Begrotingsdebatten: Hoe Segers (CU) Kuzu (DENK) steunt tegen Wilders in islamdebat

Geert Wilders mocht het begrotingsdebat aftrappen. In het belangrijkste deel van zijn betoog stelde hij voor de islam aan banden te leggen omdat die een grote bedreiging van de vrijheid zou vormen.

Wilders maakte er werk van. Hij liet zien dat de vrijheid in alle islamitische landen ver achter bleef bij wat we in Nederland gewend zijn. Hij voorspelde dat wanneer er geen maatregelen zouden worden genomen er door de toenemende islamisering de vrijheid in Nederland onder druk komt te staan.

Geert Wilders heeft een punt. Al veertien jaar leeft hij met persoonlijke bewaking omdat er vanuit de islam een fatwa tegen hem is uitgesproken, die hem van zijn vrijheid berooft. Het is een van de wegen waarlangs de islam de vrijheid van meningsuiting onderdrukt als die mening haar niet welgevallig is.

Kuzu valt Wilders aan

Kuzu was de eerste die naar de interruptiemicrofoon snelde om Wilders de oren te wassen. “U pleit voor vrijheid door die vrijheid te onderdrukken”.

Kuzu is geen echte volksvertegenwoordiger. Hij is een belangenbehartiger. Hij ging niet in op het sombere verhaal van Wilders over de islam. Hij pleitte indirect voor een vrijheid die ook onwenselijke uitingen en strevingen van de islam omvat omdat dit tot de gewetensvrijheid en godsdienstvrijheid behoort. Hij pleitte indirect voor ruim baan voor de islam.

Eigenlijk een idioot debat. Ons strafrecht keert zich tegen allerlei laakbare daden die voor de vrijheid en veiligheid van anderen een gevaar zijn gebleken. Het debat zou dan ook niet moeten gaan over vrijheid op zich, maar over de vraag of de islam werkelijk een bedreiging vormt. Het is een debat dat tot op vandaag in de Tweede Kamer wordt ontweken.

Segers snelt Kuzu te hulp

Segers viel Wilders aan door artikel 23 van de Grondwet in het geding te brengen dat de (religieuze) vrijheid van onderwijs regelt. En daarmee kwam het knelpunt aan het licht dat er geen middelen zijn om de onwenselijke uitbreiding van islamitisch onderwijs tegen te houden. De christelijke partijen bewaken de vrijheid van onderwijs en verzetten zich niet tegen islamitisch onderwijs omdat ze daarmee ook hun eigen vrijheid ter discussie stellen. Ze zijn doodsbang dat het kind met het badwater wordt weggegooid.

Christelijke partijen hinderpaal bij het aanpakken van islamitisch onderwijs

In Nederland zullen zich niet veel mensen zich echt zorgen maken over het bestaan van christelijk onderwijs. Dat geldt niet voor het islamitisch onderwijs waarvan men vreest dat het scholieren vervreemdt van de Nederlandse waarden en normen. Die vrees, zo bleek, bestond ook bij de SGP bij monde van hun woordvoerder van der Staaij. Maar ook hij ging niet zo ver om de vrijheid van onderwijs  ter discussie te stellen. De vele voorstanders van openbaar onderwijs als enige vorm van onderwijs zijn breed in de Tweede Kamer aanwezig. Naar schatting vormen ze zelfs een meerderheid. Ze lieten zich bij dit debat niet horen om een punt te maken. De wens van de christelijke partijen om de vrijheid van onderwijs te behouden wordt gesteund door alle kabinetten waarin christelijke partijen deelnemen. Alleen de paarse kabinetten (1994-2002) waaraan de christelijke partijen niet deelnamen spraken hun voorkeur uit voor openbaar onderwijs.

Alles overwegende kan in dit verband worden geconcludeerd dat de christelijke partijen uit eigen belang schuldig zijn aan het voortbestaan van islamitisch onderwijs en ten onrechte de aanspraken van DENK steunen. Hoogste tijd voor een Kamerdebat over de vraag in hoeverre de islam en islamitisch onderwijs nu en in de toekomst een bedreiging voor de vrijheid vormt. Zo lang dat niet gebeurt wordt de olifant in de Kamer genegeerd en wordt DENK toegestaan om met hulp van Nederlandse vrijheden vanuit een eigen agenda belangen te behartigen die strijdig zijn met de Nederlandse belangen

Beledigd

                                                                      

Een paar weken terug schreef ik dat Sylvana  Simons waarschijnlijk meer pruiken dan hersencellen had. Hoe gerechtvaardigd die belediging toen ook was, ik neem hem terug. Sinds vanmorgen ben ik van mening dat haar hersencellen in aantal haar pruiken waarschijnlijk overtreffen.

De heren Kuzu en Öztürk, die een paar dagen geleden nog meldden dat het pruikenmeisje een ‘griepje’ had, weten sinds vanmorgen dat ze bij de neus zijn genomen. Ze zullen zich geschoffeerd en onmetelijk beledigd voelen. Hun fotogenieke pupil heeft ze in de steek gelaten en een stevige trap na gegeven. “DENK is een van de gewiekste partijen als het gaat om framen” laat La Simons optekenen in de Volkskrant. “Soms moet je ’s nachts ertussenuit knijpen omdat je partner je niet onbeschadigd zal laten gaan.” In de laatste zin spreekt haar angst voor de valse honden. Ze is beledigd omdat Kuzu nog geen keer heeft gevraagd hoe het met haar ging. Dat leidt tot de vaststelling dat Kuzu absoluut geen verstand van vrouwen heeft.

