Is de politie een doelwit van islamactivisten?

'Islam is vrede' en moet beschermd worden

Een aantal jaren geleden zat ik op een verjaardagspartijtje naast een man die druk in gesprek was met zijn buurman. Een alledaagse belevenis. Het onderwerp van gesprek was echter niet alledaags. Mijn buurman probeerde zijn buurman ervan te overtuigen dat de gemiddelde politieagent door en door racistisch is. De andere man sputterde wat tegen en ik schoot hem te hulp. Ik zei dat ik me kon voorstellen dat de gemiddelde agent beter in de gaten had wat er in de samenleving speelde dan de gemiddelde krantenlezer en daarom nog niet racistisch genoemd kon worden. Mijn buurman ging er nog eens goed voor zitten: “Je zou eens moeten horen wat agenten allemaal roepen over Marokkanen”. Daarna bleek al gauw met wie we te maken hadden. Mijn buurman was politieofficier en was in zijn regio belast met het tegengaan van racisme onder politie=agenten. Dat was zijn baan. Hij had er voor gestudeerd, cursussen gevolgd en hij was op uitnodiging in Marokko geweest.

Wat later, in 2015, kwam het boek uit van de Duitse politieagente Tania Tambouri waarin ze alarm slaat over de agressie van jonge migranten tegen de politie. Over jonge migranten schrijft ze: “Ze overschrijden méér dan één grens: geen respect voor vrouwen, geen respect voor de politie, geen respect voor de staat waarin we leven.” Haar verwijt is dat er intern te veel wordt weggekeken omdat men bang is voor racist te worden uitgemaakt.

Politieagenten staan met hun poten in de modder van de multiculturele samenleving en krijgen daar slecht voor betaald. Het ziekteverzuim is hoog, de inzetbaarheid kent nauwelijks grenzen en ze worden ook nog eens belaagd door hun eigen leiding die gesprekken in de kleedkamers en de kantine afluistert. Ik sta aan hun kant en dat is hoognodig. Een agent die een multiculturele overtreder stevig aanpakt kan er op rekenen dat zijn maten het filmen en dat hij vervolgens aangifte gaat doen wegens mishandeling. Je zal dan maar net mijn verjaardagsbuurman als leidinggevende hebben. Dan krijg je een aantekening en word je naar een antiracisme cursus gestuurd die vaak door Marokkaanse deskundigen wordt gegeven.

Een jaar later kreeg Ahmed Marcough, ex-politieagent, inmiddels ex-kamerlid (PvdA) en belangenbehartiger van de islam volop media-aandacht toen hij stelde dat agenten met PVV-achtige opvattingen niets te zoeken hadden bij de politie en door de leiding zouden moeten worden geweerd. Wat later deed hij het in een uitzending van Pauw nog eens dunnetjes over. Het werd geen echte rel. Met dit soort bizarre uitspraken op zijn CV kon Marcough nog prima burgemeester van Arnhem worden. Daar is hij onder meer belast met veiligheid en de inzet van politie.

De goedbetaalde Peter R. de Vries kritiseert de politie voortdurend in praatprogramma’s en valt ‘slachtoffers’ van politieoptreden bij. De politie is een strijdtoneel geworden. Multiculturele woordvoerders en islamitische activisten zitten de politie op de huid. Antecedenten mogen niet meer in de krant. ‘Opsporing verzocht’ moet minder allochtonen in beeld brengen. Etnisch profileren is racistisch en aanslagplegers moeten in beeld worden gebracht als ‘verwarde’ mensen. Politie wordt ingezet bij racismebestrijding. De politieagent staat onder druk, hij moet islamvriendelijker worden. Waarschijnlijk op advies van multiculturele specialisten gaat de politie moslimvriendelijke dingen doen. Ze bezoeken moskeeën en organiseren iftars.

Ondertussen blijkt dat de politie nauwelijks discrimineert. ‘Kennislink’ vermeldt uit een onderzoek: “We onderzochten vervolgens in hoeverre de ervaringen met de politie samenhingen met etnische achtergrond en uiterlijk, en in hoeverre die ervaringen samenhingen met de eigen gedragingen. Wanneer we de antwoorden van jongeren over hun politiecontacten corrigeren voor de door de jongeren zelf gerapporteerde gedragingen, verdwijnt het beeld dat agenten systematisch discrimineren. De politiecontacten blijken vooral samen te hangen met geslacht ( jongens hebben meer en meer negatieve ervaringen met de politie), met de buurten waarin zij op straat zijn, met de tijd die ze er doorbrengen en bovenal met normoverschrijdend gedrag van de jongeren zelf en hun vrienden. Wij vonden geen bewijs voor stelselmatige discriminatie.”

