Mag een politieagente haar decolleté tonen

Daar zijn goede argumenten voor aan te voeren. In heel wat situaties waarin dienders terecht komen zou het de-escalerend kunnen werken. Het zou verdedigd kunnen worden als vrijheid van meningsuiting. Zo’n agente kan aanhangster zijn van het Epicurisme en kan er naar verwijzen dat op de gaypride er wel meer naakt uit levensovertuiging te zien is. Ze kan beroep doen op het college van de rechten van de mens met het betoog dat iedereen recht heeft op een epicurische levenswijze. Ze kan een medische verklaring aanvragen om aan te tonen dat ze claustrofobisch is voor bovensluitende kleding. Ze kan zelfs beroep doen op het streven van de politie om meer divers te zijn. Ze zou kunnen aanbieden om het decolleté met een kruis te bedekken. Maar het zal allemaal niet helpen. Een politieambt gaat samen met een uniform en uniformiteit.

Deze schertsende inleiding verwijst natuurlijk naar het beroep dat een Rotterdamse agente heeft gedaan op het college van mensenrechten om meer kleding te dragen dan de uniformiteit toestaat. Haar levensovertuiging draagt haar op om een hoofddoek te dragen en een verbod zou haar in haar carrière schaden. Gezien alle reacties raakt haar streven om als moslima-agente de straat op te gaan een open zenuw in de Nederlandse samenleving. De Amsterdamse politie trok haar voornemen om de hijab (je ziet geen hoofdoekjes meer) toe te staan om diversiteit uit te drukken, ijlings terug. De reactie uit de samenleving is te interpreteren als een verwijzing naar de norm/waarde dat de vrijheid van godsdienst samengaat met het niet benadrukken van je religie in het openbaar. Die reactie toont de spanning die de islam oproept. Vanuit de islam wordt zichtbaarheid juist nagestreefd. Het is niet te verwachten dat de betrokken agente geheel uit zichzelf optreedt. Het is aannemelijk dat zij een groep achter zich heeft staan die haar steunt of mogelijk zelfs gebruikt om de islam ook door agentes uit te laten dragen.

De geschiedenis van de hoofddoek begint niet bij de koran. De hoofdbedekking gaat terug op het gebruik onder nomadische volken uit Arabië. Mohammed had mooie vrouwen en was het gestaar van andere mannen zat. Hij beval zijn vrouwen eerst zich te bedekken en later om zich achter een gordijn op te houden. Het bevel komt van de jaloerse Mohammed. In zijn biografie van Mohammed geeft Tariq Ramadan dat min of meer toe. Mohammed’s bevel werd een religieuze plicht, al is die binnen de islam omstreden. Over bedekking  zegt de Koran: "En zeg tegen de gelovige vrouwen dat zij hun ogen neerslaan en over hun geslachtsorganen waken, en hun sier niet tonen, behalve wat daarvan zichtbaar is. En zij moeten hun sluiers over hun boezems dragen en hun schoonheid niet openlijk tonen, behalve aan hun echtgenoten, of hun vaders, of de vaders van hun echtgenoten, of hun zonen, of de zonen van hun echtgenoten, of hun broers ......... Soera An-Noer (Het Licht) vers 31. En "O Profeet, zeg tot jouw echtgenotes en tot jouw dochters en tot de vrouwen van de gelovigen dat zij hun gewaden over zich heen laten hangen. Op die manier is het gemakkelijk om hen te herkennen en worden zij niet lastiggevallen. En Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig" (Soera AL-Ahzab:59). In een aantal islamitische gemeenschappen wordt de korantekst letterlijk uitgelegd en begrepen als dat vrouwen slechts hun boezem dienen te bedekken of hoog gesloten kleding dienen te dragen. In de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw droegen in landen als Iran, Afghanistan, Egypte, Turkije en Marokko alleen streng gelovige vrouwen een hoofddoek. Door de opkomst van het salafisme en de strijdbaarheid van de ‘Islam Broederschap’ is het dragen van bedekking weer een religieuze plicht geworden.

