Komt er met Haga als splijtzwam een botsing tussen Nederland en de islam?

Het gaat er hard aan toe. Burgemeesters van de grote steden uiten hun bezorgdheid, de minister van onderwijs doet het, inlichtingendiensten alarmeren en uitgerekend Asscher liet als leider van de PvdA in de Volkskrant optekenen dat het Haga Lyceum dicht moet en dat de wet moet worden aangepast. Ondertussen laat de bevolking zich ook niet onbetuigd en vindt in meerderheid dat de onderwijsvrijheid maar beter uit de grondwet kan worden gehaald.

Ook de andere kant laat zich niet onbetuigd. Het bestuur van het Haga Lyceum uitte zich agressief en brutaal en liet weten, door mij in nette termen samengevat, ‘dat de overheid hen de kont kon kussen’. Zij krijgen de volle steun van hun leerlingen en ouders daarvan. Maar ook extreme figuren als imam Fawaz Jneid en consorten melden zich om hun steun aan het bestuur te betuigen en de overheid te veroordelen. De hakken gaan in het zand en het bestuur heeft al voor de vlucht naar voren gekozen met het plan in alle grote steden een lyceum te openen.

Na decennia van gedogen, pappen en nathouden, sussen, theedrinken, relativeren en bagatelliseren, lijkt de overheid eindelijk bereid om de al te opzichtige strevingen van de islam naar een parallelle samenleving een halt toe te roepen. In feite gaf burgemeester Halsema al eerder het startschot toen ze meedeelde dat ze anders dan haar voorgangers niet bereid was om met salafisten aan tafel te gaan zitten. De problemen met Haga lijken het gevolg te zijn van haar beleid om het salafisme een halt toe te roepen. Halsema besloot om de ouders op de gevaren te wijzen en nodigde hen uit voor een hearing. 

Er kwamen zo’n driehonderd mensen op af die niet allemaal in de zaal konden. Daarom besloten de aanwezigen onder leiding van islamist Arnoud van Doorn allemaal maar te vertrekken.

Na de mislukte hearing op dinsdagavond houdt Halsema al de volgende dag een nieuwe hearing. Omdat de ouderraad van Haga had opgeroepen tot een boycot waren er maar weinig mensen. Een tiental vertrok na een korte verklaring te hebben afgelegd. Er is geen enkel bewijs, het is een prima school, de wet geeft ons alle mogelijkheden en de overheid deugt niet, waren de voorspelbare argumenten. Ondertussen proberen ‘gematigde’ zegslieden als El Forkani te redden wat er te redden valt en dringen aan op het terugtreden van het bestuur. De-escalatie om de boel te redden waarvan de overheid zegt dat ze daar geen brood meer in zien. Vanuit de meer extreme hoek wordt de reddingspoging als anti-islam gezien. Ik verwacht dat daar ruime steun voor zal zijn. Als de islam wordt aangevallen moeten moslims in het geweer komen, al is het met een boycot.

De islam is geen kandidaat die aanspraak kan maken op de voorrechten die samenhangen met de vrijheid van godsdienst. Die is ontstaan als gevolg van de godsdienstoorlogen en is in principe gericht op het individu. Die mag geloven wat hij wil, hij mag veranderen van godsdienst en heeft recht op respect voor zijn overtuiging. Die waarden brengt de islam niet mee. Integendeel, als enige ware religie heeft ze in feite geen respect voor andere overtuigingen. Het wordt ontkend door de islam, maar de sharia en koran liegen niet.

Het recht op religieus gebonden onderwijs komt voort uit de godsdienstvrede. Het kon worden toegestaan omdat religies instemden met de scheiding van kerk en staat en zich schikten in een democratisch bestel en de daarmee samenhangende wetgeving. Ze waren daarmee de vrijheid van godsdienst waard. De islam past niet in dat patroon. In principe wil ze de scheiding van kerk en staat opheffen, de democratie afschaffen en de wetgeving vervangen door de sharia.