Deze zin is onderscheidend: Wanneer we de antwoorden van jongeren over hun politiecontacten corrigeren voor de door de jongeren zelf gerapporteerde gedragingen, verdwijnt het beeld dat agenten systematisch discrimineren. Jonge allochtonen die in aanraking komen met de politie beginnen altijd met ontkennen, leugens en als het niet helpt met slachtoffergedrag. Daarin is de politie altijd de dader. Een recent voorbeeld daarvan zijn de twee Marokkanen die een fietser hadden doodgereden. Omdat ze elkaar de schuld gaven van achter het stuur te hebben gezeten was een veroordeling aanvankelijk niet mogelijk. Toen dat later wel kon kreeg de politie de schuld. Die had ze niet achterna moeten zitten.

Dat de politie discrimineert en racistisch is valt te horen bij nagenoeg alle islamitische woordvoerders, belangenbehartigers, columnisten en rappers. Ze zeggen nog net niet dat de criminaliteit onder allochtone jongeren de schuld van de politie is, maar ze insinueren dat wel. Die woordvoerders/belangenbehartigers klagen met regelmaat bij burgemeesters, politiechefs, Kamerleden en ministers. Hun beeld wordt het beeld van de politieke en lokale beleidsmakers. De agent krijgt nauwelijks hun steun want niemand wil zelfs de schijn wekken verondersteld racisme te steunen. De agent is de zondebok. De agent moet op zijn tellen passen. De agent wordt in de uitvoering van zijn functie belemmerd. Menig agent heeft van een arrestant te horen gekregen dat hij weet waar de agent woont. Onderzoek loopt vaak vast op allochtone zwijgcultuur. Bedreigen zwijgen zijn een normaal onderdeel van de tribale cultuur.

Als belangrijkste oplossing wordt de aanstelling van méér allochtone agenten door de beleidsmakers aangedragen. Het is ze ingefluisterd door de islamitische woordvoerders en belangenbehartigers. Het zal het probleem eerder groter maken dan het al is. Allochtone agenten zijn opgegroeid in een tribale cultuur en kunnen onder enorme druk komen te staan van hun omgeving.

Beleidmakers zijn weer eens het verkeerde probleem aan het oplossen. Het echte probleem benoemen is immers racistisch en discriminerend. Die termen werken als een chantagemiddel en dat wordt royaal benut. Het levert wegkijkers op.

Vrijzinnige moslims, bestaan ze?

De website ‘Verenoflood’ publiceerde een van mijn blogs: http://verenoflood.nu/tot-verrassing-lezen-ook-moslims-blog/

Het is er een uit een lange reeks waarin ik de islam op zo goed mogelijke gronden bekritiseer. Ik merkte tot mijn verbazing dat die blogs ook door mijn moslimse vrienden en kennissen redelijk goed worden gelezen en enkele keren zelfs ‘geliket’. Een vriend vertelde me dat hij de meeste blogs kon onderschrijven. Hij zag echter af van ‘liken’ omdat het niet goed zou vallen in zijn meer behoudende islamitische omgeving.

In de commentaren  op mijn blog (en ik ontving ook enkele e-mails) overheerste de opvatting dat moslims samenvallen met het beeld dat men van de islam heeft. Dat beeld over de orthodoxe islam klopt eigenlijk wel. Veel mensen die wat meer van de islam weten doorzien wel dat het beeld dat door islamwoordvoerders wordt uitgedragen als regel niet klopt met de leerstellige opvattingen van de islam. Om de islam in Europa acceptabel te maken wordt door hen veel gelogen over de ware aard van de islam. Ook daarover schreef ik in blogs, bijvoorbeeld deze: http://peterdagboek.blogspot.com/2016/11/onweerlegbaar-bewezen-imams-liegen-er.html

De koran schrijf voor dat je met andersgelovigen geen vriendschap mag sluiten. Dat werd een probleem toen tussen mij en een moslim zich een vriendschap begon te ontwikkelen. Ik weet niet of hij uit gewetensnood een imam geraadpleegd heeft. Zijn onverwachte boodschap op een keer was dat we geen vrienden konden blijven als ik de islam ter discussie bleef stellen. Daarmee eindigde de ontluikende vriendschap. Met degenen die als vrienden en kennissen zijn overgebleven kan ik over religie discussiëren. We zijn het niet altijd eens, maar vaak wel. Onder moslims bestaat er ook kritiek op de wijze waarop de islam zich manifesteert. In eigen kring kunnen ze dat meestal niet uiten. In de gesprekken valt de naam van Rumi (1207-1273) nogal eens. Een vluchteling die uiteindelijk in het huidige Turkije belandde en bekend werd als soefi-dichter die een humane versie van de islam propageerde. Hij is niet de enige die voorstander was van een humane interpretatie van de islam. Avicenna en Averroës zijn daar ook goede voorbeelden van, maar beiden werden vervolgd, verbannen en hun boeken moesten worden verbrand. Ondanks de officiële afwijzing van hun opvattingen vormen ze voor een deel van de moslims een belangrijk voorbeeld.