In de eigen uitleg vertaalt de islam de jaloezie van Mohammed naar Allah’s wil. “Vrouwen dragen een hoofddoek enkel en alleen voor Allah, omdat Hij het wil. Hierdoor wordt het dragen van een hoofddoek een vorm van aanbidding, omdat je het voor Allah doet. Een vrouw met een hoofddoek die hiervan bewust is, verricht als het ware de hele dag aanbidding. Iedere seconde dat ze haar hoofddoek draagt, wordt toegeschreven alsof ze aanbidding verricht. Dit is een grote gunst die Allah aan de vrouwen heeft geschonken. Het ervaren van een kleine moeite op deze wereld door het dragen van een hoofddoek, zal in het hiernamaals resulteren in een grote beloning.” De meeste hijab dragende moslima’s vertellen dat ze dat uit eigen wil doen. Maar de uitleg geeft duidelijk aan dat het geïnterpreteerd moet worden als de wil van Allah. Zo krijgt de hele islamitische gemeenschap zeggenschap over hoe vrouwen zich dienen te gedragen want het is een gezamenlijk belang dat Allah’s wil wordt gevolgd. Dat is echter niet het grootste probleem.

Het grootste probleem, en dat geldt niet alleen agentes die een hijab willen dragen, is de vraag waar de loyaliteit eigenlijk ligt. Een agente die beroep doet op een islamitische plicht die in de koran verwoord is, kan geacht worden ook de rest van de koran serieus te nemen. Daar ligt vervolgens het grote probleem. Een agente met een hoofddoek op zegt eigenlijk dat haar loyaliteit bij de islam ligt als het er op aan komt. De kernzin uit de koran is: “En bestrijdt hen totdat er geen vervolging is en de godsdienst geheel voor Allah wordt. Maar als zij ophouden dan ziet Allah voorzeker hetgeen zij doen” (soera 8, vers 39). De agente die vanwege de koran een hijab wil dragen, neemt dat dus ook serieus. Bij deze kernzin uit de koran horen nog vele andere zoals: “Vechten is je geboden ofschoon je er afkerig van bent; maar het kan zijn, dat je tegenzin hebt in iets terwijl het goed voor je is en het kan zijn, dat je iets behaagt terwijl het slecht voor je is. Allah weet het en jij weet het niet” (soera 2, vers 216). Hoe kun je een agent(e) vertrouwen die met dit soort bevelen is opgezadeld en vreest de hemel te missen als daar geen gehoorzaamheid aan wordt getoond. Dan gaat het ook om partijdigheid. De kans dat ze ‘per ongeluk’een terrorist laat ontsnappen bijvoorbeeld. 

Er zijn vele redenen om het door de Rotterdamse agente aanhangig gemaakte geschil af te wijzen. Niet alleen de hoofddoek is in het geding, maar vooral ook de onzekerheid waar de uiteindelijke loyaliteit ligt. Dat geldt niet alleen voor agenten. Het geldt voor alle functies waarin het bevorderen van de islam en het bevoordelen van moslims tot de taakmogelijkheden behoort. Om deze reden horen moslims als sollicitant ‘gediscrimineerd’ te worden. In gevoelige functies zijn ze uiteindelijk niet te vertrouwen zoals ook in het Amsterdamse deradicaliseringsschandaal is gebleken, zoals ook is gebleken dat dienders vanuit hun eigen geloofsgroep onder druk kunnen worden gezet en corrupt worden.

Pleiters voor diversiteit zijn naïef. Alleen de islam heeft daar belang bij. Maar het zal nog wel een aantal jaren en de nodige schandalen duren voordat het algemeen wordt in gezien.

