Vrijzinnige moslims, bestaan ze?

De website ‘Verenoflood’ publiceerde een van mijn blogs: http://verenoflood.nu/tot-verrassing-lezen-ook-moslims-blog/

Het is er een uit een lange reeks waarin ik de islam op zo goed mogelijke gronden bekritiseer. Ik merkte tot mijn verbazing dat die blogs ook door mijn moslimse vrienden en kennissen redelijk goed worden gelezen en enkele keren zelfs ‘geliket’. Een vriend vertelde me dat hij de meeste blogs kon onderschrijven. Hij zag echter af van ‘liken’ omdat het niet goed zou vallen in zijn meer behoudende islamitische omgeving.

In de commentaren  op mijn blog (en ik ontving ook enkele e-mails) overheerste de opvatting dat moslims samenvallen met het beeld dat men van de islam heeft. Dat beeld over de orthodoxe islam klopt eigenlijk wel. Veel mensen die wat meer van de islam weten doorzien wel dat het beeld dat door islamwoordvoerders wordt uitgedragen als regel niet klopt met de leerstellige opvattingen van de islam. Om de islam in Europa acceptabel te maken wordt door hen veel gelogen over de ware aard van de islam. Ook daarover schreef ik in blogs, bijvoorbeeld deze: http://peterdagboek.blogspot.com/2016/11/onweerlegbaar-bewezen-imams-liegen-er.html

De koran schrijf voor dat je met andersgelovigen geen vriendschap mag sluiten. Dat werd een probleem toen tussen mij en een moslim zich een vriendschap begon te ontwikkelen. Ik weet niet of hij uit gewetensnood een imam geraadpleegd heeft. Zijn onverwachte boodschap op een keer was dat we geen vrienden konden blijven als ik de islam ter discussie bleef stellen. Daarmee eindigde de ontluikende vriendschap. Met degenen die als vrienden en kennissen zijn overgebleven kan ik over religie discussiëren. We zijn het niet altijd eens, maar vaak wel. Onder moslims bestaat er ook kritiek op de wijze waarop de islam zich manifesteert. In eigen kring kunnen ze dat meestal niet uiten. In de gesprekken valt de naam van Rumi (1207-1273) nogal eens. Een vluchteling die uiteindelijk in het huidige Turkije belandde en bekend werd als soefi-dichter die een humane versie van de islam propageerde. Hij is niet de enige die voorstander was van een humane interpretatie van de islam. Avicenna en Averroës zijn daar ook goede voorbeelden van, maar beiden werden vervolgd, verbannen en hun boeken moesten worden verbrand. Ondanks de officiële afwijzing van hun opvattingen vormen ze voor een deel van de moslims een belangrijk voorbeeld.

Vrijzinnigheid wordt tot op de dag van vandaag niet beloond binnen de islam. De eenheid van de leer is heilig. Afwijking wordt gezien als een vorm van wanorde en het veroorzaken van wanorde verdient volgens de koran de doodstraf. Vrijzinnige moslimdenkers zijn nauwelijks te vinden in islamitische landen. Als regel zijn ze gevlucht naar Amerika of Europa en een enkeling laat uitgebreid van zich horen.

Kun je in Nederland als vrijzinnig moslim leven? Het  kan, er zijn er aardig wat van, maar ze zijn nauwelijks zichtbaar. Volgens de islamitische leer is een vrijdenkende moslim geen moslim meer, het is een afvallige die de doodstraf verdient. Die doodstraf wordt niet vaak meer uitgevoerd in islamitische landen, maar het komt nog regelmatig voor. Moslims in Europa of Amerika hoeven daar geen vrees voor te hebben. Als ze zich echter als vrijzinnige uiten, wacht onherroepelijk uitsluiting. In de koran worden kinderen opgeroepen hun ouders te mijden als die niet volgens de leer denken en leven. De meeste vrijzinnige moslims geven er de voorkeur aan om in sociaal opzicht tot hun etnische gemeenschap te blijven behoren en houden de schijn op.

De in moslimgemeenschappen heersende sociale controle is nagenoeg onverbiddelijk. Wie waarneembaar afwijkt, bijvoorbeeld met de ramadan, verliest zijn reputatie als betrouwbare moslim. Wie betwijfelt of er vrijzinnige moslims zijn, heeft enig recht van spreken. Hierboven heb ik verklaard waarom ze nauwelijks zichtbaar zijn. Ze zijn er echter en ik heb ze zowel aangetroffen onder diepgelovigen als onder nauwelijks gelovigen.