Vrijzinnigheid wordt tot op de dag van vandaag niet beloond binnen de islam. De eenheid van de leer is heilig. Afwijking wordt gezien als een vorm van wanorde en het veroorzaken van wanorde verdient volgens de koran de doodstraf. Vrijzinnige moslimdenkers zijn nauwelijks te vinden in islamitische landen. Als regel zijn ze gevlucht naar Amerika of Europa en een enkeling laat uitgebreid van zich horen.

Kun je in Nederland als vrijzinnig moslim leven? Het  kan, er zijn er aardig wat van, maar ze zijn nauwelijks zichtbaar. Volgens de islamitische leer is een vrijdenkende moslim geen moslim meer, het is een afvallige die de doodstraf verdient. Die doodstraf wordt niet vaak meer uitgevoerd in islamitische landen, maar het komt nog regelmatig voor. Moslims in Europa of Amerika hoeven daar geen vrees voor te hebben. Als ze zich echter als vrijzinnige uiten, wacht onherroepelijk uitsluiting. In de koran worden kinderen opgeroepen hun ouders te mijden als die niet volgens de leer denken en leven. De meeste vrijzinnige moslims geven er de voorkeur aan om in sociaal opzicht tot hun etnische gemeenschap te blijven behoren en houden de schijn op.

De in moslimgemeenschappen heersende sociale controle is nagenoeg onverbiddelijk. Wie waarneembaar afwijkt, bijvoorbeeld met de ramadan, verliest zijn reputatie als betrouwbare moslim. Wie betwijfelt of er vrijzinnige moslims zijn, heeft enig recht van spreken. Hierboven heb ik verklaard waarom ze nauwelijks zichtbaar zijn. Ze zijn er echter en ik heb ze zowel aangetroffen onder diepgelovigen als onder nauwelijks gelovigen.

Er zijn twee schuldigen voor het feit dat vrijzinnige moslims niet of nauwelijks uit de kast komen. Dat zijn op de eerste plaats de partijmoslims, waaronder veel imams. Ze zijn vaak meer partijdig dan gelovig. De islam wordt door hen onder alle omstandigheden verdedigd, het belang van de islam en de belangen van moslims staan bij hen voorop. Ze zijn partijdig en staan niet open voor kritiek. Ze houden de moslims bijeen omdat het een belang van de islam is. De ‘partijdigen’ behoren ook tot de bestuursfluisteraars die de belangen van de islam en moslims bepleiten bij de lokale en landelijke overheid en bij alle instituties waarmee moslims te maken hebben.

De landelijke overheid is de tweede schuldige. De vrijzinnige moslims zijn bij de overheid niet in beeld. De overheid accepteert de als regel orthodoxe islam en houdt daarmee de onderdrukking van vrijzinnige moslims in stand. Binnen de islam bestaat er geen vrijheid van godsdienst voor de vrijzinnigen. De overheid laat dat zo alsof het niet anders kan. Het is de hoogste tijd dat Aboutaleb  iets aardigs gaat zeggen over vrijzinnige moslims. Bijvoorbeeld dat ze tot de toekomst van Nederland horen. Maar ik vrees dat we nog lang kunnen wachten. Ook Aboutaleb moet balanceren tussen acceptatie in eigen kring en zijn Nederlanderschap. Hij is echter de eerst aangewezene om te vertellen dat partijmoslims kunnen oprotten. Van Marcouch is dat, als de echte partijmoslim die hij is, niet te verwachten. Die had nooit burgemeester mogen worden.

Ik sluit af met een mopje dat ik als vraag kreeg voorgelegd van een jongere uit Teheran die hier op familiebezoek was. Zijn vraag was: “In welk islamitisch land wonen er geen moslims?” Ik wist het antwoord meteen: “Iran”, het land dat veel vrijzinnige moslims kent die de orthodoxe en in hun ogen Arabische islam meer dan zat zijn.