Mama’s van Halal: “Diversiteit is een feit. Deal with it”

                                                                    

Bij de PvdA geldt de tolerantie voor minderheden niet voor mensen die daar anders over denken

Laat ik maar met de deur in huis vallen. Dat ben ik niet van plan. Ik zal me tegen de Islam verzetten totdat die Europees is. Verder heb ik een grandioze hekel aan hoofddoeken. Dat kun je lang niet overal hardop zeggen. Maar nu de Volkskrant vandaag (5 december 2016) de ‘meiden van halal’ die nu ‘mama’s van halal’ heten, uitvoerig in beeld brengt, is dat voor mij brandstof voor mijn weerzin tegen hoofddoeken. Ik moet ze niet, om het nog maar eens hardop te zeggen.

Een vader van twee knappe moslima’s, moet ze ook niet: “een echte moslim gaat bescheiden en onopvallend door het leven en met een hoofddoek om vestig je juist de aandacht op je. Dat hoort niet”, is zijn mening. Zo zijn er trouwens heel veel meer. Ze zijn op straat niet meer te onderscheiden en zo hoort het wat mij betreft ook. In Nederland geldt de afspraak dat we niet met onze religie te koop lopen. Zo hebben we de religieuze diversiteit verdraagbaar en hanteerbaar gemaakt. ‘De dames van Halal’ gaan in de Volkskrant uit van een heel ander soort diversiteit. Hun standpunt is ‘wij zijn anders’, voor ons moslima’s gelden de afspraken in Nederland niet. “Je hebt ons maar te accepteren”, laten ze in het interview optekenen. Nou, mooi niet, wat mij betreft.

Een aantal decennia geleden was de hoofddoek in islamitische landen nagenoeg verdwenen. 

Vooral jonge vrouwen droegen ze niet meer. Het tij keerde echter. Onder invloed van de Moslimbroeders en Iraanse Ayatholla’s, kreeg de islamitische identiteit weer nadruk. Nobelprijswinnaar V.S. Naipaul documenteerde in zijn boek “Among The Believers”(1981), de opkomst van die identiteit. Vooral jongeren die de stand van zaken in hun land vanwege corruptie en tribalisme niet meer konden verkroppen, zagen de oplossing in islamisering. Het werd de slogan van de Moslimbroeders: ‘Islam is de oplossing’. En zo werd een nieuwe utopie geboren. IS is haar meest consequente vorm.

De ‘geboorte’ van de hoofddoek staat in de koran beschreven. In mijn interpretatie werd Mohammed, vrouwenliefhebber en eigenaar van een harem met bloedmooie vrouwen, de onbescheiden blikken van andere mannen zat en verordonneerde zijn vrouwen om zich decenter te kleden. De Korantekst inspireerde me ooit tot een blog met de titel: ‘Hoofdoekjes van jaloezie’. Moslimgeleerden die uitgingen van de hitsige natuur van mannen, maakten er van dat vrouwen zich zodanig dienden te kleden dat mannen er niet hitsig van werden. Fanatici bouwden dat uit tot de boerka en verboden ook een zichtbare blote enkel. Een van de resultaten van dat beleid zien we terug bij vluchtelingen. Een niet decent geklede vrouw is voor hen een hoer die besprongen mag worden.

In het interview geven de ‘mama’s van halal’ toe dat toen ze nog ‘meiden van halal’ waren, hun grote bek niet werd geschraagd door kennis, inzicht en levenservaring. Af en toe riepen ze maar wat. “En als je zo jong bent, denk je nog echt dat je de waarheid in pacht hebt” en “Ik heb vooral spijt van de manier waarop we de discussie voerden. We luisterden niet”. Volgens mij denken ze dat nog steeds dat ze de waarheid in pacht hebben en luisteren ze nog steeds niet. De groeiende weerstand tegen de islam, is aan hen niet besteed. Ze varen mee op de golven die werden veroorzaakt door de opvatting van het establishment dat de Nederlandse identiteit niet bestaat en minderheden wel recht hadden op hun eigen identiteit. De halaldames verwoorden dat zo: “We zijn niet de enigen: je ziet dat die bewustwording onder minderheden steeds sterker wordt – dat je trots mag zijn op je roots, dat je best een ander geloof mag aanhangen en dat je niet hoeft te assimileren.” Het is in feite dezelfde mantra als de voorlieden van DENK roepen: “Wen er maar aan”.