Tariq Ramadan, schrijver van het handboek voor de islam in Europa: ‘Westerse moslims en de toekomst van de islam’, schrijft voor dat moslims zich dienen in te zetten om in de samenleving waar ze verblijven datgene te veranderen  wat nog niet in overeenstemming is met de islam. Wie daar oog voor heeft kan dat waarnemen. Nagenoeg  dagelijks zijn moslims als bestuursfluisteraars op weg naar afspraken met lokale en landelijke bestuurders, politie, onderwijs en  media om te pleiten voor aanpassingen die in het belang van de islam en van moslims zijn. Het onderscheid tussen gematigden en salafisten daarbij is in feite het verschil in geduld en te volgen strategie. De actieve salafisten kiezen voor de hardere lijn en worden steeds brutaler.

Bij het overgrote deel van de bevolking is het geduld al lang op. De overheid begint in te zien dat er ander beleid nodig is om de ontwikkeling van een parallelle islamitische samenleving tegen te gaan. Het is de vraag of het in ontwikkeling zijnde beleid om de fanatieke islam niet langer te faciliteren, voldoende is.

Er dient een fundamenteler gesprek met de islam plaats te vinden. De kernvraag: is de islam bereid zich aan te passen aan de Europese godsdienstvrede, moet door de islam beantwoord worden. Het uit de weg gaan van die vraag schept voor de islam blijvende gelegenheid om parasitair verder te gaan en integratie tegen te werken. Denemarken en Oostenrijk zijn op dit ogenblik voorbeelden van een meer fundamentele aanpak. In het belang van de bevolking kan Nederland niet achterblijven als ze wil voorkomen dat het van kwaad tot erger wordt.

Mag een politieagente haar decolleté tonen

Daar zijn goede argumenten voor aan te voeren. In heel wat situaties waarin dienders terecht komen zou het de-escalerend kunnen werken. Het zou verdedigd kunnen worden als vrijheid van meningsuiting. Zo’n agente kan aanhangster zijn van het Epicurisme en kan er naar verwijzen dat op de gaypride er wel meer naakt uit levensovertuiging te zien is. Ze kan beroep doen op het college van de rechten van de mens met het betoog dat iedereen recht heeft op een epicurische levenswijze. Ze kan een medische verklaring aanvragen om aan te tonen dat ze claustrofobisch is voor bovensluitende kleding. Ze kan zelfs beroep doen op het streven van de politie om meer divers te zijn. Ze zou kunnen aanbieden om het decolleté met een kruis te bedekken. Maar het zal allemaal niet helpen. Een politieambt gaat samen met een uniform en uniformiteit.

Deze schertsende inleiding verwijst natuurlijk naar het beroep dat een Rotterdamse agente heeft gedaan op het college van mensenrechten om meer kleding te dragen dan de uniformiteit toestaat. Haar levensovertuiging draagt haar op om een hoofddoek te dragen en een verbod zou haar in haar carrière schaden. Gezien alle reacties raakt haar streven om als moslima-agente de straat op te gaan een open zenuw in de Nederlandse samenleving. De Amsterdamse politie trok haar voornemen om de hijab (je ziet geen hoofdoekjes meer) toe te staan om diversiteit uit te drukken, ijlings terug. De reactie uit de samenleving is te interpreteren als een verwijzing naar de norm/waarde dat de vrijheid van godsdienst samengaat met het niet benadrukken van je religie in het openbaar. Die reactie toont de spanning die de islam oproept. Vanuit de islam wordt zichtbaarheid juist nagestreefd. Het is niet te verwachten dat de betrokken agente geheel uit zichzelf optreedt. Het is aannemelijk dat zij een groep achter zich heeft staan die haar steunt of mogelijk zelfs gebruikt om de islam ook door agentes uit te laten dragen.