Marcough is van de ‘verkeerde kant’

                                                                   

Zijn voorstel op Joop.nl en herhaald bij Pauw om mensen die op de PVV stemmen uit te sluiten van een loopbaan bij de politie is een volkomen verkeerd signaal, waar naar ik hoop de PvdA op een heldere manier afstand van neemt.

Zijn voorstel is te vergelijken met het Erdoganse ‘berufsverbot’ voor aanhangers van de Gülenbeweging. Het is ook een aanval op al die politieagenten die vanuit hun dagelijkse ervaringen met de multiculturele samenleving neigen naar steun voor de PVV. Ik kan ze dat niet kwalijk nemen. Wat ze dagelijks naar hun hoofd krijgen vanuit verschillende hoeken van de samenleving, liegt er niet om. Dat ze dat onderling af reageren in termen die we onwelvoegelijk zouden noemen als ze in de krant stonden, kan ik niet veroordelen. Het blijft intern en komt niet in de krant. Het is in principe ook niet racistisch. Hetzelfde soort geluiden is in politiekantines te horen als het om asociale Nederlandse criminelen gaat. In die zin wordt er geen onderscheid gemaakt.

Ik noem Marcouch van de ‘verkeerde kant’ omdat hij geen enkel oog heeft voor wat er aan de hand is en alleen de begrijpelijke reactie daarop wil bestrijden. DENK met zijn voorstellen voor discriminatiepolitie gaat nog weer een stap verder dan Marcough, maar het komt uit dezelfde bron.

De bron is de bescherming van minderheden tegen volkomen terechte kritiek. Die kritiek is juist hard nodig om minderheden een spiegel voor te houden.

Ik laat het vandaag hierbij. Ik ben een beetje moe van gepolariseerd Nederland, moe van polariseerders als Marcough die schijnen te denken dat de problemen weggaan door te verbieden erover te praten en er af en toe over te schelden. Marcough kon wel eens het tegenovergestelde bereiken van wat hij beoogt. Sympathie voor de politie en de PVV.

Aanvulling: in augustus 2017 werd Marcouch burgemeester van Arnhem

Verwant, maar beter: http://www.elsevier.nl/buitenland/blog/2016/12/na-uitspraak-marcouch-krijg-ik-echt-medelijden-met-pvda-410509/

De partij DENK leunt op tribale partijdigheid en manipuleert die

                                                                   

Er komt slacht nieuws aan, wat zullen we doen?

Aanval is de beste verdediging denken ze bij DENK. Het kritisch analyseren van het optreden van DENK komt nog maar net op gang. Kennelijk vrezen ze bij die partij de komende kritische beschouwingen en roepen hun aanhang op om niet te geloven wat er in de kranten staat. De media zijn het verlengstuk van de zittende macht en die, zo waarschuwen ze, wil de partij kapot maken. Een weinig frisse benadering omdat één van de vier vanwege integriteitskwesties in het nieuws komt.

Het is een beetje belachelijk toneelstukje dat de vier kopstukken opvoeren. Montesquieu wordt er met de haren bijgesleept en mét de media als  ‘vierde macht’, maken ze ook de gelijk ‘trias politica’ verdacht. Die vormt immers de zittende macht waarvan de media het verlengstuk zouden zijn.

Het is een domme actie van DENK. In voetbaltermen spelen ze de man in plaats van de bal en schofferen ze heel journalistiek Nederland. Media vertellen de waarheid niet, is de boodschap die gericht is op hun aanhang. Impliciet vertelt DENK daarmee dat je voor de waarheid bij de partij terecht kan. De aanhang wordt bij voorbaat beloond met het compliment dat ze slim genoeg is om dat zelf in te zien.

De aanpak is vergelijkbaar met die van islamisten die het nieuws een spin geven. Complottheorieën zijn daarbij favoriet. De aanslag op de Twin Towers was een complot van de CIA en Mossad. IS is dat ook. Na de aanslagen in Parijs zag je overal de boodschap opduiken: ze houden niet van ons want zulke herdenkingsmanifestaties zullen ze niet houden voor de doden in Kabul, Damascus of Bagdad.

Het verhaal van DENK volgt hetzelfde patroon, al wordt de kwalijke rol nu toebedeeld aan de media in plaats van aan de CIA en/of Mossad. Het verhaal zal onder  de beoogde aanhang doorwoekeren. Joden beheersen de media en de Rothschild’s financieren het. Dat is wat de media verzwijgen.

Moslims lijken veel sterker dan de gemiddelde Nederlander vatbaar voor complottheorieën. Die worden vooral verspreid als de islam weer eens slecht in het nieuws komt. Het in bescherming nemen van de islam is ook te zien bij de massamoord door Omar Mateen. Het heeft niets met de islam te maken, las ik al een aantal keren, de man was gay en daar kwam het motief vandaan. Moslims reageren tribaal. Wie aan de islam komt, deugt niet en de islamistische spindoctors dragen daarvoor de argumenten aan.