De Nederlandse tolerantie voor verschillen in religieuze opvattingen, houdt wat mij betreft halt bij de islam en haar publieke manifestaties. Iedere keer als ik een hoofddoekje zie bekruipt me een gevoel van weerstand. Als korankenner denk ik dan: als je een hoofddoek draagt omdat de koran dat volgens jou voorschrijft, hoe zit dat dan met al die andere voorschriften uit de koran waar ik de rillingen van krijg. Om maar een min of meer onschuldig voorschrift te noemen: een moslim mag niet bevriend zijn met andersgelovigen en moet zijn relaties met andersgelovigen tot het zakelijke beperken. Maar daar zal  je de hoofdoekdragende ‘Mama’s’ nooit over horen. De islam is vrede, is hun mantra. Het is een leugen, want je zal maar van de PVV zijn of islamcriticus. Dan geldt de vrede even niet. Wie de islam aanvalt mag gedood worden, staat er in de koran. De voorbeelden kennen we allemaal. Het hoofddoekje als publiek symbool van de islam is voor mij een symbool van agressie en intimidatie.

Ook Nederland is een leugen aan het worden. Om de minderheden te accepteren wordt beroep gedaan op de oer-Hollandse tolerantie. Maar die geldt even niet voor iedereen die er wat anders over denkt. Dan wordt je overdekt met scheldwoorden en moslims doen daar hard aan mee.

De islam is voor mij pas acceptabel als die Europees geworden is.

nb. Ik heb internet afgestruind voor een plaatje van Pechtold met de meiden van halal. Niet te vinden en dat lijkt me geen toeval. Wat hij preekt, lijkt niet te mogen worden vereeuwigd, want in de bubbel van het establishment zijn ze ver weg.

Waarom een plaatje van nonnen op het strand ons laat glimlachen en een boerkini niet

                                                                       

 

Moslimactivisten verspreiden via Facebook foto’s van nonnen aan het strand met de suggestie dat er met twee maten wordt gemeten omdat de boerkini niet geaccepteerd wordt. Andere activisten komen met het verhaal dat de boerkini niets met de islam heeft te maken, maar bedacht is om mensen te beschermen tegen zonnebrand. De uitvindster van de boerkini, een Libanese vrouw uit Australië liet optekenen dat ze het kledingstuk bedacht had om moslima’s de vrijheid te geven om van het strandleven te genieten.

De eerste rel op Corsica ging niet over de boerkini zelf, maar over het feit dat moslims een deel van het strand hadden afgescheiden en daar geen anderen toelieten.

Het koranvers dat de zedige bekleding voorschrijft gaat het eigenlijk over het bedekken van de boezem. Door veel moslima’s wordt het als zodanig geïnterpreteerd en ze zijn te herkennen aan de hoog gesloten bovenkleding. Het hoofdoekje bedekt alleen het haar en is als voorschrift niet in de koran te vinden.

Bij de interpretatie van het koranvers dat zich in eerste instantie richt op de vrouwen van de profeet bedacht ik dat Mohammed als liefhebber van vrouwelijk schoon, nogal jaloers moet zijn geweest. Hij wilde niet dat er ongewenste aandacht aan zijn vrouwen werd besteed. Ik herken dat ook bij moslimmannen die hun vrouwen aan het zicht willen onttrekken omdat ze haar met niemand willen delen, al was het maar door blikken. Een wijze moslim vertelde me eens dat moslims zich moeten onderscheiden in bescheidenheid en niet moeten opvallen. “En wat doet de hoofddoek”, meesmuilde hij, “die trekt juist aandacht”.