De geschiedenis van de hoofddoek begint niet bij de koran. De hoofdbedekking gaat terug op het gebruik onder nomadische volken uit Arabië. Mohammed had mooie vrouwen en was het gestaar van andere mannen zat. Hij beval zijn vrouwen eerst zich te bedekken en later om zich achter een gordijn op te houden. Het bevel komt van de jaloerse Mohammed. In zijn biografie van Mohammed geeft Tariq Ramadan dat min of meer toe. Mohammed’s bevel werd een religieuze plicht, al is die binnen de islam omstreden. Over bedekking  zegt de Koran: "En zeg tegen de gelovige vrouwen dat zij hun ogen neerslaan en over hun geslachtsorganen waken, en hun sier niet tonen, behalve wat daarvan zichtbaar is. En zij moeten hun sluiers over hun boezems dragen en hun schoonheid niet openlijk tonen, behalve aan hun echtgenoten, of hun vaders, of de vaders van hun echtgenoten, of hun zonen, of de zonen van hun echtgenoten, of hun broers ......... Soera An-Noer (Het Licht) vers 31. En "O Profeet, zeg tot jouw echtgenotes en tot jouw dochters en tot de vrouwen van de gelovigen dat zij hun gewaden over zich heen laten hangen. Op die manier is het gemakkelijk om hen te herkennen en worden zij niet lastiggevallen. En Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig" (Soera AL-Ahzab:59). In een aantal islamitische gemeenschappen wordt de korantekst letterlijk uitgelegd en begrepen als dat vrouwen slechts hun boezem dienen te bedekken of hoog gesloten kleding dienen te dragen. In de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw droegen in landen als Iran, Afghanistan, Egypte, Turkije en Marokko alleen streng gelovige vrouwen een hoofddoek. Door de opkomst van het salafisme en de strijdbaarheid van de ‘Islam Broederschap’ is het dragen van bedekking weer een religieuze plicht geworden.

In de eigen uitleg vertaalt de islam de jaloezie van Mohammed naar Allah’s wil. “Vrouwen dragen een hoofddoek enkel en alleen voor Allah, omdat Hij het wil. Hierdoor wordt het dragen van een hoofddoek een vorm van aanbidding, omdat je het voor Allah doet. Een vrouw met een hoofddoek die hiervan bewust is, verricht als het ware de hele dag aanbidding. Iedere seconde dat ze haar hoofddoek draagt, wordt toegeschreven alsof ze aanbidding verricht. Dit is een grote gunst die Allah aan de vrouwen heeft geschonken. Het ervaren van een kleine moeite op deze wereld door het dragen van een hoofddoek, zal in het hiernamaals resulteren in een grote beloning.” De meeste hijab dragende moslima’s vertellen dat ze dat uit eigen wil doen. Maar de uitleg geeft duidelijk aan dat het geïnterpreteerd moet worden als de wil van Allah. Zo krijgt de hele islamitische gemeenschap zeggenschap over hoe vrouwen zich dienen te gedragen want het is een gezamenlijk belang dat Allah’s wil wordt gevolgd. Dat is echter niet het grootste probleem.

Het grootste probleem, en dat geldt niet alleen agentes die een hijab willen dragen, is de vraag waar de loyaliteit eigenlijk ligt. Een agente die beroep doet op een islamitische plicht die in de koran verwoord is, kan geacht worden ook de rest van de koran serieus te nemen. Daar ligt vervolgens het grote probleem. Een agente met een hoofddoek op zegt eigenlijk dat haar loyaliteit bij de islam ligt als het er op aan komt. De kernzin uit de koran is: “En bestrijdt hen totdat er geen vervolging is en de godsdienst geheel voor Allah wordt. Maar als zij ophouden dan ziet Allah voorzeker hetgeen zij doen” (soera 8, vers 39). De agente die vanwege de koran een hijab wil dragen, neemt dat dus ook serieus. Bij deze kernzin uit de koran horen nog vele andere zoals: “Vechten is je geboden ofschoon je er afkerig van bent; maar het kan zijn, dat je tegenzin hebt in iets terwijl het goed voor je is en het kan zijn, dat je iets behaagt terwijl het slecht voor je is. Allah weet het en jij weet het niet” (soera 2, vers 216). Hoe kun je een agent(e) vertrouwen die met dit soort bevelen is opgezadeld en vreest de hemel te missen als daar geen gehoorzaamheid aan wordt getoond. Dan gaat het ook om partijdigheid. De kans dat ze ‘per ongeluk’een terrorist laat ontsnappen bijvoorbeeld. 

