Is de politie een doelwit van islamactivisten?

'Islam is vrede' en moet beschermd worden

Een aantal jaren geleden zat ik op een verjaardagspartijtje naast een man die druk in gesprek was met zijn buurman. Een alledaagse belevenis. Het onderwerp van gesprek was echter niet alledaags. Mijn buurman probeerde zijn buurman ervan te overtuigen dat de gemiddelde politieagent door en door racistisch is. De andere man sputterde wat tegen en ik schoot hem te hulp. Ik zei dat ik me kon voorstellen dat de gemiddelde agent beter in de gaten had wat er in de samenleving speelde dan de gemiddelde krantenlezer en daarom nog niet racistisch genoemd kon worden. Mijn buurman ging er nog eens goed voor zitten: “Je zou eens moeten horen wat agenten allemaal roepen over Marokkanen”. Daarna bleek al gauw met wie we te maken hadden. Mijn buurman was politieofficier en was in zijn regio belast met het tegengaan van racisme onder politie=agenten. Dat was zijn baan. Hij had er voor gestudeerd, cursussen gevolgd en hij was op uitnodiging in Marokko geweest.

Wat later, in 2015, kwam het boek uit van de Duitse politieagente Tania Tambouri waarin ze alarm slaat over de agressie van jonge migranten tegen de politie. Over jonge migranten schrijft ze: “Ze overschrijden méér dan één grens: geen respect voor vrouwen, geen respect voor de politie, geen respect voor de staat waarin we leven.” Haar verwijt is dat er intern te veel wordt weggekeken omdat men bang is voor racist te worden uitgemaakt.

Politieagenten staan met hun poten in de modder van de multiculturele samenleving en krijgen daar slecht voor betaald. Het ziekteverzuim is hoog, de inzetbaarheid kent nauwelijks grenzen en ze worden ook nog eens belaagd door hun eigen leiding die gesprekken in de kleedkamers en de kantine afluistert. Ik sta aan hun kant en dat is hoognodig. Een agent die een multiculturele overtreder stevig aanpakt kan er op rekenen dat zijn maten het filmen en dat hij vervolgens aangifte gaat doen wegens mishandeling. Je zal dan maar net mijn verjaardagsbuurman als leidinggevende hebben. Dan krijg je een aantekening en word je naar een antiracisme cursus gestuurd die vaak door Marokkaanse deskundigen wordt gegeven.

Een jaar later kreeg Ahmed Marcough, ex-politieagent, inmiddels ex-kamerlid (PvdA) en belangenbehartiger van de islam volop media-aandacht toen hij stelde dat agenten met PVV-achtige opvattingen niets te zoeken hadden bij de politie en door de leiding zouden moeten worden geweerd. Wat later deed hij het in een uitzending van Pauw nog eens dunnetjes over. Het werd geen echte rel. Met dit soort bizarre uitspraken op zijn CV kon Marcough nog prima burgemeester van Arnhem worden. Daar is hij onder meer belast met veiligheid en de inzet van politie.

De goedbetaalde Peter R. de Vries kritiseert de politie voortdurend in praatprogramma’s en valt ‘slachtoffers’ van politieoptreden bij. De politie is een strijdtoneel geworden. Multiculturele woordvoerders en islamitische activisten zitten de politie op de huid. Antecedenten mogen niet meer in de krant. ‘Opsporing verzocht’ moet minder allochtonen in beeld brengen. Etnisch profileren is racistisch en aanslagplegers moeten in beeld worden gebracht als ‘verwarde’ mensen. Politie wordt ingezet bij racismebestrijding. De politieagent staat onder druk, hij moet islamvriendelijker worden. Waarschijnlijk op advies van multiculturele specialisten gaat de politie moslimvriendelijke dingen doen. Ze bezoeken moskeeën en organiseren iftars.

Ondertussen blijkt dat de politie nauwelijks discrimineert. ‘Kennislink’ vermeldt uit een onderzoek: “We onderzochten vervolgens in hoeverre de ervaringen met de politie samenhingen met etnische achtergrond en uiterlijk, en in hoeverre die ervaringen samenhingen met de eigen gedragingen. Wanneer we de antwoorden van jongeren over hun politiecontacten corrigeren voor de door de jongeren zelf gerapporteerde gedragingen, verdwijnt het beeld dat agenten systematisch discrimineren. De politiecontacten blijken vooral samen te hangen met geslacht ( jongens hebben meer en meer negatieve ervaringen met de politie), met de buurten waarin zij op straat zijn, met de tijd die ze er doorbrengen en bovenal met normoverschrijdend gedrag van de jongeren zelf en hun vrienden. Wij vonden geen bewijs voor stelselmatige discriminatie.”

Deze zin is onderscheidend: Wanneer we de antwoorden van jongeren over hun politiecontacten corrigeren voor de door de jongeren zelf gerapporteerde gedragingen, verdwijnt het beeld dat agenten systematisch discrimineren. Jonge allochtonen die in aanraking komen met de politie beginnen altijd met ontkennen, leugens en als het niet helpt met slachtoffergedrag. Daarin is de politie altijd de dader. Een recent voorbeeld daarvan zijn de twee Marokkanen die een fietser hadden doodgereden. Omdat ze elkaar de schuld gaven van achter het stuur te hebben gezeten was een veroordeling aanvankelijk niet mogelijk. Toen dat later wel kon kreeg de politie de schuld. Die had ze niet achterna moeten zitten.