Er is wat geks met die boerkini. Op veel plaatsen vragen moslimorganisaties juist om aparte zwemuren voor moslimvrouwen, maar met de boerkini mengen moslimvrouwen zich juist onder het publiek en trekken aandacht. Ik ben redelijk consequent. Ik heb het niet op hoofddoekjes, dus ook niet op andere zedigheidskleding voor moslima’s. Daar is een hele eenvoudige reden voor. Wie zich bedekt omdat het een voorschrift uit de koran is, zal ook de rest van de koran serieus nemen. En daar heb ik een probleem mee. De vrouw met het hoofddoekje of andere zedigheidskleding vertelt me eigenlijk dat ik niet deug omdat ik geen moslim ben en vertelt me bovendien dat ze achter de verzen staat waarin moslims wordt opgedragen om de wereld desnoods met geweld voorAllah te veroveren. Er staan veel onaangename verzen in de koran en in een ander blog heb ik daar al eens een aantal van vermeld.

Ik trek de zedigheidskleding van moslima’s niet primair in de verhouding man-vrouw. Ik zie die kleding op de wijze zoals Erdogan dat eens omschreven heeft: het zijn de vlaggen van de islam.

De moslimactivisten die het nieuws spinnen door foto’s te verspreiden van nonnen aan het strand, hebben in één ding gelijk, ze dragen religieuze kleding, maar daar houdt de vergelijking ook helemaal mee op. Ze gaan er niet mee zwemmen. Ze staan voor een heel ander universum dan de geboerkiniëerde moslima’s. Ze zijn actief in onderwijs, ziekenzorg, charitas, ouderenzorg en wat dies meer zij. Ze vormen op geen enkele manier een bedreiging met hun religie. Ze keren zich niet tegen de samenleving. Integendeel, ze maken zich op heel wat plaatsen nuttig. En als we ze dan een enkele keer zien ontspannen aan het strand, zal dat menigeen een glimlach ontlokken. Het wordt ze gegund.

Hoe vaak glimlachen we tegen moslima’s met een hoofddoek, chador, boerkini, et cetera. Dan moet je toch wel van zeer naïeve, politiek correcte en cultuur-marxistische huize komen. De islam is niet zo maar een religie als andere religies. De islam is juist geprogrammeerd om andere religies te vernietigen. De IS-strijders die terug willen naar de tijd van Mohammed laten aanhangers van andere religies niet leven, tenzij ze nog waarde hebben als slaaf. Precies zo deed Mohammed dat ook.

Veel van de zedig geklede moslima’s weten daar overigens weinig van. Aan hen wordt Mohammed voorgesteld als een prins op een wit paard. Ze doen het –al dan niet vrijwillig- omdat ze een jaloerse man hebben die ze niet voor het hoofd willen stoten én omdat ze deel willen uitmaken van de strijdbare islam die de rest van de wereld aan zich wil onderwerpen.

Verboden op kleding leveren weinig op, kritiek op de islam des te meer.

nb. Wim van Rooy heeft in zijn boek 'Waarover men niet spreekt' een groot aantal uitspraken van imams en bekende moslims opgenomen die er geen misverstand over laten bestaan dat het de ambitie van de islam is om de wereld te overheersen.

Honden, hoofddoekjes, en…ben ik bevooroordeeld?

                                                                   

Hondenbezitter met 'ban de hond' folder

                                                                         

In een paar wijken in Manchester zijn door een islamitische organisatie folders verspreid waarin opgeroepen wordt om de omgeving waar veel moslims wonen te zuiveren van de aanwezigheid van honden. Honden zijn voor moslims onreine dieren en de folder roept dan ook op om moslims en hun kinderen er niet mee te confronteren. Honden moeten uit het publieke domein geweerd worden omdat moslims er aanstoot aan nemen.