Marcouch doet het slimmer

Marcouch is de laatste tijd weer opvallend actief. Om voor de komende verkiezingen een veilige plek op de kieslijst te veroveren moet hij zijn achterban ervan overtuigen dat ze op hem kunnen rekenen.  Een rammelend onderzoek  van  een islamitische organisatie over aanvallen op moslims benutte hij om samen met Sjoerdsma van D’66 de Tweede Kamer een motie voor te leggen waarin de regering werd opgedragen om extra maatregelen te nemen om de islam een betere bescherming te bieden in het kader van de vrijheid van godsdienst. Nadat de NRC bericht had dat op het intranet van de politie de meeste agenten ‘etnisch profileren’ noodzakelijk achten, schreef hij gisteren in de NRC dat alleen ontspoorde agenten etnisch profileren goed praten. Burgers zouden volgens hem een app moeten krijgen om sneller en vaker klachten in te kunnen dienen. Met zo’n artikel kan hij weer de moskeeën langs. Bij politiebureau's zal hij niet welkom zijn. Dat is de prijs die de PvdA betaalt voor het leunen op de allochtone achterban.

De politie in Nederland is ontspoord, de islam wordt onvoldoende beschermd  en de media vertellen de waarheid niet. Het wordt de hoogste tijd dat de media zich eens gaan verdiepen in de strategieën waarmee islamitisch Nederland tegen de samenleving wordt opgezet en waarmee verdere polarisatie wordt veroorzaakt

Homo’s aller landen, verenigt U !!!

                                                                   

En toch geniet de islam hier 'vrijheid van godsdienst'

Vandaag lees ik de krant niet om op zoek te gaan naar een onderwerp voor mijn dagblog. Er is maar één onderwerp vandaag dat ieders aandacht verdient: de homofobie in de islam.

Terwijl in de islamitische wereld felicitaties verschijnen voor een islamitische held en de officiële reactie in Turkije is dat het om losbandige mensen ging, is de spontane reactie van de vader van de massamoordenaar Mateen dat het niets met de islam te maken heeft. Die aangeleerde reactie is een leugen. Maar voor leugens krijg je geen straf. Ook Obama vermeed in zijn officiële reactie het woord islam. Op het niet noemen van man en paard staat ook geen straf, maar het is wel een leugen.

Degenen die al drie dagen stenen gooien naar bussen in Almere zijn Marokkanen. In de traditionele media wordt vermeden man en paard te noemen. Als ze het wel zouden doen grijpen weer een aantal islamisten naar de pen om ze te beschuldigen van etnisering om vervolgens met een door gutmenschen aangereikte jij-bak duidelijk te maken dat ook wel eens autochtone jongeren met stenen hebben gegooid.

De vrijheid van godsdienst voor de islam dient in Nederland met beleid en middelen ondersteund te worden, was de strekking van een motie (Marcouch PvdA en Sjoerdsma D’66) die door de Tweede Kamer werd aangenomen. Hebben ze daar vandaag spijt van? Of blijven ze ontkennen dat de islam een aantal nare trekjes heeft die niet gesteund zouden moeten worden vanuit het beginsel van godsdienstvrijheid. Het is in alle opzichten belachelijk te noemen dat zo’n religie, een religie van leugenaars over de aard van hun godsdienst,  extra bescherming moet krijgen. Helaas lukt het die leugenaars bijna overal.

De afkeer van homo’s bestaat in de hele islamitische wereld. Het is niet alleen een cultureel gegeven, de afkeer staat ook voorgeschreven in het heilige boek van de islam en is religieus van aard omdat Allah het heeft voorgeschreven. Manteen, de moordenaar, voert het bevel van Allah eigenhandig uit, in Islamitische landen is het officieel beleid. Iran hangt ze op, Saoudi-Arabië onthoofdt  ze en Egypte laat ze in gevangenissen wegrotten. In Nederland moeten homo’s zich het straatgeweld van islamitische jongeren laten welgevallen en in de islamitische gemeenschappen zal hier en daar ook wel een juichkreetje te horen zijn geweest voor de kogelregen die op een gay-bar werd losgelaten. In de koran valt te lezen: ‘het was niet uw hand die doodde, Allah was het door uw hand ( 8.12)’.