Dat de politie discrimineert en racistisch is valt te horen bij nagenoeg alle islamitische woordvoerders, belangenbehartigers, columnisten en rappers. Ze zeggen nog net niet dat de criminaliteit onder allochtone jongeren de schuld van de politie is, maar ze insinueren dat wel. Die woordvoerders/belangenbehartigers klagen met regelmaat bij burgemeesters, politiechefs, Kamerleden en ministers. Hun beeld wordt het beeld van de politieke en lokale beleidsmakers. De agent krijgt nauwelijks hun steun want niemand wil zelfs de schijn wekken verondersteld racisme te steunen. De agent is de zondebok. De agent moet op zijn tellen passen. De agent wordt in de uitvoering van zijn functie belemmerd. Menig agent heeft van een arrestant te horen gekregen dat hij weet waar de agent woont. Onderzoek loopt vaak vast op allochtone zwijgcultuur. Bedreigen zwijgen zijn een normaal onderdeel van de tribale cultuur.

Als belangrijkste oplossing wordt de aanstelling van méér allochtone agenten door de beleidsmakers aangedragen. Het is ze ingefluisterd door de islamitische woordvoerders en belangenbehartigers. Het zal het probleem eerder groter maken dan het al is. Allochtone agenten zijn opgegroeid in een tribale cultuur en kunnen onder enorme druk komen te staan van hun omgeving.

Beleidmakers zijn weer eens het verkeerde probleem aan het oplossen. Het echte probleem benoemen is immers racistisch en discriminerend. Die termen werken als een chantagemiddel en dat wordt royaal benut. Het levert wegkijkers op.

Mag een politieagente haar decolleté tonen

Daar zijn goede argumenten voor aan te voeren. In heel wat situaties waarin dienders terecht komen zou het de-escalerend kunnen werken. Het zou verdedigd kunnen worden als vrijheid van meningsuiting. Zo’n agente kan aanhangster zijn van het Epicurisme en kan er naar verwijzen dat op de gaypride er wel meer naakt uit levensovertuiging te zien is. Ze kan beroep doen op het college van de rechten van de mens met het betoog dat iedereen recht heeft op een epicurische levenswijze. Ze kan een medische verklaring aanvragen om aan te tonen dat ze claustrofobisch is voor bovensluitende kleding. Ze kan zelfs beroep doen op het streven van de politie om meer divers te zijn. Ze zou kunnen aanbieden om het decolleté met een kruis te bedekken. Maar het zal allemaal niet helpen. Een politieambt gaat samen met een uniform en uniformiteit.

Deze schertsende inleiding verwijst natuurlijk naar het beroep dat een Rotterdamse agente heeft gedaan op het college van mensenrechten om meer kleding te dragen dan de uniformiteit toestaat. Haar levensovertuiging draagt haar op om een hoofddoek te dragen en een verbod zou haar in haar carrière schaden. Gezien alle reacties raakt haar streven om als moslima-agente de straat op te gaan een open zenuw in de Nederlandse samenleving. De Amsterdamse politie trok haar voornemen om de hijab (je ziet geen hoofdoekjes meer) toe te staan om diversiteit uit te drukken, ijlings terug. De reactie uit de samenleving is te interpreteren als een verwijzing naar de norm/waarde dat de vrijheid van godsdienst samengaat met het niet benadrukken van je religie in het openbaar. Die reactie toont de spanning die de islam oproept. Vanuit de islam wordt zichtbaarheid juist nagestreefd. Het is niet te verwachten dat de betrokken agente geheel uit zichzelf optreedt. Het is aannemelijk dat zij een groep achter zich heeft staan die haar steunt of mogelijk zelfs gebruikt om de islam ook door agentes uit te laten dragen.

De geschiedenis van de hoofddoek begint niet bij de koran. De hoofdbedekking gaat terug op het gebruik onder nomadische volken uit Arabië. Mohammed had mooie vrouwen en was het gestaar van andere mannen zat. Hij beval zijn vrouwen eerst zich te bedekken en later om zich achter een gordijn op te houden. Het bevel komt van de jaloerse Mohammed. In zijn biografie van Mohammed geeft Tariq Ramadan dat min of meer toe. Mohammed’s bevel werd een religieuze plicht, al is die binnen de islam omstreden. Over bedekking  zegt de Koran: "En zeg tegen de gelovige vrouwen dat zij hun ogen neerslaan en over hun geslachtsorganen waken, en hun sier niet tonen, behalve wat daarvan zichtbaar is. En zij moeten hun sluiers over hun boezems dragen en hun schoonheid niet openlijk tonen, behalve aan hun echtgenoten, of hun vaders, of de vaders van hun echtgenoten, of hun zonen, of de zonen van hun echtgenoten, of hun broers ......... Soera An-Noer (Het Licht) vers 31. En "O Profeet, zeg tot jouw echtgenotes en tot jouw dochters en tot de vrouwen van de gelovigen dat zij hun gewaden over zich heen laten hangen. Op die manier is het gemakkelijk om hen te herkennen en worden zij niet lastiggevallen. En Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig" (Soera AL-Ahzab:59). In een aantal islamitische gemeenschappen wordt de korantekst letterlijk uitgelegd en begrepen als dat vrouwen slechts hun boezem dienen te bedekken of hoog gesloten kleding dienen te dragen. In de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw droegen in landen als Iran, Afghanistan, Egypte, Turkije en Marokko alleen streng gelovige vrouwen een hoofddoek. Door de opkomst van het salafisme en de strijdbaarheid van de ‘Islam Broederschap’ is het dragen van bedekking weer een religieuze plicht geworden.