Er zijn twee schuldigen voor het feit dat vrijzinnige moslims niet of nauwelijks uit de kast komen. Dat zijn op de eerste plaats de partijmoslims, waaronder veel imams. Ze zijn vaak meer partijdig dan gelovig. De islam wordt door hen onder alle omstandigheden verdedigd, het belang van de islam en de belangen van moslims staan bij hen voorop. Ze zijn partijdig en staan niet open voor kritiek. Ze houden de moslims bijeen omdat het een belang van de islam is. De ‘partijdigen’ behoren ook tot de bestuursfluisteraars die de belangen van de islam en moslims bepleiten bij de lokale en landelijke overheid en bij alle instituties waarmee moslims te maken hebben.

De landelijke overheid is de tweede schuldige. De vrijzinnige moslims zijn bij de overheid niet in beeld. De overheid accepteert de als regel orthodoxe islam en houdt daarmee de onderdrukking van vrijzinnige moslims in stand. Binnen de islam bestaat er geen vrijheid van godsdienst voor de vrijzinnigen. De overheid laat dat zo alsof het niet anders kan. Het is de hoogste tijd dat Aboutaleb  iets aardigs gaat zeggen over vrijzinnige moslims. Bijvoorbeeld dat ze tot de toekomst van Nederland horen. Maar ik vrees dat we nog lang kunnen wachten. Ook Aboutaleb moet balanceren tussen acceptatie in eigen kring en zijn Nederlanderschap. Hij is echter de eerst aangewezene om te vertellen dat partijmoslims kunnen oprotten. Van Marcouch is dat, als de echte partijmoslim die hij is, niet te verwachten. Die had nooit burgemeester mogen worden.

Ik sluit af met een mopje dat ik als vraag kreeg voorgelegd van een jongere uit Teheran die hier op familiebezoek was. Zijn vraag was: “In welk islamitisch land wonen er geen moslims?” Ik wist het antwoord meteen: “Iran”, het land dat veel vrijzinnige moslims kent die de orthodoxe en in hun ogen Arabische islam meer dan zat zijn.

Waar komt onze vrijheid vandaan?

Rituele onderwerping

Regelmatig plaag ik haar dat ze in haar stamboom een Nederlandse voorouder moet hebben gehad. Ze komt uit het Midden-Oosten, is hoog opgeleid en eigenzinnig. Ze verdient haar eigen brood en is daar trots op. Ze is helemaal van: ‘leer de taal, wees eerlijk en neem geen schotel’. Ze kan zich groen en geel ergeren aan land- en geloofsgenoten die nog steeds denken dat hun thuiscultuur superieur is aan de West-Europese cultuur. Van haar heb ik geleerd dat liegen een onderdeel is van de moslimse cultuur. Kinderen leren dat al vroeg van hun ouders. Er moet een reputatie in stand worden gehouden en het verschil tussen binnen en buiten wordt overbrugd door leugens. De schone schijn moet worden verdedigd.

Haar vraag: “Waar komt jullie vrijheid vandaan”, is al wekenlang een gespreksonderwerp. De voor de hand liggende antwoorden hebben we achter de rug. Geen daarvan is echt bevredigend. Achter iedere verklaring ligt er weer een nieuwe vraag. Tegenwoordig hebben we het vaak over de jaren zestig waarin de Nederlandse bevolking zich bevrijdde van de patriarchale hiërarchie. Haar vraag is begrijpelijk. Er is een groot verschil in vrijheid en haar vraag is dan ook waarom de bevolking van het Midden-Oosten niet gelukt is om dezelfde vrijheid te bereiken als in Europa.

Een verklaring voor het verschijnsel van de jaren zestig is alleen te vinden in het al langer sluimerend verlangen naar vrijheid dat in de wederopbouwjaren waarin discipline en hard werken vereisten waren, te lang was onderdrukt. Toen de lonen vanaf begin zestig weer begonnen te stijgen, nam ook de roep om vrijheid weer toe. De behoefte aan vrijheid is een constante in de geschiedenis van met name West-Europa. Die geschiedenis is gevuld met oorlogen en opstanden waarbij vrijheid de inzet was. We danken er bijvoorbeeld de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting aan. Je kunt je afvragen of de bevolkingen van West-Europa een vrijheidsgen hebben dat de bevolkingen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika niet hebben. Die veronderstelling is gemakkelijk te weerleggen. Ook in die regio’s van de wereld leeft de behoefte aan vrijheid. Die komt tot expressie achter de voordeur. Echter zodra je het huis hebt verlaten vertoon je het aangepaste gedrag dat vereist is.