Het is een van de voorbeelden waaruit blijkt dat het multiculturele samenleven uitdraait op een vorm waarvan de maatvoering door moslims wordt bepaald. Daar is niets multicultureels meer aan.

Een sprong van honden naar hoofddoekjes lijkt misschien vreemd, maar het is een logische. Ik ben een van de vele mensen in Nederland die niets van hoofddoekjes moet hebben. Voor mij is het geen simpel lapje textiel, maar een politieke manifestatie waar ik liever niet mee geconfronteerd wordt. Iedere keer als ik weer zo’n gehoofddoekte tegen kom denk ik: “als je die draagt omdat je god dat van je verlangt, zul je ook wel instemmen met al dat akeligs dat die god in zijn heilige boek, de koran,  van je verlangt. Die god wil dat je de wereld voor hem verovert en dat hoofddoekje is een teken van onderschikking aan zijn wil.”

Nee, ik ga geen folders verspreiden om de hoofddoek uit het publieke domein te weren. Ik ga ook geen gehoofddoekten lastig vallen, zoals hondenbezitters in Manchester door moslims worden lastig gevallen. Ik zal wel kritiek blijven leveren op de zichtbare aanwezigheid in het publieke domein omdat ik vind dat religie achter de voordeur hoort en dat je er anderen niet mee lastig valt. Ik zal ook kritiek blijven uitoefenen op het feit dat moslims anderen vanuit hun religie beperkingen opleggen maar zelf geen gehoor geven aan bezwaren die in de samenleving tegen bepaalde manifestaties van hun religie leven. Moslims vragen tolerantie, maar de wederkerigheid ontbreekt. Tolereren is niet iets wat veel moslims van nature eigen is.

Bij het Europese Hof bestaan inmiddels twee uitspraken overhoofdoekjes. Een werkgever verbood de hoofddoek van een werknemer omdat klanten waarmee de moslimse in contact kwam zich daar aan stoorden. Mag niet van de rechter. Die klanten zijn bevooroordeeld. In een andere uitspraak werd het verbod getolereerd omdat het bedrijf algemene kledingvoorschriften had. Dan mag een verbod weer wel.

Uitgaande van de eerste uitspraak ben ik dus bevooroordeeld. Dat zit me niet erg lekker. Als wekgever zou ik een moslima aannemen als ik het idee had dat cultuur, normen en waarden niet al te zeer uiteen zouden lopen. Als ze een hoofdoek zou dragen, neem ik haar niet aan. Als ze dan naar de rechter loopt kan ik het onderspit delven. Dat is gebaseerd op het verbod van discriminatie op grond van religie. Juridisch gezien terecht. Maar de wet blijft hier in gebreke. De islam is op geen enkele manier vergelijkbaar met de Europese religies. Het is een veroveringsideologie en kan op grond van haar leerstellingen niet duurzaam in vrede met andere religies leven. Ik ben niet bevooroordeeld. Ik ga uit van een realistische visie op de islam, ik ken haar geschiedenis en tactieken. Veel beleid is helaas gegrond op aannames over de islam die eerder door islamitische propaganda zijn ingegeven dan door grondige studie verkregen.

Islamisten houden niet van honden, homo's, islamcritici, vrijheid van meningsuiting, bloot, varkens en afbeeldingen van varkens, joden en ga zo maar door. Daar eisen ze respect voor. Maar als ik niet van hoofddoekjes houd, deug ik niet.

Platform van islamitische organisaties produceert jij-bak als onderzoek

                                                                           

Hopelijk nemen Fokke en Sukke het me niet kwalijk dat ik hun cartoon gebruik

   

De ophef over mevrouw Simons is nog niet overgewaaid. Politiek correct Nederland maakt zich zorgen over het ‘asociale’ internet en uitingen van racisme en discriminatie daar. Racisme is een verouderd woord. Dat zouden we nog maar zeer omzichtig moeten gebruiken. Discriminatie is alom tegenwoordig en in bepaalde gevallen (als het gaat om niet-geïntegreerden) kan ik dat niet als iets verwijtbaars zien.