In de eigen uitleg vertaalt de islam de jaloezie van Mohammed naar Allah’s wil. “Vrouwen dragen een hoofddoek enkel en alleen voor Allah, omdat Hij het wil. Hierdoor wordt het dragen van een hoofddoek een vorm van aanbidding, omdat je het voor Allah doet. Een vrouw met een hoofddoek die hiervan bewust is, verricht als het ware de hele dag aanbidding. Iedere seconde dat ze haar hoofddoek draagt, wordt toegeschreven alsof ze aanbidding verricht. Dit is een grote gunst die Allah aan de vrouwen heeft geschonken. Het ervaren van een kleine moeite op deze wereld door het dragen van een hoofddoek, zal in het hiernamaals resulteren in een grote beloning.” De meeste hijab dragende moslima’s vertellen dat ze dat uit eigen wil doen. Maar de uitleg geeft duidelijk aan dat het geïnterpreteerd moet worden als de wil van Allah. Zo krijgt de hele islamitische gemeenschap zeggenschap over hoe vrouwen zich dienen te gedragen want het is een gezamenlijk belang dat Allah’s wil wordt gevolgd. Dat is echter niet het grootste probleem.

Het grootste probleem, en dat geldt niet alleen agentes die een hijab willen dragen, is de vraag waar de loyaliteit eigenlijk ligt. Een agente die beroep doet op een islamitische plicht die in de koran verwoord is, kan geacht worden ook de rest van de koran serieus te nemen. Daar ligt vervolgens het grote probleem. Een agente met een hoofddoek op zegt eigenlijk dat haar loyaliteit bij de islam ligt als het er op aan komt. De kernzin uit de koran is: “En bestrijdt hen totdat er geen vervolging is en de godsdienst geheel voor Allah wordt. Maar als zij ophouden dan ziet Allah voorzeker hetgeen zij doen” (soera 8, vers 39). De agente die vanwege de koran een hijab wil dragen, neemt dat dus ook serieus. Bij deze kernzin uit de koran horen nog vele andere zoals: “Vechten is je geboden ofschoon je er afkerig van bent; maar het kan zijn, dat je tegenzin hebt in iets terwijl het goed voor je is en het kan zijn, dat je iets behaagt terwijl het slecht voor je is. Allah weet het en jij weet het niet” (soera 2, vers 216). Hoe kun je een agent(e) vertrouwen die met dit soort bevelen is opgezadeld en vreest de hemel te missen als daar geen gehoorzaamheid aan wordt getoond. Dan gaat het ook om partijdigheid. De kans dat ze ‘per ongeluk’een terrorist laat ontsnappen bijvoorbeeld. 

Er zijn vele redenen om het door de Rotterdamse agente aanhangig gemaakte geschil af te wijzen. Niet alleen de hoofddoek is in het geding, maar vooral ook de onzekerheid waar de uiteindelijke loyaliteit ligt. Dat geldt niet alleen voor agenten. Het geldt voor alle functies waarin het bevorderen van de islam en het bevoordelen van moslims tot de taakmogelijkheden behoort. Om deze reden horen moslims als sollicitant ‘gediscrimineerd’ te worden. In gevoelige functies zijn ze uiteindelijk niet te vertrouwen zoals ook in het Amsterdamse deradicaliseringsschandaal is gebleken, zoals ook is gebleken dat dienders vanuit hun eigen geloofsgroep onder druk kunnen worden gezet en corrupt worden.

Pleiters voor diversiteit zijn naïef. Alleen de islam heeft daar belang bij. Maar het zal nog wel een aantal jaren en de nodige schandalen duren voordat het algemeen wordt in gezien.

De Islam kweekt ‘verwarde mensen’

                                                                 

De oplossing die nog nergens een oplossing bleek te zijn

Elsevier berichtte deze week over Iljan Borhami, de terroriste die graag naar Nederland wil terugkeren ondanks het feit dat ze laat weten het land te verafschuwen. De nood, ‘het wordt hier winter’, leidt in dit geval niet tot deugd, tenzij het vasthouden aan de utopische islam als deugd moet worden beschouwd. Haar utopisch wereldbeeld is terug te vinden in haar uitspraak: ‘Dat het ‘kalifaat’ nu op instorten staat, is te wijten aan het niet volgen van religieuze regels’.

Die uitspraak valt naadloos in de pretentie van de islam dat ze overal een oplossing voor heeft. Als de voorgeschreven regels exact worden gevolgd, komt alles goed. Die pretentie is utopisch. Het komt nooit goed. Daar is een eenvoudige verklaring voor die ook geldt voor alle andere utopieën: mensen zijn niet volmaakt. Daarom wordt een utopie dan ook beschreven als: onmogelijke werkelijkheid, een ideale wereld die echter niet bereikt kan worden.

Wie desondanks in een utopie blijft geloven, zoals Iljan Borhami en vele andere moslims en moslima’s, is wereldvreemd. Het leven in Nederland is voor hen een dystopie.  Een onleefbare wereld. Het is de islam dan ook te verwijten dat ze haar aanhangers nog steeds voorhoudt dat het onbereikbare bereikt kan worden als de voorgeschreven regels exact worden gevolgd.