De behoefte aan vrijheid en de wil of noodzaak om vrijheid te onderdrukken en te beperken vormen door hun onverenigbaarheid al eeuwenlang de geschiedenis van de mensheid en zal dat ook blijven doen. De balans tussen die twee is een eeuwig twistpunt die terug te vinden is in de ideeëngeschiedenis. Dat Europa (en Amerika) een betere balans hebben gevonden dan in de landen in het Midden-Oosten is te verklaren aan de hand van Julius Ceasar en het Christendom en de wijze waarop die het tribalisme in Europa hebben vernietigd.

Julius Caesar trof bij zijn veroveringen een volledig tribaal Europa aan. Hij vocht tegen stammen die onderling met elkaar streden om dominantie. Tribalisme kenmerkt zich door het recht van de sterkste en strak collectivisme. De stam is een lichaam waar je een cel van bent. Julius Ceasar creëerde een staatscultuur waarin tribalisme ongewenst was. Het christendom kreeg steun van het Romeinse Rijk en leerde dat er geen collectieve verantwoordelijkheid was, maar een individuele. Uiteindelijk heeft het tot in de dertiende eeuw geduurd om de laatste resten van de tribale cultuur te vernietigen. Dat leverde in feite een andere onvrijheid op. Kerk en adel beheersten het lot van de individuele mens in zijn voornamelijk agrarisch bestaan. Het was de opkomst van de steden die nieuwe brandstof leverden voor de strijd om vrijheid. Maar pas in de zeventiende eeuw werd de grondslag gelegd voor de scheiding van kerk en staat.

Het Midden-Oosten en Noord-Afrika zijn tribaal gebleven. Je bent geen individu, maar een onderdeel van je familie, je clan en je stam. Je inspanningen moeten gericht zijn op het succes van die structuren. De islam is geënt op die tribale cultuur en vormt in feite een superstructuur die stammen verenigt. Er is geen andere ideeëngeschiedenis dan die van de islam. Hoewel de islam pocht over de bijdrage van vrijdenkers als Averoës en Avicenna aan de Europese ideeëngeschiedenis, werden beiden vervolgd omdat hun ideeën alleen maar wanorde zouden brengen. Wanorde wordt binnen de islam beschouwd als de allergrootste bedreiging. In de koran geldt de doodstraf voor wie wanorde schept.

Binnen de islam geldt geen andere vrijheid dan die welke door de tribale islam wordt toegestaan. De enige ideeëngeschiedenis is dat alles wat niet verenigbaar is met de islamitische leer onderdrukt of vernietigd moest worden. Het enige heil dat moslims mogen verwachten komt uit de onderdanigheid aan de leer, zoals ze ook onderdanig zijn aan hun familie, clan en stam. Vrijheidslievenden ontvluchten hun land om in Europa en Amerika de vrijheid te beleven. Zij staan overwegend anders in het leven dan de moslims die via arbeidsmigratie hier naar toe zijn gekomen. Die zetten hun tribale cultuur door en laten de islam over hen heersen. Ze worden religieuzer concludeerde het Sociaal Planbureau recent. Het is niet waar. Ze worden niet religieuzer maar onderdaniger en meer geïndoctrineerd. Het is alarmerend omdat het laat zien dat de onderdrukkende tribale cultuur sterker is dan de op het individu gebaseerde cultuur van het Westen.

Vrijheid is een kostbaar goed. Om dat in te leveren voor een hoger doel, de verbreiding van de islam in de wereld, bedreigt dat door islamisering ook de vrijheid in het Westen. Onvrijheid helpt de machtigen machtiger te worden.

Tot mijn verrassing lezen ook moslims dit blog

                                                                             

Wie is hier nu idioot

“Ik lees je blogs”. Het werd gezegd bij een ontmoeting die over iets anders ging en daar bleef het niet bij, “Vraag je jezelf nooit af hoe het komt dat je zoveel moslims kent en aardig vindt en toch zulke blogs schrijft? Het is dat ik je ken, anders zou ik gedacht hebben: weer zo’n 'idioot'!” Dat laatste woord gebruikte ze niet. Ik vulde het in toen ze aarzelend het juiste woord zocht.