Er zijn vele redenen om het door de Rotterdamse agente aanhangig gemaakte geschil af te wijzen. Niet alleen de hoofddoek is in het geding, maar vooral ook de onzekerheid waar de uiteindelijke loyaliteit ligt. Dat geldt niet alleen voor agenten. Het geldt voor alle functies waarin het bevorderen van de islam en het bevoordelen van moslims tot de taakmogelijkheden behoort. Om deze reden horen moslims als sollicitant ‘gediscrimineerd’ te worden. In gevoelige functies zijn ze uiteindelijk niet te vertrouwen zoals ook in het Amsterdamse deradicaliseringsschandaal is gebleken, zoals ook is gebleken dat dienders vanuit hun eigen geloofsgroep onder druk kunnen worden gezet en corrupt worden.

Pleiters voor diversiteit zijn naïef. Alleen de islam heeft daar belang bij. Maar het zal nog wel een aantal jaren en de nodige schandalen duren voordat het algemeen wordt in gezien.

De islam komt op kousenvoeten en met de hulp van autochtone Nederlanders

                                                                   

De SP en zijn 'nuttige idioot'. Houden zij rekening met onze gevoelens?

                                                                       

In Nederland kennen we de echte islam nog niet. Er zijn echter wel ‘echte’ moslims die naar de islamisering van Nederland streven en dat als een opdracht vanuit de koran zien.

De echte islam zien we in landen als Iran en Saoedi-Arabië en steeds meer ook in Turkije. In dat laatste land is het je voor je overlevingskansen geraden om niet tegen islamiseerder Erdogan te zijn en geen kritiek op de AKP te hebben. Mentaal zal Turkije tegenwoordig heel wat ‘onderduikers’ kennen. In Iran en Saoedi-Arabië heerst de eigen versie van de sharia, want de islam wil niet alleen staatsgodsdienst zijn, het land moet ook op islamitische wijze geregeerd worden. Dat is pech voor minderheden, voor critici, voor mensen die zich niet aan de kledingvoorschriften houden en voor iedereen die seksueel anders geaard is. Echt pech, want je kunt zo maar in de gevangenis terecht komen, met zweepslagen gestraft worden of de doodstraf krijgen.

In Afghanistan en Libië zien we de islam als masker voor tribale strijd. Die gaat om het beheersen van regio’s door stammen die hun eigen regels er op na houden en zich als het er op aan komt niets aan de islam gelegen laten liggen en al helemaal niet aan een regering. Zo’n situatie zou ook denkbaar zijn in een land als Egypte waar een sterke staat met een loyaal leger het tribalisme en het islamisme tot op zekere hoogte onder controle weet te houden. De Westerse beoordeling van de regering in Egypte komt sterk overeen met die van de islam: dictatoriaal. Er is wel een verschil. De islam wil de regering weg hebben zodat er meer ruimte voor de islam ontstaat. Het Westen beoordeelt de situatie vanuit mensenrechten en de islam juicht dat toe. Mooi voorbeeld van opportunisme, want de islam wijst de UVMR af en die wordt al helemaal niet toegepast in de islamitische landen.