De realiteit zou een goede leermeester moeten zijn. Alle islamitische landen kunnen worden beschouwd als ‘failed states’ die in ontwikkeling sterk achterblijven bij de Westerse landen en een aantal Aziatische landen. In plaats van daar de juiste conclusie uit te trekken, wordt de oorzaak systematisch buiten de islam gelegd. Er kan daarom gesproken worden van een narcistische islam. Het is ondenkbaar dat ze kan falen, dus moet de oorzaak buiten de islam worden gezocht. Zelfs als je een psychiatrische ziekte krijgt, kan dat niet aan de islam liggen.

Twee tot zes procent van de allochtonen ontwikkelt een psychotische stoornis. Bij autochtonen is dat maar 1 procent, meldt de GGZ. De oorzaak moet natuurlijk niet bij de islam worden gezocht. Het ligt aan de discriminatie! Deze door de islam gepropageerde verklaring wordt te vaak voor zoete koek geslikt.

De narcistische islam dwingt mensen om ‘anders’ te zijn dan de omgeving waarin ze door migratie terecht zijn gekomen. In zijn boek ‘Respect’, toont Richard Sennet aan dat nieuwkomers die zich aanpassen veel minder problemen hebben dan degenen die zich niet aanpassen. Degene die zich aanpast toont respect voor zijn nieuwe omgeving. Degene die dat niet doet en dat geldt voor de meerderheid van de moslims in Nederland, kiest niet voor wederzijdsheid, maar voor het isolement van het anders zijn. Dat levert vanuit de ontvangende samenleving geen respect op. Het wordt geframed als ‘discriminatie’, waarbij de schuld bij de ontvangende samenleving wordt gelegd. Dat berust echter op de omdraaiing van oorzaak en gevolg. De islam bewijst daarmee niet alleen Nederland een slechte dienst, maar ook haar aanhangers.

Ook het Sociaal Cultureel Planbureau meldde in 2015 dat goed geïntegreerden gelukkiger en gezonder zijn dan degenen die de stap naar integratie nog niet hebben gezet.

Een 'verward' lid van de Hofstadgroep

De islam houdt vast aan haar narcistisch gelijk en kweekt door het consequent tegenwerken van integratie ‘verwarde mensen’ als aanhangers zich te sterk met de islam identificeren. Een aantal daarvan kiest uiteindelijk voor terrorisme omdat de islam geen ongelijk kan hebben en de navolging van Mohammed een islamitische deugd is. Als de realiteit niet overeenkomt met de utopie volgt er altijd geweld vanuit degenen die de utopie boven de werkelijkheid stellen. Geweld van 'verwarde' mensen.

Frans Timmermans kiest de verkeerde preekstoel

                                                                         

Timmermans, hoogste tijd om te gaan preken op de juiste pkaats

Een overvloed aan islam gerelateerd nieuws maakt het soms moeilijk om een keuze uit een veelheid van onderwerpen te maken. De NRC deed gisteren uitvoerig verslag over een Deense documentaire waaruit bleek dat imams, ook die als gematigd bekend staan, aan beleidsmakers en politici iets anders vertellen dan ze intern gelovigen voorhouden. Gebeurt ook in Nederland zegt een deskundige. Ook de motie van Marcouch (PvdA) en Sjoerdsma (D’66) om de islam extra bescherming te geven in het kader van de vrijheid van godsdienst is een onderwerp om op los te gaan, maar uiteindelijk viel de keuze op de preek van Frans Timmermans vandaag omdat die exemplarisch is.

‘Laten we herzuiling voorkomen’ kopt de Volkskrant vandaag boven het artikel dat Frans Timmermans hen aanbood. De man schijnt het druk te hebben. Vliegt van hot naar her en moet voortdurend overleggen met mensen die niet aardig zijn en vergaderen over onderwerpen waar normale mensen barstende hoofdpijn van krijgen. Maar kennelijk vindt Franske gezeten in een vliegtuigstoel nog tijd om een preek te schrijven om de Nederlandse bevolking te vermanen. Preken herken ik op een kilometer afstand. Het gaat altijd over iets waarvan iemand vindt dat we dat moeten of horen na te laten. Tegenwoordig schijnen alleen moslims nog van preken te houden. Hen is nooit iets anders geleerd dan te luisteren naar wat boven hen gestelden te zeggen hebben.

De preek van Timmermans eindigt als volgt: Dat (wat ik hiervoor gezegd heb pl) is geen politiek correct geneuzel, dat is een kwestie van beschaving. Een onderdeel van die beschaving is dat we door schade en schande (verwijzing naar holocaust pl) dat democratie niet de dictatuur van de meerderheid is, maar bloeit als de minderheid zich door de meerderheid beschermd weet.

We moeten dus de (islamitische) minderheid beschermen. Het gaat om hetzelfde als waarom de motie Marcouch/Sjoerdsma vroeg. Het zal wel toeval zijn.

Moeten we de islam beschermen omdat het beschaafd en democratisch is? Moeten we de imams beschermen die tegen (Deense) beleidsmakers en politici een ander verhaal over de islam ophangen dan ze intern hun gelovigen voorhouden. Dacht ik niet. Democratie is dat we elkaar de les lezen om zo de normen en waarden te beschermen. Als dat nodig is mag het er best hard aan toegaan.

Timmermans had beter een preek kunnen afsteken vanaf de mimbar (preekstoel) in een moskee of op het DENKplein. Het islamitisch verzet tegen integratie en het zich afzetten tegen de westerse beschaving leidt tot verpaupering van grote groepen moslims. In plaats van daar de juiste conclusies uit te trekken blijft de islam hardnekkig volhouden dat de verpaupering het gevolg is van racisme en discriminatie. Zo worden moslims tegen hun gastland opgezet.

