daar grote verontwaardiging over ontstaat die een tegenslag betekent voor het multiculturele ideaal. Allochtonen komen overwegend uit landen met een tribale cultuur waarin de overheid alleen geaccepteerd wordt voor zover men daar profijt van heeft. Leugen en bedrog zijn normaal om dat te bereiken. De frauderende Polen werden wel geëxposeerd. De verontwaardigde Poolse ambassadeur had beter kunnen zeggen dat Nederland een relatief klein probleem gebruikte om een veel groter probleem te verbergen. Bijvoorbeeld het probleem van veel allochtone jongeren die onderling een cultuurtje in stand houden waarin een uitkering er is om de vaste lasten te dekken en de zwarte bijverdiensten noodzakelijk zijn om lol (drugs, drank en gokken) in het leven te kunnen hebben. Of neem de fraude met huursubsidie. Ook die is verhoudingsgewijs groot onder allochtonen. Een van de trucs is bijvoorbeeld om wel een islamitisch huwelijk te sluiten maar geen burgerlijk huwelijk. Een van de partners blijft dan op papier ergens anders wonen terwijl de andere partner de huursubsidie int.

De islam is de grootste belanghebbende bij de ideologie van de multiculturele samenleving. Honderden islamisten zijn dagelijks op weg naar afspraken met wethouders en burgemeesters, met politiecommandanten, met lokale en landelijke politici, met schoolhoofden en wijkagenten. Ze zitten in commissies en adviesraden en een enkeling (Marcouch) wordt zelf burgemeester. Allochtone columnisten en publicisten nemen Nederland voortdurend de maat. Allochtone criminelen moeten ‘Nederlanders’ worden genoemd en deviant gedrag van allochtonen is volgens hen uitsluitend aan het verkeerde Nederlandse beleid te danken. Ze pushen hun eigen beleid.

Uiteindelijk bukt Blok voor de islamisten, de columnisten en publicisten die zich eensgezind tegen zijn uitspraken keerden. ‘Religie wint het altijd van politiek’. Het is de slotconclusie van Shadi Hamid die in zijn boek ‘Temptations of Power’ de strijd beschrijft tussen islamisten die de sharia willen invoeren en overheden in landen als Egypte en Jordanië. Omdat de islamisten met propaganda en misleiding altijd een groot deel van de bevolking op de been weten te brengen, voelen overheden zich gedwongen om met repressie hun macht te beperken.  Nederland kent geen vergelijkbare strijd, maar zou zich moeten verzetten tegen de groei  van een islamitische en politieke parallelle samenleving waarin integratie als een verraad aan de islamitische religie wordt beschouwd. De islam kan immers haar taak, de wereld aan de voeten van Allah leggen,  niet volbrengen als haar aanhangers echt zouden integreren.

Vrijzinnige moslims, bestaan ze?

De website ‘Verenoflood’ publiceerde een van mijn blogs: http://verenoflood.nu/tot-verrassing-lezen-ook-moslims-blog/

Het is er een uit een lange reeks waarin ik de islam op zo goed mogelijke gronden bekritiseer. Ik merkte tot mijn verbazing dat die blogs ook door mijn moslimse vrienden en kennissen redelijk goed worden gelezen en enkele keren zelfs ‘geliket’. Een vriend vertelde me dat hij de meeste blogs kon onderschrijven. Hij zag echter af van ‘liken’ omdat het niet goed zou vallen in zijn meer behoudende islamitische omgeving.

In de commentaren  op mijn blog (en ik ontving ook enkele e-mails) overheerste de opvatting dat moslims samenvallen met het beeld dat men van de islam heeft. Dat beeld over de orthodoxe islam klopt eigenlijk wel. Veel mensen die wat meer van de islam weten doorzien wel dat het beeld dat door islamwoordvoerders wordt uitgedragen als regel niet klopt met de leerstellige opvattingen van de islam. Om de islam in Europa acceptabel te maken wordt door hen veel gelogen over de ware aard van de islam. Ook daarover schreef ik in blogs, bijvoorbeeld deze: http://peterdagboek.blogspot.com/2016/11/onweerlegbaar-bewezen-imams-liegen-er.html

De koran schrijf voor dat je met andersgelovigen geen vriendschap mag sluiten. Dat werd een probleem toen tussen mij en een moslim zich een vriendschap begon te ontwikkelen. Ik weet niet of hij uit gewetensnood een imam geraadpleegd heeft. Zijn onverwachte boodschap op een keer was dat we geen vrienden konden blijven als ik de islam ter discussie bleef stellen. Daarmee eindigde de ontluikende vriendschap. Met degenen die als vrienden en kennissen zijn overgebleven kan ik over religie discussiëren. We zijn het niet altijd eens, maar vaak wel. Onder moslims bestaat er ook kritiek op de wijze waarop de islam zich manifesteert. In eigen kring kunnen ze dat meestal niet uiten. In de gesprekken valt de naam van Rumi (1207-1273) nogal eens. Een vluchteling die uiteindelijk in het huidige Turkije belandde en bekend werd als soefi-dichter die een humane versie van de islam propageerde. Hij is niet de enige die voorstander was van een humane interpretatie van de islam. Avicenna en Averroës zijn daar ook goede voorbeelden van, maar beiden werden vervolgd, verbannen en hun boeken moesten worden verbrand. Ondanks de officiële afwijzing van hun opvattingen vormen ze voor een deel van de moslims een belangrijk voorbeeld.

Vrijzinnigheid wordt tot op de dag van vandaag niet beloond binnen de islam. De eenheid van de leer is heilig. Afwijking wordt gezien als een vorm van wanorde en het veroorzaken van wanorde verdient volgens de koran de doodstraf. Vrijzinnige moslimdenkers zijn nauwelijks te vinden in islamitische landen. Als regel zijn ze gevlucht naar Amerika of Europa en een enkeling laat uitgebreid van zich horen.

Kun je in Nederland als vrijzinnig moslim leven? Het  kan, er zijn er aardig wat van, maar ze zijn nauwelijks zichtbaar. Volgens de islamitische leer is een vrijdenkende moslim geen moslim meer, het is een afvallige die de doodstraf verdient. Die doodstraf wordt niet vaak meer uitgevoerd in islamitische landen, maar het komt nog regelmatig voor. Moslims in Europa of Amerika hoeven daar geen vrees voor te hebben. Als ze zich echter als vrijzinnige uiten, wacht onherroepelijk uitsluiting. In de koran worden kinderen opgeroepen hun ouders te mijden als die niet volgens de leer denken en leven. De meeste vrijzinnige moslims geven er de voorkeur aan om in sociaal opzicht tot hun etnische gemeenschap te blijven behoren en houden de schijn op.

De in moslimgemeenschappen heersende sociale controle is nagenoeg onverbiddelijk. Wie waarneembaar afwijkt, bijvoorbeeld met de ramadan, verliest zijn reputatie als betrouwbare moslim. Wie betwijfelt of er vrijzinnige moslims zijn, heeft enig recht van spreken. Hierboven heb ik verklaard waarom ze nauwelijks zichtbaar zijn. Ze zijn er echter en ik heb ze zowel aangetroffen onder diepgelovigen als onder nauwelijks gelovigen.