Nederland ken de echte islam niet. Vooral niet zoals die bestaat in de door Hamas beheerste gebieden, want Palestijnen zijn zielig en daarom mag je het ze niet kwalijk nemen dat ze altijd op een geniepige manier strijden en een oneerlijke propagandaoorlog voeren. Israël is voor velen de boosdoener en daar is de islam zeer gelukkig mee. Ze hebben ook hard gewerkt om het zover te krijgen. Maar Israël mag je niet naar Westerse maatstaven beoordelen. Israël hanteert dezelfde regels als het haar omringend vijandig buitenland. De tribale regel is dat als je wordt geslagen, je harder moet terugslaan om zo de afschrikking in stand te houden. Wie zich in de tribale regels wil verdiepen, leze: ‘Culture and conflict in the Middle East’ van Philip Carl Salzman, een Canadese antropoloog. De bonus is dat je leert begrijpen hoe islam en tribalisme met elkaar verweven zijn, ook in Nederland.

In het kader van de boerkini-discussie plaatste Jan Jaap de Ruiter (arabist) een artikel op TPO met de titel: “De val die boerkini heet:terreur gedijt bij polarisatie en onrust”. Hoewel hij het net niet met zoveel woorden zegt, pleit hij als een burgemeester in oorlogstijd voor toegeeflijkheid met het motto dat zo erger (terreur) kan worden voorkomen. Iedere bestuurder of ambtenaar die vaak met vertegenwoordigers van de islam te maken heeft gekregen, zal deze betoogtrant herkennen. Die vertegenwoordigers bepleiten altijd toegeeflijkheid om erger te voorkomen, want dan hebben ze het niet meer in de hand. Een beetje toegeeflijkheid voor rust in de stad en bestuurders gaan daar veel te vaak in mee.

Tariq Ramadan schrijft in zijn belangrijkste epos: ‘Westerse moslims en de toekomst van de islam’ dat moslims moeten kijken wat in een land al in overeenstemming is met de islam en dat ze zich verplicht in moeten zetten voor verandering van wat niet in overeenstemming met de islam is. Dat moet gebeuren door actie, samenwerking met links, aanpassing van wetgeving, et cetera. Ik noem dat islamisering op kousenvoeten. Of soms terreur wordt ingeroepen om de positie van de islam te verbeteren, durf ik niet te beweren en daar heb ik ook geen bewijs voor. Maar terreur werkt wel. Spanje trok zijn troepen terug uit Irak en in Europa zijn de media en kunsten terughoudend als het om de islam en islam-gerelateerde onderwerpen gaat. Dat geldt zeker ook voor Nederland na de islamitische moord op Theo van Gogh.

De islam gebruikt ook graag Nederlandse proxy’s om haar belangen te laten ondersteunen. In het geval van de boerkini-discussie is dan ook de vraag gewettigd of Jan Jaap de Ruiter een broodschrijver voor de islam is, zoals Maurits Berger bijvoorbeeld een crypto-islamist is en ooit beweerde dat de sharia voor 95% niet strijdig is met de Nederlandse regel- en wetgeving.

De islam streeft op alle denkbare manieren (ook met juridische jihad en verbale jihad) islamisering na. Als ze het ooit lukt, wat god moge verhoeden (ook voor de geïntegreerde moslims) zal dat zeker mede te danken zijn aan alle hulp die ‘goedwillende’, opportunistische Nederlanders en ‘nuttige idioten’ regelmatig verstrekken. Ze staan voorop om meer kritische en meer nadenkende Nederlanders de mond te snoeren door hen verdacht te maken met Godwins die ook islamisten vaardig weten te gebruiken. Het dwingt veel kritische Nederlanders om mentaal ‘onder te duiken’, net als de Turken in Turkije die tegen Erdogan zijn. 

Laten we een test doen. Hoeveel Nederlanders kunnen zich op hun werk vrijelijk en zonder consequenties zeer kritisch uit laten over de islam of vertellen dat ze op de PVV of VNL stemmen? De vrijheid van meningsuiting is ook al onder invloed van islamisering beperkt geworden. Al weer een stukje vrijheid opgegeven.