Over een week is het ‘incident’ weer vergeten. Mateen zal van de islam worden losgemaakt en islamitische woordvoerders zullen hem als een ‘overtreder’ aanmerken. De islamitische wet schrijft immers voor dat in een land waarin de islam niet de meerderheid vormt, moslims zich aan de wet van het land dienen te houden. Daar is wel een uitzondering op: ‘tenzij een moslim dat niet met zijn geweten in overeenstemming kan brengen’.

Bij de voortgaande islamisering zullen homo’s zich dienen te realiseren dat de beduchtheid om kritisch te zijn over de islam, niet in hun voordeel zal werken. De overheid maakt zich helaas meer zorgen over islamofobie (zie motie) dan de homofobie die de islam eigen is. Ze maakt zich meer zorgen over de discriminatie van moslims dan over de discriminatie van homo’s door moslims. Moslimse woordvoerders roepen zo hard dat moslims de ‘nieuwe joden’ zijn, dat niemand door heeft dat homo’s dat langzamerhand aan den lijve ervaren.

Het motto voor vandaag: Je suis 'homo'

Martin Sommer (columnist Volkskrant) waarschuwt voor staatbemoeienis in de vorm van tirannieke dwang

                                                                        

"Als het om mensenrechten gaat moet de politiek haar mond houden"

Gisteren mocht na Arnold Grunberg, ook de inmiddels bejaarde columnist Henk Hofland tekeer gaan over de onbeschaafd zijnde verloedering van het debat waarin ‘tokkies’ alles zouden overschreeuwen. Door Hofland moest ik terugdenken aan de achter  ons liggende decennia zonder internet toen schelden en provoceren nog het alleenrecht was van columnisten met een scherpe pen als Jan Blokker, Bibeb, Hugo Brandt Corstius (als Piet Grijs) en Ischa Meijer. De tegenwoordige opiniemakers hebben het veel moeilijker om boven het meerstemmige koor van meningen uit te komen nu internet velen een stem heeft gegeven. Is het ‘jalousie de métier’?, dat we horen opklinken uit de columns van de verontwaardigde ‘beschavingspleiters’? De wekelijkse column van Martin Sommer in de Volkskrant vormt een bescheiden stem in al dat tumult, maar hij verdient een spotlight.

De zaterdagse commentaren van Martin Sommer zijn balsem voor de gekwelde ziel die het dan al weer vijf dagen heeft moeten doen met het politiek correcte geneuzel van bijvoorbeeld Bert Wagendorp. Wagendorp weet alles al en gebruikt altijd dezelfde mal om zijn dagelijks commentaar vorm te geven. Martin Sommer stelt vragen en zoekt daar het best mogelijke antwoord bij. In de Volkskrant van zaterdag 11 juni wordt hij reuze ongemakkelijk van mensenrechten. Daar doet hij denk ik heel veel mensen die zich daar ook steeds ongemakkelijker bij voelen een groot plezier mee.

Aanleiding is het inzetten van mensenrechten om de legalisatie van wietteelt te bepleiten. Gaan we niet te ver met mensenrechten is Sommer’s vraag. Voor een antwoord doet hij een beroep op de filosofie van Isaiah Berlin die een onderscheid maakte tussen ‘negatieve vrijheid’ en ‘positieve vrijheid’. De eerste beschermt de burger tegen de staat. Bij ‘positieve vrijheid’ is het juist de staat die zich opstelt als helper en leidsman en eisen stelt.  De staat weet het beter en kan op basis van een ‘hogere ratio’ ingrijpen. “In laatste instantie kunnen mensen vervolgens worden genegeerd, gekoeioneerd en onderdrukt”, stelt Sommer. Deze conclusie ontleent hij weer aan Berlin die van mening is dat ‘positieve mensenrechten’ gemakkelijk kunnen eindigen in tirannie. Berlin schreef er een mooi boek over. 

Martin Sommer kun je bepaald niet ‘politiek correct’ noemen. Daarom schijnt het hem op de redactie van de Volkskrant wel eens moeilijk te worden gemaakt. Het klinkt mee in een citaat als:

“Het grondrecht om niet door de staat te worden gedwarsboomd (vrijheid van godsdienst bijvoorbeeld), wordt ongedaan gemaakt door het sociale recht waarin de staat moét optreden, of je dat wilt of niet. Een griezelige gedachte, vooral griezelig omdat dit zo weinig wordt opgemerkt”.