Er zijn twee schuldigen voor het feit dat vrijzinnige moslims niet of nauwelijks uit de kast komen. Dat zijn op de eerste plaats de partijmoslims, waaronder veel imams. Ze zijn vaak meer partijdig dan gelovig. De islam wordt door hen onder alle omstandigheden verdedigd, het belang van de islam en de belangen van moslims staan bij hen voorop. Ze zijn partijdig en staan niet open voor kritiek. Ze houden de moslims bijeen omdat het een belang van de islam is. De ‘partijdigen’ behoren ook tot de bestuursfluisteraars die de belangen van de islam en moslims bepleiten bij de lokale en landelijke overheid en bij alle instituties waarmee moslims te maken hebben.

De landelijke overheid is de tweede schuldige. De vrijzinnige moslims zijn bij de overheid niet in beeld. De overheid accepteert de als regel orthodoxe islam en houdt daarmee de onderdrukking van vrijzinnige moslims in stand. Binnen de islam bestaat er geen vrijheid van godsdienst voor de vrijzinnigen. De overheid laat dat zo alsof het niet anders kan. Het is de hoogste tijd dat Aboutaleb  iets aardigs gaat zeggen over vrijzinnige moslims. Bijvoorbeeld dat ze tot de toekomst van Nederland horen. Maar ik vrees dat we nog lang kunnen wachten. Ook Aboutaleb moet balanceren tussen acceptatie in eigen kring en zijn Nederlanderschap. Hij is echter de eerst aangewezene om te vertellen dat partijmoslims kunnen oprotten. Van Marcouch is dat, als de echte partijmoslim die hij is, niet te verwachten. Die had nooit burgemeester mogen worden.

Ik sluit af met een mopje dat ik als vraag kreeg voorgelegd van een jongere uit Teheran die hier op familiebezoek was. Zijn vraag was: “In welk islamitisch land wonen er geen moslims?” Ik wist het antwoord meteen: “Iran”, het land dat veel vrijzinnige moslims kent die de orthodoxe en in hun ogen Arabische islam meer dan zat zijn.

Inreisverbod Amerika is geopolitiek beleid en geen moslimban

                                                     

In de Volkskrant van 29 juni 2018 schrijft Brett Stephens dat ‘het inreisverbod VS totaal zinloos is’. In zijn betoog laat hij zien dat de meeste aanslagen die in Amerika hebben plaatsgevonden gepleegd zijn door islamisten die niet afkomstig zijn uit de landen waar het inreisverbod voor geldt. Brett Stephens heeft een punt zou je kunnen zeggen. Als het gaat om het tegenhouden van potentiële terroristen is het beleid weinig effectief. Om terroristen tegen te houden zou het inreisverbod voor alle islamitische landen dienen te gelden, bijvoorbeeld ook voor Pakistan, Tsjetsjenië, Afghanistan, de Palestijnse gebieden en Oezbekistan. Voor die landen en vele andere islamitische landen geldt het inreisverbod echter niet. Er moet dus een andere reden zijn voor het inreisverbod. Dat heeft Brett Stephens (en de Volkskrant) over het hoofd gezien omdat hij niet verder keek dan zijn neus lang is.

Het inreisverbod geldt op dit ogenblik voor Iran, Libië, Noord-Korea, Somalië, Venezuela, Syrië en Jemen. Voor die landen is moeilijk een gemeenschappelijke noemer te vinden. De keuze voor Syrië is te begrijpen, het herbergt nogal wat rebellen en fanatiekelingen die van mening zijn dat het Kalifaat alleen met geweld tot stand kan komen en dat de Westerse wereld gestraft moet worden voor haar inmenging in zaken die alleen moslims aangaan. Datzelfde kan ook wel van Irak worden gezegd. Daar zijn nog steeds gebieden die niet onder controle zijn van de Iraakse regering. Iran is ook begrijpelijk. Hoewel daar nauwelijks terroristen vandaan komen steunt het Iraanse bewind rebellen en terroristen die voor de islamitische zaak opkomen. Venezuela stuurt geen terroristen naar Amerika, daar moeten dus andere beweegredenen voor aanwezig zijn. Het Venezolaanse bewind is nogal anti-Amerika. Ook Noord-Korea is hier een vreemde eend in de bijt. Het land belet haar inwoners uit te reizen, er zullen dus niet veel Noord-Koreanen getroffen worden door het Amerikaanse inreisverbod.

Het zijn niet de zeven staten die getroffen worden door het inreisverbod. Dat zijn de inwoners van die landen die voor studie, familiebezoek, sportuitwisselingen, exporthandel of asiel niet meer welkom zijn in Amerika. De maatregel doet hen pijn en dat geldt in feite overwegend voor de welvarende inwoners van die landen. Iran is daarbij een goed voorbeeld. Het bewind is fel anti-Amerikaans. Bij welvarende families is het echter goed voor hun prestige als de kinderen in Amerika hebben gestudeerd. Die route is nu afgesneden.

Als er gezocht wordt naar een gemeenschappelijke noemer voor de landen waarvoor het inreisverbod geldt, is het de boodschap aan de elite van die landen dat Amerika wil dat er veranderingen komen in de wijze waarop het land al dan niet geregeerd wordt. Het inreisverbod is samen met de economische sancties een boodschap. Tegelijkertijd is het ook een boodschap aan de elite van andere landen dat afhankelijk van de situatie er een dreiging is dat een land aan het lijstje kan worden toegevoegd.

De zeven landen waar het inreisverbod voor geldt vormen in feite het topje van de landen die naar internationale standaarden hun zaken niet op orde hebben. Het verbod dwingt de bevolking van die landen om daarover na te denken en er wat aan te doen als de consequenties ze niet bevallen.

Vandaag 2 juli 2018 brengt de minister-president van Nederland, Mark Rutte, een bezoek aan de President van Amerika. Op de gespreksagenda staat het voorstel om Amerikaanse douaniers toegang te geven tot Nederlandse vertrekhavens, met name Schiphol, zodat de inwoners uit de zeven landen al bij voorbaat in Europa tegengehouden kunnen worden. Nederland is van plan om daarmee in te stemmen en zal daar wel wat voor terug willen vragen. Dat zal niet zo gemakkelijk gaan. Amerika zou graag zien dat Europa het Amerikaanse beleid zou volgen om de betrokken zeven landen verder te isoleren. Het Europese beleid verzet zich daar echter tegen. Europa is meer voor pappen en nathouden zoals Amerika onder Obama deed.

Het presidentschap van Trump laat een ander Amerika zien. Geen nieuw Amerika, maar een Amerika dat al aanwezig was (Reagan) en eindelijk weer de kans heeft om haar visie op de wereld in daden om te zetten. Reagan kreeg het communisme op zijn knieën en Amerika onder Trump heeft onder andere het aanpakken van de militante islam op haar agenda.

Bij de vraag of het Amerikaanse beleid zin heeft, kan vooral gekeken worden naar Iran. Sancties en het inreisverbod doen de bevolking pijn en het Iraanse bewind krijgt daar steeds vaker de schuld van. Insiders zien dat het gezag van de regering tanende is en het is een kwestie van tijd dat de bevolking een andere weg kiest. De Amerikaanse boodschap kan dan ook worden uitgelegd als: ‘doe normaal, dan doen wij dat ook’. De wereld heeft een betere toekomst als Europa in dit verband voluit de zijde kiest van Amerika.