De preek van Timmermans is exemplarisch. Hij staat voor de preken dat bijna dagelijks over ons wordt uitgestort en allemaal op hetzelfde neerkomen: graag een beetje respect voor de islam en die zielige moslims. Als ze boos worden is dat uw schuld.

Waar blijven de donderpreken gericht op moslims? Daar moet je voor naar de alternatieve media en die worden door onze ‘beschaafde predikers’ net zo hard gediscrimineerd, gemarginaliseerd en gestigmatiseerd als waar de islamisten over klagen. Timmermans en de zijnen zouden we moeten verbannen naar de mimbar. Daar, in de moskeeën, is de plaats waar men de sleutel voor de oplossing van problemen in handen heeft. Daar in het etnocentrisch en islamocentrisch gebedshuis moet de oproep klinken: integreren of gediscrimineerd worden, aan u de keuze!

Iedereen bevriest als er ‘racisme’ wordt geroepen

                                                                 

In het verblindend licht van de racisme-beschuldiging  bevriezen we

Het ging vanmorgen meteen al fout toen ik de Volkskrant van de mat pakte en de voorpagina zag. Mijn verzetshouding was al tot grote hoogte gegroeid toen ik de krant op de keukentafel uitspreidde met het vaste voornemen om me niet door de Volkskrant de oren te laten wassen.

En het ging zo goed. Gisteravond was ik redelijk tevreden over de genuanceerde wijze waarop het NOS-journaal inging op de ophef die was veroorzaakt door een rapper die een keer tegen een politiecontrole aanliep. Als hij even had nagedacht zou hij het begrepen hebben, want actieve controles van de politie dienen ook zijn eigen veiligheid. Maar nee. Het narcistische jongetje riep ‘racisme’ en bracht daarmee het hele land in beweging.

Had mevrouw Simons daar op zitten wachten? Geflankeerd door twee ‘Denkers’ schoof ze aan bij de ophef om haar eigen racisme-leed voor de toegesnelde pers te etaleren.

De Volkskrant maakte het vervolgens weer een heel klein beetje goed. Op pagina 24 krijgt de nog weinig bekende schrijver Celal Altuntasde gelegenheid om wat olie op de golven te werpen. Hij vindt het zorgelijk dat Sylvana Simons de strategie ‘de vijand van mijn vijand is mijn vriend’ toepast. En: ‘niet alleen Nederlanders, ook Turken en Marokkanen uiten zich racistisch tegenover andere groepen’. In zijn verdere betoog toont hij aan dat niemand zich er op kan beroepen geen vooringenomen beelden van andere groepen te hebben. Het is universeel dat we discrimineren.

Dat artikel van Celal Altuntas had wat mij betreft op de voorpagina gemoeten. Het is de juiste aanpak om de ophef wat tot bedaren te brengen. 

Maar ja, de Volkskrant moet kranten verkopen en denkt er kennelijk niet over na dat ze met de uitvergroting van een mini-gebeurtenis op de voorpagina bijdraagt aan het verder opstoken van het vuurtje dat door de schrijver Celal Altuntas zowel ‘multiculturele crisis’ als ‘discriminatiecrisis’ wordt genoemd. Boven ons gestelden als Rutte, Asscher en Samson dragen niet bij aan een gezonde kijk op de zaak. Impliciet of expliciet stellen ze rapper Typhoon in het gelijk, al blijft de bijval voor mevrouw Simons (geen vriend van) uit.

Het is een bekend verschijnsel dat wanneer de politie een verdachte het vuur aan de schenen legt, deze ondanks zijn onschuld zal bekennen. Als je er bij de Nederlandse bevolking maar blijft inhameren dat ze racisten zijn, zal een groot aantal daarvan de neiging hebben om te ‘bekennen’ en op zoek gaan naar voorbeelden die dat bevestigen. Rutte, Asscher en Samsom doen dat bijvoorbeeld en zijn zo als rolmodellen het baken voor de ‘gewetensvolle’ maar niet erg nadenkenden onder ons die met triomfgevoel door de ‘racismeroepers’ op het schild worden gehesen.

Bij een ernstige beschuldiging (en racisme is dat) bevriezen de meeste mensen want je reputatie wordt er ernstig door aangetast. Die bevriezing schakelt het gezonde verstand uit. Het beïnvloedt je gedrag. Je kunt gaan overcompenseren door te bewijzen dat je geen ‘racist’ bent door op jouw beurt een fanatieke racismebestrijder te worden..

In Engeland (o.a. in Manchester en Nottingham) heeft de angst om van racisme of discriminatie beschuldigd te worden geleid tot het wegkijken bij grote schandalen. In feite gebeurt dat ook al in Nederland. In het licht van de schijnwerpers bevriezen we als konijntjes, meten ons schuld aan en zien voorbij aan het feit dat de ‘racismeroepers’ geen haar beter zijn dan degenen die ze beschuldigen. Zo wordt een subversief standpunt ten onrechte dominant.

Maar gelukkig hebben we op pagina 23 Celal Altuntas nog voor degenen die zich niet gek willen laten maken. We discrimineren allemaal, en allemaal worden we gediscrimineerd. In een ander blog wil ik daar nog eens uitgebreid op ingaan.