‘Beschermende’ grondrechten kunnen een valkuil worden waarin vrijheden maar al te gemakkelijk kunnen verdwijnen. Dat geldt bijvoorbeeld voor de vrijheid van meningsuiting. De islam tornt daar al langer aan. Maar de islam hoeft niet gevrijwaard of beschermd te worden van harde kritiek die regelmatig gedemoniseerd wordt als discriminatie, racisme, islamofobie en xenofobie. Er is vooral vanuit de linkse hoek steun om dat soort kritiek te criminaliseren. Nog pas nam de Tweede Kamer een motie (van Marcouch PvdA en Sjoerdsma D’66) aan om de islam extra bescherming te geven. Het is vanaf daar nog heel veel stappen naar tirannie. Maar het is wel de een stap op de verkeerde weg.

De ‘Dikke error’ van NRC-columnist Bas Heijne

                                                                                             

Ik ga er met gestrekt been in

Drie moslimactivisten met pet en baard zijn afgebeeld op de voorpagina van de NRC van dit weekend. De kop er boven roept: “We zijn er: wen er maar aan”. Op de pagina’s 22 tot en met 25 krijgen moslimactivisten Abou Hafs, Nourdeen Wildeman en Salaheddine ruimschoots de gelegenheid om ons te vertellen waar we maar aan moeten wennen.

Dat is eigenlijk gauw verteld. Alle drie zijn geschoold in het overvloedig hanteren van jij-bakken, verwijten ons het hanteren van een dubbele standaard, vinden dat moslims harder van zich moeten afbijten en noemen moslims als Marcouch, Aboutaleb en Elforkani ‘huisslaaf of assimilatieslaaf. “Mijn strategie”, zegt Abou Hafs, “is de strategie van het gestrekte been”. De NRC is nog steeds erg van de twee kanten van de medaille laten zien en zelf neutraal te blijven. Even verderop ten behoeve van het evenwicht een uitvoerig tweepagina’s groot interview met de joodse schrijver György Konrád die laat optekenen:

“Iedereen die niet goed integreert, is geneigd zich tegen zijn omgeving te keren”.

De uitspraak van Konrád kan worden opgevat als antwoord op de drie malcontenten met hun agressieve jij-bakken en hun beledigingen van geloofsgenoten die een gematigder versie van de islam voorstaan. Net als de heren van DENK keren ze zich tegen integratie en preken een harde versie van de islam.

Het is de gerenommeerde columnist Bas Heyne die het evenwicht verstoort in een column die over ‘discriminatie- en racismeroeper’, de rapper Typhoon gaat. Terecht signaleert Heijne dat de VVD de gepolariseerde samenleving op twee fronten bedient met good cop van der Steur en bad cop Zeilstra. Kennelijk is het Heijne ontgaan dat ook de NRC (zie hierboven) twee kanten van de gepolariseerde samenleving bedient.

Heijne ergert zich enorm aan misdaadverslaggever John van Heuvel die in de Telegraaf een artikel de kop “Misbruik van de racismekaart” meegaf.  “Van den Heuvel presenteert zich als de man van de praktijk –tegenover de onwerkelijke, abstracte, politiek correcte principes van gelijkheid voor de wet, staat de streetwise ervaring van de mensen die met hun poten in de modder staan. Maar die abstracte principes zijn er nu juist om guilt by association tegen te gaan….”

Toe maar. Heijne beschuldigt hier, met een verwijzing naar een drogredenering, iedereen die in bepaalde situaties denkt: klopt dit wel? Rapper Typhoon is aangehouden, maar hij kreeg niet op een hatelijke manier schuld aangesmeerd zoals de bedoeling is van deze drogredenenering.. Heijne past hier een drogredenering op een verkeerde wijze toe. Dat is zijn eerste fout. In zijn verdere betoog maakt hij nog twee andere fouten. Als argumenten voert hij aan dat de Zwolse politie de fout zelf toegaf en dat er een buitensporige uitstroom van allochtone politieagenten is vanwege de verziekte cultuur en structurele discriminatie.

Klopt dat wel? De nieuwe chef politie Erik Akerboom moest in een televisie-optreden de nodige moeite doen om subtiel afstand te nemen van de door zijn minister gretig aanvaarde Zwolse schuldbekentenis en het daarnaast voor zijn korps op te nemen. Daar gaat je nuance, Bas Heijne. Ook de zinnen waarin hij de korpscultuur afbrandt, verdienen nuance. Heijne laat de slachtofferkant zien. Allochtone agenten wijten wat hen overkomt aan ‘discriminatie’. Er is echter een andere kant van de medaille. Allochtone agenten zijn opgegroeid in een andere omgangscultuur. Ze vatten die harde politiecultuur te persoonlijk op. Op een afstand zag ik hoe vier allochtone jongeren op dezelfde manier in de bouw met zijn harde cultuur struikelden.