Waar komt onze vrijheid vandaan?

Rituele onderwerping

Regelmatig plaag ik haar dat ze in haar stamboom een Nederlandse voorouder moet hebben gehad. Ze komt uit het Midden-Oosten, is hoog opgeleid en eigenzinnig. Ze verdient haar eigen brood en is daar trots op. Ze is helemaal van: ‘leer de taal, wees eerlijk en neem geen schotel’. Ze kan zich groen en geel ergeren aan land- en geloofsgenoten die nog steeds denken dat hun thuiscultuur superieur is aan de West-Europese cultuur. Van haar heb ik geleerd dat liegen een onderdeel is van de moslimse cultuur. Kinderen leren dat al vroeg van hun ouders. Er moet een reputatie in stand worden gehouden en het verschil tussen binnen en buiten wordt overbrugd door leugens. De schone schijn moet worden verdedigd.

Haar vraag: “Waar komt jullie vrijheid vandaan”, is al wekenlang een gespreksonderwerp. De voor de hand liggende antwoorden hebben we achter de rug. Geen daarvan is echt bevredigend. Achter iedere verklaring ligt er weer een nieuwe vraag. Tegenwoordig hebben we het vaak over de jaren zestig waarin de Nederlandse bevolking zich bevrijdde van de patriarchale hiërarchie. Haar vraag is begrijpelijk. Er is een groot verschil in vrijheid en haar vraag is dan ook waarom de bevolking van het Midden-Oosten niet gelukt is om dezelfde vrijheid te bereiken als in Europa.

Een verklaring voor het verschijnsel van de jaren zestig is alleen te vinden in het al langer sluimerend verlangen naar vrijheid dat in de wederopbouwjaren waarin discipline en hard werken vereisten waren, te lang was onderdrukt. Toen de lonen vanaf begin zestig weer begonnen te stijgen, nam ook de roep om vrijheid weer toe. De behoefte aan vrijheid is een constante in de geschiedenis van met name West-Europa. Die geschiedenis is gevuld met oorlogen en opstanden waarbij vrijheid de inzet was. We danken er bijvoorbeeld de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting aan. Je kunt je afvragen of de bevolkingen van West-Europa een vrijheidsgen hebben dat de bevolkingen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika niet hebben. Die veronderstelling is gemakkelijk te weerleggen. Ook in die regio’s van de wereld leeft de behoefte aan vrijheid. Die komt tot expressie achter de voordeur. Echter zodra je het huis hebt verlaten vertoon je het aangepaste gedrag dat vereist is.

De behoefte aan vrijheid en de wil of noodzaak om vrijheid te onderdrukken en te beperken vormen door hun onverenigbaarheid al eeuwenlang de geschiedenis van de mensheid en zal dat ook blijven doen. De balans tussen die twee is een eeuwig twistpunt die terug te vinden is in de ideeëngeschiedenis. Dat Europa (en Amerika) een betere balans hebben gevonden dan in de landen in het Midden-Oosten is te verklaren aan de hand van Julius Ceasar en het Christendom en de wijze waarop die het tribalisme in Europa hebben vernietigd.

Julius Caesar trof bij zijn veroveringen een volledig tribaal Europa aan. Hij vocht tegen stammen die onderling met elkaar streden om dominantie. Tribalisme kenmerkt zich door het recht van de sterkste en strak collectivisme. De stam is een lichaam waar je een cel van bent. Julius Ceasar creëerde een staatscultuur waarin tribalisme ongewenst was. Het christendom kreeg steun van het Romeinse Rijk en leerde dat er geen collectieve verantwoordelijkheid was, maar een individuele. Uiteindelijk heeft het tot in de dertiende eeuw geduurd om de laatste resten van de tribale cultuur te vernietigen. Dat leverde in feite een andere onvrijheid op. Kerk en adel beheersten het lot van de individuele mens in zijn voornamelijk agrarisch bestaan. Het was de opkomst van de steden die nieuwe brandstof leverden voor de strijd om vrijheid. Maar pas in de zeventiende eeuw werd de grondslag gelegd voor de scheiding van kerk en staat.

Het Midden-Oosten en Noord-Afrika zijn tribaal gebleven. Je bent geen individu, maar een onderdeel van je familie, je clan en je stam. Je inspanningen moeten gericht zijn op het succes van die structuren. De islam is geënt op die tribale cultuur en vormt in feite een superstructuur die stammen verenigt. Er is geen andere ideeëngeschiedenis dan die van de islam. Hoewel de islam pocht over de bijdrage van vrijdenkers als Averoës en Avicenna aan de Europese ideeëngeschiedenis, werden beiden vervolgd omdat hun ideeën alleen maar wanorde zouden brengen. Wanorde wordt binnen de islam beschouwd als de allergrootste bedreiging. In de koran geldt de doodstraf voor wie wanorde schept.

Binnen de islam geldt geen andere vrijheid dan die welke door de tribale islam wordt toegestaan. De enige ideeëngeschiedenis is dat alles wat niet verenigbaar is met de islamitische leer onderdrukt of vernietigd moest worden. Het enige heil dat moslims mogen verwachten komt uit de onderdanigheid aan de leer, zoals ze ook onderdanig zijn aan hun familie, clan en stam. Vrijheidslievenden ontvluchten hun land om in Europa en Amerika de vrijheid te beleven. Zij staan overwegend anders in het leven dan de moslims die via arbeidsmigratie hier naar toe zijn gekomen. Die zetten hun tribale cultuur door en laten de islam over hen heersen. Ze worden religieuzer concludeerde het Sociaal Planbureau recent. Het is niet waar. Ze worden niet religieuzer maar onderdaniger en meer geïndoctrineerd. Het is alarmerend omdat het laat zien dat de onderdrukkende tribale cultuur sterker is dan de op het individu gebaseerde cultuur van het Westen.

Vrijheid is een kostbaar goed. Om dat in te leveren voor een hoger doel, de verbreiding van de islam in de wereld, bedreigt dat door islamisering ook de vrijheid in het Westen. Onvrijheid helpt de machtigen machtiger te worden.

Mag een politieagente haar decolleté tonen

Daar zijn goede argumenten voor aan te voeren. In heel wat situaties waarin dienders terecht komen zou het de-escalerend kunnen werken. Het zou verdedigd kunnen worden als vrijheid van meningsuiting. Zo’n agente kan aanhangster zijn van het Epicurisme en kan er naar verwijzen dat op de gaypride er wel meer naakt uit levensovertuiging te zien is. Ze kan beroep doen op het college van de rechten van de mens met het betoog dat iedereen recht heeft op een epicurische levenswijze. Ze kan een medische verklaring aanvragen om aan te tonen dat ze claustrofobisch is voor bovensluitende kleding. Ze kan zelfs beroep doen op het streven van de politie om meer divers te zijn. Ze zou kunnen aanbieden om het decolleté met een kruis te bedekken. Maar het zal allemaal niet helpen. Een politieambt gaat samen met een uniform en uniformiteit.