Rapper Typhoon moet worden aangeklaagd wegens smaad

                                                                       

Het opgeheven vingertje van rapper Typhoon

Er is in korte tijd al veel over gezegd en geschreven. Dat zou een goede reden zijn om het onderwerp in mijn blogboek te mijden. Het is echter een te mooi onderwerp. Het leent zich om duidelijk te maken hoe gekleurde BN’rs hun positie gebruiken om de waarheid geweld aan te doen door de racismekaart te trekken en zo mensen op het verkeerde been te zetten.

Eerst maar wat de rapper, onder meer bekend van zijn optreden op Koningsdag,  schreef:

“Voorheen kon ik er nog boos om worden, nu ga ik er al vanuit dat ik word aangehouden en word ik juist rustig als het weer blijkt dat etnische profilering het motief is. Het is triest. Ik kies ervoor dit nu te delen omdat dit niet een op zichzelf staand iets is. Het is niet alleen de politie, dit is een dikke error in de NL'se samenleving. Eerste stap naar verandering is toegeven dat racisme/discriminatie/onderscheid nog steeds onderdeel van onze cultuur is. We zijn er nog lang niet! #etnischeprofilering #awereness #nederland #racisme #gelijkheid" 

Ophef alom. De politie reageerde met een persbericht en Diederik Samsom, fractievoorzitter van de PvdA liet weten dat het zo niet langer kan en anders moet. Ook Jesse Klaver van GrL huilde een duit in het zakje om zich te verbinden met zijn achterban en deze gerust te stellen.  In het persbericht schreef de politie onder meer:

Districtschef Arjan Mengerink: 'Dat vinden wij belangrijk want de politie moet te allen tijde staan voor neutraliteit. Wij mogen niet selecteren op uiterlijk of afkomst en daarom vonden wij het belangrijk om deze kwestie direct op te helderen. 

De politie gaat de rapper excuus aanbieden.

Voor mij hoeft dat helemaal niet. Ik vind het zelfs onzin. Als het aan mij ligt zou de rapper moeten worden aangeklaagd wegens smaad. Het risicoprofiel dat de politie gebruikt, bevat de woorden: jong, dure auto, getint uiterlijk. Dat is een logisch profiel. Surinamers en Turken zijn ongeveer twee keer zo crimineel als autochtonen en bij Marokkanen en Antillianen is dat ongeveer vier keer zo veel als bij autochtonen. Criminele rolmodellen die de blitz maken met een dure auto, verdienen extra aandacht van de politie. Maar die zit er ook wel eens naast. Zoals bij deze rapper. Dan mag je best sorry zeggen en hem verder een goede reis wensen. Zo doet de politie zijn werk.

Waar gaat rapper Typhoon in de fout. Uit de drie kenmerken isoleert hij het ‘getint’ zijn en buigt dit om in ‘etnisch profileren’. Dat een falikante leugen en een unfaire beschuldiging. Het is smaad. Een oudere Marokkaan of Antilliaan in een bescheiden auto, wordt er niet uitgepikt voor controle op basis van het risicoprofiel dat voor de rapper gold.

De beschuldiging aan de politie dat hij het slachtoffer is van etnische profilering, klopt niet. De rapper verbindt zijn persoonlijke ervaring met racisme en discriminatie en noemt dat ‘een dikke error in de Nederlandse samenleving’. Toch lijkt hij er mee weg te komen als bekende Nederlander die geliefd is bij de Oranjes. De politie neigt naar ‘damagecontrol’ en de PvdA gebruikt de zaak om te laten zien dat ze heus wel opkomen voor de gekleurde medemens.

Het impliciete doel van de rapper –minder aanhoudingen van jonge getinte mannen in een dure auto- lijkt haalbaar nu hij veel bijval krijgt. De politie zal zich terughoudender opstellen, bang als ze is voor de beschuldiging van racisme en discriminatie. Dat bij jonge getinte mannen met een te dure auto de kans op een crimineel bestaan groot is, verdwijnt als waarheid onder de ophef en het vloerkleed van de politieke correctheid.

Grote kans dat de rapper ook nog op de thee zal worden gevraagd door de Oranjes

Platform van islamitische organisaties produceert jij-bak als onderzoek

                                                                           

Hopelijk nemen Fokke en Sukke het me niet kwalijk dat ik hun cartoon gebruik

   

De ophef over mevrouw Simons is nog niet overgewaaid. Politiek correct Nederland maakt zich zorgen over het ‘asociale’ internet en uitingen van racisme en discriminatie daar. Racisme is een verouderd woord. Dat zouden we nog maar zeer omzichtig moeten gebruiken. Discriminatie is alom tegenwoordig en in bepaalde gevallen (als het gaat om niet-geïntegreerden) kan ik dat niet als iets verwijtbaars zien.

Internet heeft zichtbaar gemaakt wat vroeger bij borreltafels en theekransjes te horen was. Roddel heeft een aantal functies. Het bevestigt de gewenste norm, het geeft groepsbinding en oefent in de vorm van sociale controle druk uit op norm-afwijkers. De taal die in roddelcircuits gebezigd wordt is vaak net zo venijnig als op internet te zien is. Neem van mij aan dat nergens de sociale controle zo sterk is als in islamitische gemeenschappen.

Ik heb de facebookpagina waarop men mevrouw Simons op 6 december wil uitzwaaien, gesteund. Ludieke actie, al ben ik ook niet zo gecharmeerd van wat ik daar aan reacties tegenkom. Maar ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is, leerde ik een van een advocaat, en een hoogleraar kan in nette bewoordingen vernietigender veroordelen dan een grofgebekte stratenmaker. Mijn steun kwam in dit geval voort uit de waarneming dat het om een georganiseerde tegenreactie ging. Meer dan veertigduizend adhesiebetuigers maakten mevrouw Simons duidelijk dat ze wat hen betreft normen overschreed en haar dat op die manier duidelijk wilden maken.