Bas Heijne doet wat hij anderen verwijt. Hij polariseert, hij verabsoluteert principes om zijn gelijk te halen en kiest voor één kant van de medaille om dat gelijk te bevestigen.

Rapper Typhoon is gewoon een beledigd jongetje dat zijn nationale bekendheid gebruikt om zijn ‘vernedering’ te veralgemeniseren. Bas Heijne bekijkt het vanuit zijn studeerkamer en verdwaalt in een 'dikke error'. De NRC zou hem moeten dwingen het werk van Nicolai Sennels, de Deense gevangenispsycholoog of dat van Konrád te lezen. Daar wordt de NRC beter van.

Frans Timmermans kiest de verkeerde preekstoel

                                                                         

Timmermans, hoogste tijd om te gaan preken op de juiste pkaats

Een overvloed aan islam gerelateerd nieuws maakt het soms moeilijk om een keuze uit een veelheid van onderwerpen te maken. De NRC deed gisteren uitvoerig verslag over een Deense documentaire waaruit bleek dat imams, ook die als gematigd bekend staan, aan beleidsmakers en politici iets anders vertellen dan ze intern gelovigen voorhouden. Gebeurt ook in Nederland zegt een deskundige. Ook de motie van Marcouch (PvdA) en Sjoerdsma (D’66) om de islam extra bescherming te geven in het kader van de vrijheid van godsdienst is een onderwerp om op los te gaan, maar uiteindelijk viel de keuze op de preek van Frans Timmermans vandaag omdat die exemplarisch is.

‘Laten we herzuiling voorkomen’ kopt de Volkskrant vandaag boven het artikel dat Frans Timmermans hen aanbood. De man schijnt het druk te hebben. Vliegt van hot naar her en moet voortdurend overleggen met mensen die niet aardig zijn en vergaderen over onderwerpen waar normale mensen barstende hoofdpijn van krijgen. Maar kennelijk vindt Franske gezeten in een vliegtuigstoel nog tijd om een preek te schrijven om de Nederlandse bevolking te vermanen. Preken herken ik op een kilometer afstand. Het gaat altijd over iets waarvan iemand vindt dat we dat moeten of horen na te laten. Tegenwoordig schijnen alleen moslims nog van preken te houden. Hen is nooit iets anders geleerd dan te luisteren naar wat boven hen gestelden te zeggen hebben.

De preek van Timmermans eindigt als volgt: Dat (wat ik hiervoor gezegd heb pl) is geen politiek correct geneuzel, dat is een kwestie van beschaving. Een onderdeel van die beschaving is dat we door schade en schande (verwijzing naar holocaust pl) dat democratie niet de dictatuur van de meerderheid is, maar bloeit als de minderheid zich door de meerderheid beschermd weet.

We moeten dus de (islamitische) minderheid beschermen. Het gaat om hetzelfde als waarom de motie Marcouch/Sjoerdsma vroeg. Het zal wel toeval zijn.

Moeten we de islam beschermen omdat het beschaafd en democratisch is? Moeten we de imams beschermen die tegen (Deense) beleidsmakers en politici een ander verhaal over de islam ophangen dan ze intern hun gelovigen voorhouden. Dacht ik niet. Democratie is dat we elkaar de les lezen om zo de normen en waarden te beschermen. Als dat nodig is mag het er best hard aan toegaan.

Timmermans had beter een preek kunnen afsteken vanaf de mimbar (preekstoel) in een moskee of op het DENKplein. Het islamitisch verzet tegen integratie en het zich afzetten tegen de westerse beschaving leidt tot verpaupering van grote groepen moslims. In plaats van daar de juiste conclusies uit te trekken blijft de islam hardnekkig volhouden dat de verpaupering het gevolg is van racisme en discriminatie. Zo worden moslims tegen hun gastland opgezet.

De preek van Timmermans is exemplarisch. Hij staat voor de preken dat bijna dagelijks over ons wordt uitgestort en allemaal op hetzelfde neerkomen: graag een beetje respect voor de islam en die zielige moslims. Als ze boos worden is dat uw schuld.

Waar blijven de donderpreken gericht op moslims? Daar moet je voor naar de alternatieve media en die worden door onze ‘beschaafde predikers’ net zo hard gediscrimineerd, gemarginaliseerd en gestigmatiseerd als waar de islamisten over klagen. Timmermans en de zijnen zouden we moeten verbannen naar de mimbar. Daar, in de moskeeën, is de plaats waar men de sleutel voor de oplossing van problemen in handen heeft. Daar in het etnocentrisch en islamocentrisch gebedshuis moet de oproep klinken: integreren of gediscrimineerd worden, aan u de keuze!