Deze schertsende inleiding verwijst natuurlijk naar het beroep dat een Rotterdamse agente heeft gedaan op het college van mensenrechten om meer kleding te dragen dan de uniformiteit toestaat. Haar levensovertuiging draagt haar op om een hoofddoek te dragen en een verbod zou haar in haar carrière schaden. Gezien alle reacties raakt haar streven om als moslima-agente de straat op te gaan een open zenuw in de Nederlandse samenleving. De Amsterdamse politie trok haar voornemen om de hijab (je ziet geen hoofdoekjes meer) toe te staan om diversiteit uit te drukken, ijlings terug. De reactie uit de samenleving is te interpreteren als een verwijzing naar de norm/waarde dat de vrijheid van godsdienst samengaat met het niet benadrukken van je religie in het openbaar. Die reactie toont de spanning die de islam oproept. Vanuit de islam wordt zichtbaarheid juist nagestreefd. Het is niet te verwachten dat de betrokken agente geheel uit zichzelf optreedt. Het is aannemelijk dat zij een groep achter zich heeft staan die haar steunt of mogelijk zelfs gebruikt om de islam ook door agentes uit te laten dragen.

De geschiedenis van de hoofddoek begint niet bij de koran. De hoofdbedekking gaat terug op het gebruik onder nomadische volken uit Arabië. Mohammed had mooie vrouwen en was het gestaar van andere mannen zat. Hij beval zijn vrouwen eerst zich te bedekken en later om zich achter een gordijn op te houden. Het bevel komt van de jaloerse Mohammed. In zijn biografie van Mohammed geeft Tariq Ramadan dat min of meer toe. Mohammed’s bevel werd een religieuze plicht, al is die binnen de islam omstreden. Over bedekking  zegt de Koran: "En zeg tegen de gelovige vrouwen dat zij hun ogen neerslaan en over hun geslachtsorganen waken, en hun sier niet tonen, behalve wat daarvan zichtbaar is. En zij moeten hun sluiers over hun boezems dragen en hun schoonheid niet openlijk tonen, behalve aan hun echtgenoten, of hun vaders, of de vaders van hun echtgenoten, of hun zonen, of de zonen van hun echtgenoten, of hun broers ......... Soera An-Noer (Het Licht) vers 31. En "O Profeet, zeg tot jouw echtgenotes en tot jouw dochters en tot de vrouwen van de gelovigen dat zij hun gewaden over zich heen laten hangen. Op die manier is het gemakkelijk om hen te herkennen en worden zij niet lastiggevallen. En Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig" (Soera AL-Ahzab:59). In een aantal islamitische gemeenschappen wordt de korantekst letterlijk uitgelegd en begrepen als dat vrouwen slechts hun boezem dienen te bedekken of hoog gesloten kleding dienen te dragen. In de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw droegen in landen als Iran, Afghanistan, Egypte, Turkije en Marokko alleen streng gelovige vrouwen een hoofddoek. Door de opkomst van het salafisme en de strijdbaarheid van de ‘Islam Broederschap’ is het dragen van bedekking weer een religieuze plicht geworden.

In de eigen uitleg vertaalt de islam de jaloezie van Mohammed naar Allah’s wil. “Vrouwen dragen een hoofddoek enkel en alleen voor Allah, omdat Hij het wil. Hierdoor wordt het dragen van een hoofddoek een vorm van aanbidding, omdat je het voor Allah doet. Een vrouw met een hoofddoek die hiervan bewust is, verricht als het ware de hele dag aanbidding. Iedere seconde dat ze haar hoofddoek draagt, wordt toegeschreven alsof ze aanbidding verricht. Dit is een grote gunst die Allah aan de vrouwen heeft geschonken. Het ervaren van een kleine moeite op deze wereld door het dragen van een hoofddoek, zal in het hiernamaals resulteren in een grote beloning.” De meeste hijab dragende moslima’s vertellen dat ze dat uit eigen wil doen. Maar de uitleg geeft duidelijk aan dat het geïnterpreteerd moet worden als de wil van Allah. Zo krijgt de hele islamitische gemeenschap zeggenschap over hoe vrouwen zich dienen te gedragen want het is een gezamenlijk belang dat Allah’s wil wordt gevolgd. Dat is echter niet het grootste probleem.

Het grootste probleem, en dat geldt niet alleen agentes die een hijab willen dragen, is de vraag waar de loyaliteit eigenlijk ligt. Een agente die beroep doet op een islamitische plicht die in de koran verwoord is, kan geacht worden ook de rest van de koran serieus te nemen. Daar ligt vervolgens het grote probleem. Een agente met een hoofddoek op zegt eigenlijk dat haar loyaliteit bij de islam ligt als het er op aan komt. De kernzin uit de koran is: “En bestrijdt hen totdat er geen vervolging is en de godsdienst geheel voor Allah wordt. Maar als zij ophouden dan ziet Allah voorzeker hetgeen zij doen” (soera 8, vers 39). De agente die vanwege de koran een hijab wil dragen, neemt dat dus ook serieus. Bij deze kernzin uit de koran horen nog vele andere zoals: “Vechten is je geboden ofschoon je er afkerig van bent; maar het kan zijn, dat je tegenzin hebt in iets terwijl het goed voor je is en het kan zijn, dat je iets behaagt terwijl het slecht voor je is. Allah weet het en jij weet het niet” (soera 2, vers 216). Hoe kun je een agent(e) vertrouwen die met dit soort bevelen is opgezadeld en vreest de hemel te missen als daar geen gehoorzaamheid aan wordt getoond. Dan gaat het ook om partijdigheid. De kans dat ze ‘per ongeluk’een terrorist laat ontsnappen bijvoorbeeld. 

Er zijn vele redenen om het door de Rotterdamse agente aanhangig gemaakte geschil af te wijzen. Niet alleen de hoofddoek is in het geding, maar vooral ook de onzekerheid waar de uiteindelijke loyaliteit ligt. Dat geldt niet alleen voor agenten. Het geldt voor alle functies waarin het bevorderen van de islam en het bevoordelen van moslims tot de taakmogelijkheden behoort. Om deze reden horen moslims als sollicitant ‘gediscrimineerd’ te worden. In gevoelige functies zijn ze uiteindelijk niet te vertrouwen zoals ook in het Amsterdamse deradicaliseringsschandaal is gebleken, zoals ook is gebleken dat dienders vanuit hun eigen geloofsgroep onder druk kunnen worden gezet en corrupt worden.

Pleiters voor diversiteit zijn naïef. Alleen de islam heeft daar belang bij. Maar het zal nog wel een aantal jaren en de nodige schandalen duren voordat het algemeen wordt in gezien.

De Islam kweekt ‘verwarde mensen’

                                                                 

De oplossing die nog nergens een oplossing bleek te zijn

Elsevier berichtte deze week over Iljan Borhami, de terroriste die graag naar Nederland wil terugkeren ondanks het feit dat ze laat weten het land te verafschuwen. De nood, ‘het wordt hier winter’, leidt in dit geval niet tot deugd, tenzij het vasthouden aan de utopische islam als deugd moet worden beschouwd. Haar utopisch wereldbeeld is terug te vinden in haar uitspraak: ‘Dat het ‘kalifaat’ nu op instorten staat, is te wijten aan het niet volgen van religieuze regels’.

Die uitspraak valt naadloos in de pretentie van de islam dat ze overal een oplossing voor heeft. Als de voorgeschreven regels exact worden gevolgd, komt alles goed. Die pretentie is utopisch. Het komt nooit goed. Daar is een eenvoudige verklaring voor die ook geldt voor alle andere utopieën: mensen zijn niet volmaakt. Daarom wordt een utopie dan ook beschreven als: onmogelijke werkelijkheid, een ideale wereld die echter niet bereikt kan worden.