De islam in Nederland is veel beter georganiseerd om structureel de normovertredingen vanuit haar perspectief op propagandistische aan de orde te stellen. Het NOS-journaal van gisteren bevatte een onderwerp waarin ‘islamofobie’ aan de orde werd gesteld. Aan de hand van een onderzoek van SPIOR (StichtingPlatform Islamitische Organisaties Rijnmond) werd kenbaar gemaakt dat discriminatie en islamofobie in met name Rotterdam toeneemt.

Over die presentatie is duidelijk goed nagedacht. Burgemeester Aboutaleb werd bereid gevonden om

‘spin’ te geven aan de boodschap. Dat levert altijd meer journalistieke belangstelling op dan wanneer er geen bekende persoon aanwezig is. Aboutaleb liet zich daarvoor gebruiken en dat hij belijdend moslim is maakte het extra pikant. De presentatie namens SPIOR werd verzorgd door een keurig geklede heer en een autochtone bekeerlinge met een zwarte hijab (een hijab gaat net een stapje verder dan een hoofddoekje en bedekt ook de hals volledig). De boodschap was duidelijk. Ook autochtone Nederlanders kunnen moslim zijn en dit is een autochtone moslima die de conclusies van het onderzoek ondersteunt. Voor de NOS was er een interview beschikbaar waarin een moeder mocht vertellen dat zij en haar dochter in de tram door voetbalsupporters waren aangevallen en van hun hoofdoek beroofd. Mag niet natuurlijk, maar het betrof een incident dat niet representatief is voor de situatie als geheel. Bekend is dat hoofddoekdraagsters te maken krijgen met afkeurende blikken en het op de arbeidsmarkt moeilijk hebben. Daar heb ik hetniet echt moeilijk mee. Zo maken veel mensen duidelijk dat het buiten hun normen valt. En precies daar verzet de islam zich tegen. “Wen er maar aan”, zeggen de gewiekste jongens van DENK.

Ik zie het onderzoek als een jij-bak (kijk eens wat jullie zelf doen). Jijbakken is een bekende strategie van moslims. Het is een vorm van verbale jihad. In dit geval zouden we het eigenlijk moeten hebben over wat onder meer vrouwen, homo’s, joden aan bejegening door moslims ervaren. Welke universiteit gaat dat eens onderzoeken in Rotterdam, waar de aangiftebereidheid onder autochtonen lager is dan bij de tot aangifte gestimuleerde moslims en moslima’s. En, worden de Turkse scheldpartijen tegen Ebru Umar ook onderzocht!

                                                                                                                                

De media in Nederland zijn slecht voor mijn gezondheid

                                                                   

Soms kan ik het niet laten. Als via mijn venster op de wereld, ons televisie-apparaat, er weer eens dingen te zien en te horen vallen die me niet bevallen, heb ik de neiging om luid en bozig commentaar te geven. Gisteravond was het weer eens zover. Kijkend naar het programma ‘Kansen pakken, kansenkrijgen’, zat ik aanvankelijk te genieten van het succes van een aantal Nederlanders met een niet-westerse achtergrond. Dankzij de keuzen van hun ouders en hun eigen doorzettingsvermogen waren ze er in geslaagd om hun droom via een goede opleiding en prima baan te realiseren. Ze vormen het bewijs dat het kan en het tegenbewijs dat hen door racisme en discriminatie het succes onthouden wordt. Ik begon pas te fulmineren toen een van hen een leraar Maatschappijleer op een licht gemengde school in zijn klas werd gefilmd. Wat hij zijn klas stond te vertellen was regelrechte indoctrinatie en ik ergerde me nog het meest aan leerlingen die zijn betoog kritiekloos beaamden. (Later leerde ik dat betrokkene Lofti Abdel Hamid heet en regelmatig in de Vokskrant publiceert)

Vanmorgen was het weer raak. In de Volkskrant neemt columniste Harriëtte Duurvoort het op voor haar ‘sister’ Sylvana Simons. ‘Sylvana is integer’ luidt de kop en “Ik zou het toejuichen als Denk de moed had zich op de échte verbinding te richten waar Sylvia het over heeft.”, staat er verderop in haar tekst. Sylvia wordt geportretteerd als een parel tussen de zwijnen, want Duurvoort moet niet veel van Denk hebben. Duurvoort vraagt zich niet af wat Sylvia deed besluiten om in de Denk-trein te stappen. Integendeel, ze schrijft: “Het zou prachtig zijn als Sylvana de wind eronder zou hebben bij Denk”. Een kansloze gedachte natuurlijk. Al bij haar eerste optreden bleek mevrouw Simons het ‘Denk-jargon’ al snel onder de knie te hebben gekregen en had ze even geen mening over de Turkse genocide op Armeniërs. Simons is weliswaar verbaal begaafd, maar laat het intellectueel volstrekt afweten door haar onvermogen kwesties van meerdere kanten te bekijken. Ze kent maar één kant van het verhaal en wil de mensen die op dezelfde manier in het leven staan een stem geven omdat ze niet zouden worden gehoord.

Tja, de mensen die sinds de jaren tachtig van zich lieten horen werden weggezet als racistisch, xenofoob en islamofoob. Denk en mevrouw Simons draaien dat deuntje nog steeds af. Het is allemaal de schuld van de Nederlanders.