Internet heeft zichtbaar gemaakt wat vroeger bij borreltafels en theekransjes te horen was. Roddel heeft een aantal functies. Het bevestigt de gewenste norm, het geeft groepsbinding en oefent in de vorm van sociale controle druk uit op norm-afwijkers. De taal die in roddelcircuits gebezigd wordt is vaak net zo venijnig als op internet te zien is. Neem van mij aan dat nergens de sociale controle zo sterk is als in islamitische gemeenschappen.

Ik heb de facebookpagina waarop men mevrouw Simons op 6 december wil uitzwaaien, gesteund. Ludieke actie, al ben ik ook niet zo gecharmeerd van wat ik daar aan reacties tegenkom. Maar ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is, leerde ik een van een advocaat, en een hoogleraar kan in nette bewoordingen vernietigender veroordelen dan een grofgebekte stratenmaker. Mijn steun kwam in dit geval voort uit de waarneming dat het om een georganiseerde tegenreactie ging. Meer dan veertigduizend adhesiebetuigers maakten mevrouw Simons duidelijk dat ze wat hen betreft normen overschreed en haar dat op die manier duidelijk wilden maken.

De islam in Nederland is veel beter georganiseerd om structureel de normovertredingen vanuit haar perspectief op propagandistische aan de orde te stellen. Het NOS-journaal van gisteren bevatte een onderwerp waarin ‘islamofobie’ aan de orde werd gesteld. Aan de hand van een onderzoek van SPIOR (StichtingPlatform Islamitische Organisaties Rijnmond) werd kenbaar gemaakt dat discriminatie en islamofobie in met name Rotterdam toeneemt.

Over die presentatie is duidelijk goed nagedacht. Burgemeester Aboutaleb werd bereid gevonden om

‘spin’ te geven aan de boodschap. Dat levert altijd meer journalistieke belangstelling op dan wanneer er geen bekende persoon aanwezig is. Aboutaleb liet zich daarvoor gebruiken en dat hij belijdend moslim is maakte het extra pikant. De presentatie namens SPIOR werd verzorgd door een keurig geklede heer en een autochtone bekeerlinge met een zwarte hijab (een hijab gaat net een stapje verder dan een hoofddoekje en bedekt ook de hals volledig). De boodschap was duidelijk. Ook autochtone Nederlanders kunnen moslim zijn en dit is een autochtone moslima die de conclusies van het onderzoek ondersteunt. Voor de NOS was er een interview beschikbaar waarin een moeder mocht vertellen dat zij en haar dochter in de tram door voetbalsupporters waren aangevallen en van hun hoofdoek beroofd. Mag niet natuurlijk, maar het betrof een incident dat niet representatief is voor de situatie als geheel. Bekend is dat hoofddoekdraagsters te maken krijgen met afkeurende blikken en het op de arbeidsmarkt moeilijk hebben. Daar heb ik hetniet echt moeilijk mee. Zo maken veel mensen duidelijk dat het buiten hun normen valt. En precies daar verzet de islam zich tegen. “Wen er maar aan”, zeggen de gewiekste jongens van DENK.

Ik zie het onderzoek als een jij-bak (kijk eens wat jullie zelf doen). Jijbakken is een bekende strategie van moslims. Het is een vorm van verbale jihad. In dit geval zouden we het eigenlijk moeten hebben over wat onder meer vrouwen, homo’s, joden aan bejegening door moslims ervaren. Welke universiteit gaat dat eens onderzoeken in Rotterdam, waar de aangiftebereidheid onder autochtonen lager is dan bij de tot aangifte gestimuleerde moslims en moslima’s. En, worden de Turkse scheldpartijen tegen Ebru Umar ook onderzocht!