Wie desondanks in een utopie blijft geloven, zoals Iljan Borhami en vele andere moslims en moslima’s, is wereldvreemd. Het leven in Nederland is voor hen een dystopie.  Een onleefbare wereld. Het is de islam dan ook te verwijten dat ze haar aanhangers nog steeds voorhoudt dat het onbereikbare bereikt kan worden als de voorgeschreven regels exact worden gevolgd.

De realiteit zou een goede leermeester moeten zijn. Alle islamitische landen kunnen worden beschouwd als ‘failed states’ die in ontwikkeling sterk achterblijven bij de Westerse landen en een aantal Aziatische landen. In plaats van daar de juiste conclusie uit te trekken, wordt de oorzaak systematisch buiten de islam gelegd. Er kan daarom gesproken worden van een narcistische islam. Het is ondenkbaar dat ze kan falen, dus moet de oorzaak buiten de islam worden gezocht. Zelfs als je een psychiatrische ziekte krijgt, kan dat niet aan de islam liggen.

Twee tot zes procent van de allochtonen ontwikkelt een psychotische stoornis. Bij autochtonen is dat maar 1 procent, meldt de GGZ. De oorzaak moet natuurlijk niet bij de islam worden gezocht. Het ligt aan de discriminatie! Deze door de islam gepropageerde verklaring wordt te vaak voor zoete koek geslikt.

De narcistische islam dwingt mensen om ‘anders’ te zijn dan de omgeving waarin ze door migratie terecht zijn gekomen. In zijn boek ‘Respect’, toont Richard Sennet aan dat nieuwkomers die zich aanpassen veel minder problemen hebben dan degenen die zich niet aanpassen. Degene die zich aanpast toont respect voor zijn nieuwe omgeving. Degene die dat niet doet en dat geldt voor de meerderheid van de moslims in Nederland, kiest niet voor wederzijdsheid, maar voor het isolement van het anders zijn. Dat levert vanuit de ontvangende samenleving geen respect op. Het wordt geframed als ‘discriminatie’, waarbij de schuld bij de ontvangende samenleving wordt gelegd. Dat berust echter op de omdraaiing van oorzaak en gevolg. De islam bewijst daarmee niet alleen Nederland een slechte dienst, maar ook haar aanhangers.

Ook het Sociaal Cultureel Planbureau meldde in 2015 dat goed geïntegreerden gelukkiger en gezonder zijn dan degenen die de stap naar integratie nog niet hebben gezet.

Een 'verward' lid van de Hofstadgroep

De islam houdt vast aan haar narcistisch gelijk en kweekt door het consequent tegenwerken van integratie ‘verwarde mensen’ als aanhangers zich te sterk met de islam identificeren. Een aantal daarvan kiest uiteindelijk voor terrorisme omdat de islam geen ongelijk kan hebben en de navolging van Mohammed een islamitische deugd is. Als de realiteit niet overeenkomt met de utopie volgt er altijd geweld vanuit degenen die de utopie boven de werkelijkheid stellen. Geweld van 'verwarde' mensen.

Het narcisme van de islam wordt onvoldoende herkend

Mohammed Enait, de vlees geworden narcist

                                                                       

Het verschijnsel islam kan op verschillende manieren worden doorgrond. Onderzoek via de geschiedenis, theologie, politiek en geopolitiek, sociologie en sociale psychologie levert genoeg beelden op, maar het plaatje kan niet compleet zijn zonder de psychologie erbij te betrekken.

De narcistische islam kennen is een stap op de weg naar het herkennen van het verschijnsel islam zoals we dat door het gedrag van moslims en moslima’s hebben leren kennen. De link hierboven (en hieronder) geeft veel kenmerken waar de meeste lezers hun eigen waarnemingen aan kunnen koppelen.

De schrijvers van de koran hebben ons opgezadeld met een Mohammed die zich in alle opzichten kenmerkt door zijn narcisme. De schrijvers van de koran hebben ons (en moslims) opgezadeld met een zichzelf verheerlijkende religie.

Het leven van Mohammed zoals dat beschreven wordt, laat een man zien die nooit iets verkeerd doet en alles en iedereen die hem niet volgt, vernietigt of vernedert. Dat vernietigen is het typische kenmerk van de agressieve narcist. Hij verdraagt niets om zich heen dat in strijd is met zijn zelfbeeld. We herkennen dat bijvoorbeeld in de opvatting van moslims dat kruizen uit hun gezichtsveld moeten worden verwijderd, terwijl ze hun vrouwen uit hoofde van hun religie met hoofdbedekking of erger de publieke ruimte in sturen. Van wederkerigheid is dus geen sprake en dat is kenmerkend voor narcisme.

"Gebrek aan wederkerigheid is het gevolg van een opgeblazen houding. Daarbij passen symptomen zoals grenzen overschrijden, geen rekening met anderen houden en arrogantie."

Narcisme komt voort uit een te laag zelfbeeld en te laag zelfvertrouwen. Door overcompensatie wordt dat gemaskeerd en ontstaat de behoefte om een veilige omgeving te creëren die alleen bereikt kan worden door volledige dominantie.

"Het opblazen is een zelfbeschermende poging om het basale wantrouwen niet te voelen. Het bevat kenmerken als dominantie, eigenliefde en gevoelloosheid."

De islam heeft van narcisme een strategie gemaakt. Moslimkinderen worden opgevoed in narcisme. Hen wordt geleerd dat de islam in alle opzichten superieur is en dat een moslim dat ook is. Alles wat als niet-islamitisch kan worden beschouwd, moet worden verwijderd uit de wereld. In het dagelijks leven voor een moslim in een niet-islamitisch land, leidt dit veelvuldig tot botsingen. In het onderwijs, op de werkplek, in de buurt botst het voortdurend en laat de moslim zich in zijn narcisme kennen. Het streven naar dominantie en het gebrek aan zelfkritiek is altijd weer herkenbaar.

"Bij afstoten passen symptomen zoals een lage frustratietolerantie, de fout bij de ander leggen, minachting en woede."

Die lage frustratietolerantie heeft ook te maken met het narcistische eergevoel dat geen kritiek verdraagt. Als het eergevoel wordt aangetast vergt dat een reactie om te voorkomen dat de reputatie in de gemeenschap wordt aangetast.

Een van de strategieën die bij narcisme behoren is slachtofferschap. Dat is een gewiekste strategie omdat een narcist door manipulatief gedrag altijd medestanders weet te vinden. Verdeeldheid is daarvan het gevolg. We kunnen dat niet alleen in specifieke situaties zien, maar ook in de samenleving als geheel.

Niet iedere moslim of moslima heeft een narcistische persoonlijkheidsstoornis, maar het zijn er wel veel. Het ontbreekt aan kennis en bewustzijn onder de autochtone bevolking om dit gedrag te herkennen en het ontbreekt aan tegenstrategieën om daar mee om te gaan. Toch is het van belang dat dit gedrag wordt herkend. Vooral in het onderwijs, bij de politie, bij uitkeringsinstanties en bij werkgevers is die kennis van het grootste belang. Bij veel beschuldigingen van racisme en discriminatie is immers narcisme de bron.