DENK vertegenwoordigt vooral mensen die mentaal nog in hunthuisland leven. Die hun schotel als navelstreng gebruiken, die alleen (slecht) Nederlands spreken als het niet anders kan en die de toekomst van hun kinderen in de weg staan omdat ze het aanleren van de Nederlandse taal over laten aan het onderwijs en hun kinderen daarnaast voorzien van negatieve gevoelens over het land waar ze wonen.

Het kan anders. Het programma ‘Kansen pakken, kansen krijgen’ liet dat zien. Ik raakte bijna ontroerd van de ouders die wel inzagen hoe ze hun kinderen verder konden helpen en daar hun levensdoel van maakten.

Laten Denk en mevrouw Simons die verhalen nu eens gebruiken om hun allochtone achterban de goede kant uit te sturen. Dat zal niet gebeuren. Denk is tegen integratie en heeft een islam-agenda. Benieuwd hoe mevrouw Simons zich daar in de toekomst zal uit weten te praten. Integer?, kom mevrouw Duurvoort, u zou beter moeten weten. 

Discrimineren moet!

                                                                      

Nu niet meteen de haren ten berge laten rijzen, maar eerst uitlezen. Wat mij betreft zou discriminatie verplicht gesteld moeten worden. Onze regering is er eigenlijk al eerder mee begonnen. Wie een beroep op de bijstand doet, krijgt korting als de aanvrager zich niet in de Nederlandse taal verstaanbaar kan maken. Dat is het soort discriminatie dat ik voorsta.

Mijn omgeving kan bevestigen dat als het om mensen gaat, ik volstrekt kleurenblind ben. Sterker nog, ik zou er geen bezwaar tegen hebben als Nederlanders wat verkleuren, want die witheid is soms niet aan te zien. Gelukkig werken Surinamers en Antillianen daar wel aan mee. Ze gaan vaak ‘gemengde’ huwelijken aan en een beter bewijs van integratie is er eigenlijk niet. Dat geldt niet voor Turken of Marokkanen. Die lijken een ‘gemengd’ huwelijk als verraad aan hun stamboom te beschouwen. Nee, ik heb niets tegen kleur, maar wel alles tegen een gebrek aan integratie. Het blijven leven zoals je in je thuisland leefde, stuit mij tegen de borst. Die mensen mogen van mij zwaar gediscrimineerd worden. Het lijkt me het enige gepaste antwoord op mensen die wel de vruchten van de Europese cultuur omarmen als het om een uitkering of de Rechten van de Mens gaat, maar die cultuur verder afwijzen. Om dus heel precies te zijn: ik ben voor discriminatie van mensen die onze cultuur om wat voor reden dan ook afwijzen. Met Aboutaleb zeg ik dan: rot op!

Partij DENK is volgens hun manifest tegen integratie en dat beschouw ik als verdacht. Ze verdedigen het recht van mensen om in hun eigen cultuur te blijven leven. Daar kan ik veel tegen in brengen. Richard Sennet, een Amerikaanse socioloog, laat in zijn boek ‘Respect’ zien dat vasthouden aan je eigen cultuur en het afwijzen van de cultuur van het land van aankomst tot verpaupering leidt. Het Sociaal Cultureel Planbureau publiceerde in 2015 een studie waaruit bleek dat geïntegreerden gelukkiger en gezonder zijn. Maar ik zie het ook in mijn eigen omgeving. Degenen die de stap naar integratie hebben genomen, zien die stap ook beloond in een beter leven.

Bij DENK blijven ze dat ondanks deze bevindingen afwijzen en dat kan niet anders dan gerelateerd zijn aan hun etnische en islamitische agenda. Geïntegreerde mensen verliezen hun nut voor het land van oorsprong en voor de islam. Het is daarom meer dan betreurlijk dat vandaag in de Volkskrant Halleh Ghorashi aan het woord wordt gelaten. De nationale theedrinkadviseuse en hoogleraar ‘diversiteit en integratie’ bij de UvA steunt DENK en de nieuwe aanwinst van die partij in de persoon van Sylvana Simons. Ook Halleh Ghorashi doet net alsof alleen autochtone Nederlanders in hokjes denken en alsof dat verschijnsel onder de diverse etnische groeperingen niet voorkomt. Van haar opvattingen heeft ze een goed lopend bedrijf gemaakt dat vooral overheidsdienaren injecteert met de gedachte dat immigratie een verrijking oplevert. Romantiek als bussinessmodel. De islam spint er garen bij.

Ook de op een na hoogste baas van de Europese Commissie, onze eigen onvolprezen Frans Timmermans,  viel de stap van Sylvana Simons bij en prees die als een stap tegen discriminatie en racisme. Die is dus ook bij Halleh Ghorashi op cursus geweest, net als heel veel andere politici, bestuurders en politiebazen. Oh, en wat u nog even moet weten van Halleh Ghorashi: ze was een van de eersten die Hirsi Ali een mes in de rug stak. De islam kritiseren doe je niet, al gebruikte ze daar een ander smoesje voor.

Discrimineren moet als het om bewijsbare onzin gaat die geen andere bedoeling heeft dan mensen in hun etniciteit en religie op te sluiten.

nb Halleh Ghorashi werd in de Vokskrant van vandaag geïnterviewd en dat leverde de kop op: Nederlanders kunnen niet langer ontkennen racistisch te zijn