Rare vraag, dacht ik achteraf. Ik schrijf ze immers ook voor hen. Sterker nog mijn visies zijn medebepaald door wat ze me toevertrouwen. Het is waar. Ik ken veel aardige moslims. Met een aantal verkeer ik zelfs op vriendschappelijke voet. Niet toevallig vallen ze allemaal onder de categorie die ik ‘katholieke moslims’ noem. Een beetje rare term wellicht. Maar zoals katholieken kunnen zeggen: “de paus kan me wat”, zijn het moslims die een persoonlijk geloof hebben ontwikkeld en dat naar eigen inzicht beleven. Van hen heb ik in de loop der jaren veel geleerd.

Ik hou niet van alle moslims. Ik heb een hekel aan letterknechten (in de koran staat dat….), zeloten, fanatici, fundamentalisten, salafisten, dwingelanden en hypocriet gespuis. De ‘katholieke moslims’ hebben van hen net zo veel te vrezen als ik of anderen die geen moslim zijn. De orthodoxe islam houdt niet van vrijzinnige moslims.

Ik kan wel wat met een moslim die tegen me zei: “Voor al de moslims die de islam boven hun Nederlander zijn stellen, zou je eigenlijk andere wetten moeten hebben. Die hebben eigenlijk geen recht op de vrijheid van godsdienst”. Dat is er een die heeft nagedacht en ook met lede ogen aanziet dat er beroep op de grondwet en mensenrechten wordt gedaan op opportunistische gronden, want eigenlijk erkennen ze die niet.

Ooit kreeg in van een Poolse vriend, die het weer van een Turkse zakenpartner had gekregen, een boek over Rumi, de vermaarde Perzische soefi en dichter. Een waarachtig humanist die het menselijke boven de regels stelde. Binnen de islam worden dat soort soefi’s tegenwoordig in veel landen als ketters beschouwd en vervolgd. De salafisten moeten er niets van hebben, ze beschouwen soefi’s als mensen die wanorde in het land brengen. Wanorde betekent in dit geval dat er maar één leer is en dat wie daar vanaf wijkt een ketter is.

‘Katholieke moslims moeten worden beschermd tegen de ‘calvinistische  moslims’. Natuurlijk bedoel ik hier het harde Calvinisme uit de zestiende eeuw. Calvijn hield ook niet van ketters en liet ze ombrengen.

Wie naar de geschiedenis kijkt en begrijpt weet dat de term ‘joods-christelijke beschaving’ slechts de halve waarheid bevat. Het waren de humanisten die zo ongeveer vanaf Erasmus de harde kant van religies stukje bij beetje ter discussie stelden en de Europese religies op die manier tot beschaving hebben gebracht. Dankzij de humanisten veranderde de gedaante van de christelijke god van een wraakzuchtige en onverzoenlijke heerser in een alles vergevende en dat proces is nog steeds gaande. Die god zou het prachtig vinden als we ook goede voet verkeren met mensen uit een andere religie.

De leerstellige islam heeft die ontwikkeling in de gebieden waar de islam heerst weten te voorkomen. Renaissance en Verlichting zijn aan de islam voorbij gegaan. Rumi is op onbekende wijze verdwenen. Andere humanistische beschavers als Avicenna en Averroës, werden vervolgd en zagen hun boeken op de brandstapel verdwijnen.

Vandaag heb ik niet veel tijd voor de kranten. Ik ga een bezoek brengen aan de plek waar Spinoza lange tijd heeft gewoond. Het is wat mij betreft een eerbetoon aan de man die als een van de belangrijkste humanisten kan worden gezien. Bepaald geen tolerant doetje. Hij kan gezien worden als een van de belangrijkste bestrijders van religieuze knechting en religieuze intolerantie. Als hij niet al eerder aan een ziekte was overleden, zou de Dordtsche Synode hem hebben veroordeeld als ketter. Dat zoiets vandaag de dag ondenkbaar is hebben we te danken aan de grote humanisten.

Voor mijn moslimse lezers nog een tip. Lees mijn blogs alsof ik die aan jullie schrijf en jullie, mijzelf en Nederland de idiote fratsen van degenen die de islam boven alles willen stellen, wil besparen. Ook jullie vrijheid wordt bedreigd.