Politieleiding klem tussen parlementaire wensen en dagelijkse praktijk

                                                                    

Na de beeldenstorm (1566) kregen de calvinisten het voor het zeggen. Die wisten wel raad met dubbele loyaliteiten. Omdat verondersteld werd dat katholieken trouw zouden blijven aan Rome en het Heilige Roomsche Rijk, werden ze uitgesloten van overheidsambten.

Dat was toen. Vandaag de dag is zoiets ondenkbaar. De voortschrijdende humanisering schonk de mensheid grondwettelijke rechten en mensenrechten. Iemand uitsluiten van een overheidsambt heet nu racisme en discriminatie. Het daarop gebaseerde beleid gaat ver.

Een paar jaar geleden sprak ik een politie-officier die in zijn regio belast was met de de-radicalisatie van autochtone agenten. In zijn waarneming was de gemiddelde agent een racist die PVV stemde. Volgens hem was het een bijna onbegonnen taak om de mentaliteit eruit te stampen.

Die de-radicalisatie is een wens van onze regering en het parlement. Beide gaan er van uit dat de diversiteit een gegeven feit is en zichtbaar moet worden in overheidsambten. Bij de politie levert dat problemen op. Agenten staan aan het front van de multiculturele samenleving en hebben daar hun buik van vol. Beter dan wie ook zien ze waar het mis gaat. Allochtone agenten hebben het niet gemakkelijk bij de politie. Ze zijn cultureel anders geaard. Hun eergevoel en overgevoeligheid voor discriminatie leidt tot conflicten. Hun veronderstelde dubbele loyaliteit maakt ze in de ogen van autochtone agenten minder betrouwbaar.

Die mindere betrouwbaarheid is een feit. Uit recent onderzoek blijkt dat allochtone agenten zich vier keer zo vaak als autochtone agenten schuldig maken aan corruptie en fraude.

Je zou verwachten dat daar conclusies uit worden getrokken. De leiding van de politie moet echter de wensen van de regering en het parlement uitvoeren. In plaats van te zeggen dat uit de praktijk de conclusie kan worden getrokken dat het een moeilijk realiseerbare wens is, kiest de leiding voor een vlucht naar voren:

Er wordt door de politie tegenover de NOS vooral benadrukt hoe er echt absoluut geen onderscheid kan zijn tussen autochtonen en allochtonen ‘want er zijn ook corrupte autochtone agenten’ en het gaat uitsluitend om ‘individuen’.

Sterker nog, met meer allochtonen binnen de politie gaat het juist alleen maar beter worden: “Met meer medewerkers met een migratieachtergrond, ook op leidinggevende plekken, kun je het onderwerp makkelijker bespreekbaar maken. Een Turkse collega zou tegen een andere Turkse collega kunnen zeggen: ‘ik word benaderd’. Ze kunnen elkaar steunen en begeleiden. Daarmee neemt de integriteit alleen maar toe.”

Het is een weigering om de feiten onder ogen te zien. Als het de politieleiding zou lukken om de diversiteit te vergroten, is het voorspelbaar dat dat over een aantal jaren de problemen nog veel groter zullen zijn dan vandaag.

Een moslim is zelden een individu. De islam kenmerkt  zich juist door de onderwerping van het individu aan de collectiviteit. Een moslim wordt door zijn omgeving afgerekend op zijn loyaliteit ten opzichte van etnische groep waartoe hij behoort en ten opzichte van de islam. Wie, zoals de politieleiding, denkt dat dit kan veranderen, sluit de ogen voor de realiteit en de geschiedenis.

De islam en moslims worden beschermd door grondwettelijke rechten en mensenrechten. Als moslim mag je denken dat de islam Europa dient te veroveren. Je mag er echter geen bijdrage aan leveren omdat het strijdig zou zijn met de rechten van anderen. Daartussen zit een groot schemergebied. En het is het schemergebied  waar de dagelijkse realiteit zichtbaar wordt in de vorm van misleiding, leugen, fraude, corruptie die voor de Nederlandse wet onrechtmatig is en vanuit de islamitische waarden, normen en doeleinden gerechtvaardigd.

Het is niet alleen bij de politie zichtbaar, is alle geledingen van de samenleving speelt zich hetzelfde af. De islam is er echter met de hulp van politiek links in geslaagd om degenen die de vinger op de zere plek leggen, af te schilderen als de feitelijke normovertreders.

Nu D’66 in het nieuwe kabinet de plaats gaat innemen van de PvdA, voorspel ik dat het alleen maar nog erger zal worden. Wegkijken, relativeren, jij-bakken, worden de norm en islamofobie het vergrijp.

Marcough mag ongestraft zeggen dat alle PVV’rs bij de politie ontslagen moeten worden. Daar kun je zelfs nog burgemeester mee worden. Als je zou zeggen dat islamitische allochtonen beter bij de politie geweerd zouden moeten worden, zit je volstrekt fout in het huidige beleid. Zover is het al gekomen. Islamisten sturen het beleid in de door hen gewenste richting.

Gaan we wachten op een door de islam uit te voeren beeldenstorm en de invoering van shariapolitie? Nu nog een boze droom, maar over pakweg 15 jaar een mogelijkheid waar rekening mee moet worden gehouden.

Hoe instabiel wordt 2017?

                                                                     

De voice van Amerika en van de gevestigde orde

In de Volkskrant van vandaag (02-01-2017) mag een van de ‘helden’ van het Maidanplein, Europarlementariër Guy Verhofstadt, uitleggen dat Poetin’s Rusland de grootste bedreiging in het komend jaar zal zijn. De gewiekste Russische hackers hebben volgens hem Trump in Amerika al aan zijn zege geholpen en zullen niets nalaten om, bij de komende verkiezingen in een aantal Europese landen, voor de extreemrechtse partijen hetzelfde te doen. Verhofstadt luidt de alarmklok: “De Russische desinformatiecampagnes zijn complex en kennen veel facetten, maar de missie die ze delen is het vertrouwen in westerse democratische autoriteiten te ondermijnen”. Poetin is de schuldige en Verhofstadt eindigt zijn betoog met: “in 2017 moeten we zijn tactieken frontaal te lijf gaan – en verslaan”.

Is het dit soort oorlogstaal geweest waarmee Rutte en de meerderheid van het Nederlandse parlement vanwege 'geopolitieke' redenen voor negatie van de uitslag van het Oekraïne-referendum kozen? 

Het is niet de eerste keer dat Verhofstadt zich onderscheidt als verdediger van het Amerikaanse geopolitieke beleid om Rusland eronder te houden. Dat Rusland terugslaat is niet zo verwonderlijk. Verwonderlijk is dat Verhofstadt oorzaak en gevolg omdraait en feitelijk zelf van desinformatie beschuldigd kan worden. Het opvoeren van de ‘oorlog’ tegen Rusland zal ongetwijfeld een van de oorzaken van verdere destabilisatie in het Europa van 2017 worden. 

Verhofstadt mag bijziend genoemd worden. Hij had een vergelijkbaar verhaal kunnen schrijven over de activistische islam die, al trollend, desinformerend, framend en aanslagen plegend, probeert ‘het vertrouwen in westerse democratische autoriteiten te ondermijnen’. Dat lukt ze uitstekend, veel beter eigenlijk dan Poetin. Wie de onderstroom in Europa beter begrijpt dan Verhofstadt wil of kan, weet dat de islam als een veel groter gevaar wordt gezien dan Poetin’s Rusland. Het is ook Verhofstadt’s Europa dat blind lijkt te zijn voor de vastberadenheid van activistische moslims en islamitische organisaties om verdeeldheid te zaaien en bij te dragen aan verdergaande polarisatie waarin ze kunnen gedijen. Er zijn niet zo veel mensen meer die geloven in de islamitische boodschap van vrede. Ze zien geen duidelijk beleid en vrezen voor de onmacht van verdeelde bestuurders. Ze hebben in toenemende mate meer vertrouwen in politici die wel ogen hebben voor het islamitisch gevaar en bereid zijn daar stappen tegen te ondernemen.

De brede islam is nog steeds in staat om bestuurlijk, politiek en zelfs kerkelijk Nederland te winnen voor de opvatting dat er van islamitische zijde geen gevaar dreigt. Politiek, bestuurlijk en kerkelijk Nederland slikken hun eventuele bedenkingen nog liever in dan Wilders één centimeter toe te geven. Als Marcough (PvdA) roept dat er voor agenten die op de PVV stemmen geen plaats is bij de politie, is er nauwelijks een tegenstem te horen. Als Azarkan van DENK roept dat er 1000 man politie bij moet komen om discriminatie te bestrijden, wijst nauwelijks iemand naar zijn hoofd. En Faoud Sidali (hoofdbestuurslid PvdA) die ooit twitterde: “Hitler is onder ons, in de gedaante van Wilders”, is nooit veroordeeld voor smaad en laster. Bestuurlijk, politiek en kerkelijk Nederland laat het welwillend gaan. Wilders en Poetin zijn immers de vijanden van de gevestigde orde en dan kan er wel een oogje worden dichtgeknepen als iemand te ver gaat.

Bestuurlijk, politiek en kerkelijk Nederland zijn bezig met een ondergangsstrategie. Het verzet tegen beleidswijzigingen, een hardere aanpak van migranten en een beperking van de instroom van islamitisch gezinden, roept in toenemende mate weerzin op en draagt bij aan het verlies van vertrouwen. De ‘islamgezindheid’ van de gevestigde orde is de meest destabiliserende factor in Nederland. Vanuit de Nederlandse bevolking gezien is er niet eens zozeer sprake van ‘islamgezindheid’, maar veel meer sprake van onmacht om de ontwikkelingen een halt toe te roepen. En die onmacht zou best wel eens lafheid genoemd mogen worden. Liever laf dan racistisch genoemd te worden, liever laf dan van discriminatie beschuldigd te worden. Dat heeft de islam in Nederland en haar politiek correcte slippendragers in ieder geval bereikt.

Maar volgens Verhofstadt komt het gevaar uit Rusland en dat is een gemakkelijke zondebok. Het dichtbij zijnde gevaar komt van de islamisten. We vergeten wel eens dat de goedwillende moslims daar het eerste slachtoffer van zijn.  In 2017 zal Nederland instabieler worden, zoveel is zeker.

De wraak van Allah

                                                                        

Vandaag begin ik met wat verzen uit de koran die de vertegenwoordigers van de religie van de vrede nooit in het openbaar zullen citeren. Maar ze werpen wel licht op wat in Berlijn gebeurde.

-"Strijdt tegen hen tot de afgodendienst niet meer bestaat en de religie geheel aan Allah behoort." [2:193, herhaald in 8:39]

-"Ik zal terreur zaaien in het hart van de ongelovigen. Slaat hun het hoofd af, verminkt hen in alle ledematen." [8:12]  "..............Gij dooddet hen niet, doch Allah was het, Die hen doodde. En gij wierpt niet toen gij wierpt, maar Allah was het die wierp, opdat Hij de gelovigen een grote gunst van Zich mocht bewijzen. Voorzeker, Allah is Alhorend, Alwetend." [8.12] Maandag 19 december -De ambassadeur van Rusland wordt in Ankara vermoord door een Turk die dat als vergelding ziet voor het Russisch optreden in Syrië. -Een politiemacht in Brussel sluit een wijk af in de jacht op terroristen (vandaag een persconferentie daarover). -Een Afghaanse/Pakistaanse vluchteling kaapt een vrachtauto en veroorzaakt 12 doden en  50 gewonden op een kerstmarkt in Berlijn. -Was ik in de loop van de dag in discussie met een Nederlander die van mening was dat de islam hem nooit kwaad had gedaan en dat Wilders eens moest ophouden om de islam. - Ahmed Marcough, parlementslid voor de PvdA, haalde in Nieuwsuur een omkeertruc uit door te stellen dat de gebeurtenis in Berlijn een nog stevigere oppositie tegen Wilders noodzakelijk maakte. Allemaal verwarde mannen Bijna vanzelfsprekend kunnen we er op wachten dat woordvoerders van de islam publiekelijk afstand zullen nemen van de aanslag in Berlijn en zullen ze de mantra herhalen dat ‘islam een religie van vrede is’. Ze zullen de terroristen laten vallen omdat ze niet de ware islam vertegenwoordigen. Over enige tijd zal weer uit enquêtes blijken dat 60 procent van de in Europa verblijvende moslims begrip heeft voor de aanslagplegers. Het is immers de wil van Allah om vijanden van de islam als vergelding om te brengen. Deugvolk zal de komende dagen benadrukken dat het om ‘verwarde’ mannen gaat. Tribale God, kweekt tribale gevoelens bij zijn aanhangers Godsdiensten zijn ontworpen om ordening in de samenleving aan te brengen. Degenen die zich niet aan de orde houden, moeten worden gestraft. Onder invloed van het humanisme zijn de Westerse religies humaan geworden. De islam heeft die ontwikkeling niet alleen gemist, maar wijst deze ook stellig af. Een humane islam zou een vorm van afvalligheid zijn die Allah’s wil negeert. De islam is ontworpen als een soort superstam die het tegen de wereld moet opnemen en waarin iedere moslim in feite een soldaat is. Wat de islam is aangedaan, is iedere moslim aangedaan. Op sociale media worden die gevoelens versterkt. Regelmatig kom ik daar berichten tegen waarin gesteld wordt dat het Westen geen boodschap heeft aan geweldsslachtoffers onder moslims en alleen treurt over eigen doden. Het is één van de manieren waarop vanuit de islam moslims wordt opgedrongen om afstand te blijven houden van de Westerse samenlevingen en solidair te blijven met de wereldwijde ummah. Hard op islam, zacht op moslims Hoewel ik Marcough tot de ‘verwarde’ mannen reken, zou het beter zijn om hem als een ‘foute man’ te zien. Hij is bang dat de aanslag in Berlijn tot negatieve gevoelens ten opzichte van de islam en moslims zal leiden. Zijn recept is dat daarom het opperhoofd van het verzet, Wilders, nog harder moet worden aangevallen. Daarmee beschermt hij in feite de islam. Het zou veel geloofwaardiger zijn geweest als hij had opgeroepen om de islam te ontdoen van zijn gewelddadige leer, te beginnen in Nederland. Dat doet hij niet en dat maakt hem verdacht. Voor de toekomst is er geen andere weg dan spijkerhard op de islam te reageren. Net zo lang tot de islam binnen de Europese godsdienstvrede past. Dat zal nog niet zo gemakkelijk zijn want de islam (zie Marcough) buit de weerstand tegen Wilders handig uit. Het heeft weinig zin om hard te zijn tegen moslims, de hardliners uitgezonderd. Als de islam wordt gedwongen zich aan te passen aan de Europese godsdienstvrede zullen ze volgen en uit eigen waarneming weet ik dat er heel wat moslims zijn die niets liever willen dan een islam die echt vredig is. De aanslag in Berlijn is de zoveelste ‘wake up call’ om ernst te maken met de aanpak van de islam. De islam in zijn orthodoxe vorm had allang het recht op vrijheid van godsdienst ontnomen moeten worden omdat ze leerstellig alle andere godsdiensten als afgodendiensten ziet en van mening is dat afgodendienaren gedood mogen worden. Van Allah wordt in de koran gezegd dat er geen blaadje aan een boom beweegt buiten zijn wil. Het moet hem in tribale blindheid zijn ontgaan dat Europa zich inspant om meer dan een miljoen moslimvluchtelingen te herbergen. Wederzijdsheid is geen islamitische deugd, dat is voor de zoveelste keer weer eens bewezen. De wraak van Allah geldt al degenen die de islam afwijzen. Het is zijn bedoeling dat hij u angst inboezemt. Volgens een strikte uitleg van de koran (zie boven) zat hij in Berlij zelf aan het stuur van de vrachtwagen.

Ex-moslims met een bullshit detector

                                                                         

In de Volkskrant van vandaag (7 december 2016) mag Alexander Pechtold zich in hoger beroep beklagen over een tegen hem gerichte, maar niet echt gemeende, doodsbedreiging op internet. Er zijn grenzen en deze is ook de mijne. Op mijn lijstje van walgelijke politici staat Pechtold echter helemaal bovenaan. Hij is één van de hogepriesters van politiek correct Nederland die vanuit hun ivoren toren neerkijken op  het volk dat onfatsoenlijk genoeg is om op de PVV te stemmen. Dat mag van hem eigenlijk niet. En ‘niet mogen’ is het bruggetje naar het onderwerp van vandaag.

Binnen de islam mag je niet afvallig worden. En in Nederland, het land van de religieuze vrijheid, vindt een grote meerderheid van de hier levende moslims dat uit de islam stappen niet mag. In de Volkskrant van vandaag komen twee ex-moslims aan het woord die de islam achter zich hebben gelaten en daar een prijs voor betalen. Anbar (een schuilnaam) draagt uit veiligheidsoverwegingen nog wel een hoofddoek. Ze voelt zich in de Nederlandse samenleving niet beschermd. Ze houdt rekening met fysiek geweld als haar afvalligheid in bredere kringen bekend wordt. “Geloofsafval wordt niet geaccepteerd. Ik ben bang dat ik ook weinig bescherming van de politiek zal krijgen. Zo’n aanval zal worden gezien als een incident. Er zal begrip zijn voor de culturele context. Hoogstens rolt er een taakstrafje uit.”

Zo ziet Nederland eruit voor een ex-moslima die, zoals haar wordt voorgehouden ‘tegen God’s wil ingaat’. Ayman Ghoujal, de tweede geïnterviewde, is een Syrische vluchteling die zich geschokt voelt over hoe orthodoxe moslims in Nederland met hun intolerantie de baas kunnen spelen als ze daar de gelegenheid toe krijgen. Hij verwijst naar zijn ervaringen in twee asielcentra waar atheïsten en homo’s het zwaar hebben. “Ik had niet kunnen bevroeden dat ze zelfs in een vrij land als Nederland zoveel macht zouden hebben”. Hij is nog niet fysiek bedreigd, maar wel vaak verbaal aangevallen: ‘dat ik dood moet, omdat ik een afvallige ben’. Als vrijdenker weet hij dat hij ook in Nederland achterom moet blijven kijken.

Het staat niet op zich. De Volkskrant berichtte al eerder over het toenemend geweld in islamitische landen tegen ongelovigen. Het Humanistisch Verbond is een campagne gestart tegen de oproep in Pakistan en Bangladesh om atheïsten op te sporen en te doden en wil dat er ook in eigen land meer aandacht wordt besteed aan de positie van ‘ongelovigen’. Het Humanistisch Verbond lijkt wat dit onderwerp betreft heel wat actiever te zijn dan de christelijke kerken die maar blijven oproepen om vluchtelingen welkom te heten en nauwelijks aandacht besteden aan de benarde positie van christenen in islamitische landen en de benarde positie van christelijke vluchtelingen in Nederlandse asielcentra.

Het wordt voor mij en velen anderen steeds onbegrijpelijker dat de intolerante islam die uit is op de vernietiging van andere religies (vele koranverzen als bewijs!) onbeperkt mag genieten van de privileges die de vrijheid van godsdienst met zich meebrengt. De islam misbruikt ze en houdt ons ter misleiding verzoenende teksten voor. De ex-moslima Anbar spuugt daarop. “Islam kent geen dwang, wordt vaak gezegd. Maar dat klopt niet. Daar hebben we het vaak over. Als je uitgaat van vrije keuzes, kunnen daar geen consequenties aan worden verbonden”. Haar bullshitdetector doorgrondt de inconsequenties die de islam kent. ‘In godsdienst is geen dwang’ staat er in de koran, maar er zijn genoeg verzen te vinden die het tegendeel bewijzen. Zo moet je bijvoorbeeld je ouders verstoten als die niet rechtgelovig zijn.

De islam staat ook geen integratie toe. Economische participatie is de grens. Het betekent dat de islam in Nederland haar aanhangers actief afhoudt van integratie. Al het geld en de menskracht die in integratie worden gestopt verdwijnen in een put zonder bodem. Er zijn moskeeën die subsidie aanvragen voor integratie-activiteiten en die ook krijgen. Als je onderzoekt hoe dat wordt besteed, komt het vaak neer op de opvatting dat integratie niet meer betekent dan dat de Nederlandse samenleving de orthodoxe islam accepteert. De omgekeerde integratie is de feitelijke campagne van de islam en zien we als boodschap ook bij de parlementariërs van DENK.

Bassam Tibi die in zijn boeken de politieke islam in de verhouding tot Westelijke normen en waarden analyseert is bekend geworden om zijn uitspraak: ‘Of Europa wordt islamitisch, of de islam wordt Europees!’. Dat laatste is natuurlijk de oplossing die voor iedereen wenselijk is en ik heb dat al menig keer bepleit. Nederland zou wat mij betreft hier het voortouw moeten nemen, maar het zou een gezamenlijk Europees project moeten worden.

Ik eindig weer met Alexander Pechtold. Hij vindt het niet leuk om bedreigd te worden. Dat snap ik. Maar hoe actief is hij, en hoe actief is zijn partij, als het gaat om bedreigingen die van de orthodoxe islam uitgaan. Ik tref ze dagelijks aan op Facebook. Alexander Pechtold schijnt ze niet te zien, die wordt pas wakker als een malloot hem bedreigt en dan is Leiden ineens in last. Ex-moslims zullen wel doorhebben dat niet alleen de islam bullshit is. Dat geldt ook voor het Nederlandse integratiebeleid.