Moet de ‘gemarginaliseerde’ Nederlander zich nu ook beledigd voelen nu het pruikenmeisje via de Volkskrant adverteert dat ze het voor hen gaat opnemen? Dat denk ik wel. Eerst was hij nog een racist wat haar betreft en nu valt hij onder Artikel 1 van de grondwet omdat het bekeerde pruikenmeisje Denkt dat ze voor haar nieuwe partij nog wel wat boze mensen kan gebruiken. Misschien zou Bram Moskovitch wel haar tweede man willen worden. Weinig kans echter, want ze wil drie sterke vrouwen aan de top van haar kieslijst. Daarmee wijst ze alle boze mannen weer de deur.

Haar onsamenhangendheid is tekenend voor de verwarring in het politieke landschap en in de media. Deze week vielen ze languit over een tweet van Wilders met een foto van de met bloed besmeurde Merkel. De verontwaardiging reikte tot het toch al hoge plafond van de Tweede Kamer. Ik ga niet verder dan: onsmakelijk. Dat zijn de geluiden uit het vaderlandse bastion van de democratie ook. Als ik ze moet geloven gaat Wilders de democratie afschaffen en daar voel ik me nu weer beledigd om. Ze framen daar net zo gewiekst als de twee tenenkrommende Erdoganfanboys.

Ook bij de Volkskrant zijn ze er nog niet echt uit. Ombudsvrouw Annieke Kranenberg heeft twee pagina’s nodig om uit te leggen wat de ‘nieuwe’ koers van de Volkskrant dient te zijn. “We moeten ons verzetten tegen het normaliseren van het onaanvaardbare”.  Gestolen van CNN waar ze nog steeds niet bijgekomen zijn van de verkiezing van Trump. Als lezer voel ik me beledigd. Kranenburg geeft als voorbeeld dat de krant vanuit haar waakhondfunctie alert moet zijn als Wilders rechters beschimpt.  

Als het aan Kranenberg ligt gaat de Volkskrant zich verzetten tegen de aanval op de gevestigde orde en is iedereen die op Wilders stemt in feite een fascist. Het staat er niet, maar daar komt het wel op neer.

Er zijn meer van dat soort typen bij de Volkskrant. ArieJan Korteweg bijvoorbeeld. Die bekende afgelopen week dat hij van de PvdA is. Of neem Tom-Jan Meeus van de NRC die er voor pleit om verstand boven emoties te stellen en dat alleen laat gelden voor ‘slechte’ emoties. Goede (anti-Wilders) emoties zijn wat hem betreft prima. Tja, ‘links’ heeft ook een onderbuik maar daar borrelen kennelijk alleen de ‘juiste’ emoties uit op.

We zijn er nog lang niet. Wat politici en de media deze dagen laten zien lijkt vooral op radeloosheid. Radeloos omdat ze struikelen over alle frames die ze zelf de wereld in sturen en niet begrijpen dat half Nederland eigenlijk alleen maar vraagt om een menselijke maat. Er groeide pas een probleem met migranten toen het er te veel werden. Er groeide pas een probleem met de islam toen duidelijk werd dat die vast hield aan zijn barbaarse principes en zich tegen integratie keerde. Er groeide pas weerstand tegen Europa toen bleek dat die meer oog had voor de eigen agenda dan voor wat de Europese bevolking bezig houdt. Er groeide pas weerstand tegen de globalisering toen bleek dat de bestaande instituties machteloos bleken te zijn bij de bescherming tegen de nadelige gevolgen. Er groeit weerstand tegen de mensenrechten omdat het weerloos maakt tegen al diegenen die er misbruik van maken of ze te veel oprekken. Het zijn dezelfde mensen die niet begrijpen dat ze hoofdoekjes moeten accepteren en Zwarte Piet niet mogen behouden. Het gaat hierbij om geheel andere onaanvaardbaarheden dan waar Kranenberg het over heeft. Haar onaanvaardbaarheden zijn die van de gevestigde orde. Dat roept verzet op en maakt Wilders groter.

Je hoeft Wilders niet serieus te nemen, maar beste politici en media, neem degenen die op hem zullen gaan stemmen wel serieus. Asscher lijkt een poging te willen wagen, maar zolang de PvdA een figuur als Marcough nog prominent op de kieslijst heeft staan, is de partij het zoveelste voorbeeld van de verwarring die er nog heerst.

Is de ombudsvrouw van de Volkskrant nu beledigd, of gaat ze nog een keer nadenken?

De etnisch politieke marketing van Denk en de gevaren daarvan

                                                                 

Öztürk toen hij nog geen islamitisch baardje had

“Wij hebben racisme en discriminatie op de kaart gezet”, laat DENK ons in haar laatste persbericht weten. Grootspraak natuurlijk, maar het laat wel zien waar de partij haar politieke aanhang zoekt.  DENK wil de mensen die discriminatie en racisme een groot probleem vinden, politiek verenigen. Maar dat lijkt niet het enige.

Minderheden een stem en gezicht geven is in de politiek en in de media geen nieuw verschijnsel. Er zijn verschillende partijen als de PvdA en GroenLinks die daar ruim aandacht aan geven. Ook in de media krijgen ze een stem en een gezicht. Aan racisme en discriminatie wordt ruim aandacht besteed. Voor DENK is dat allemaal kennelijk niet voldoende. Het was de reden voor Öztürk en Kuzu om uit de PvdA te stappen.

Öztürk kreeg het gisteren royaal om de oren in de NRC en werd daar neergezet als een wat louche figuur die in een politieke functie voor de PvdA  in Roermond aan touwtjes trekt om zijn  persoonlijke belangen te behartigen.  Zijn reactie lijkt te zijn:  ‘als het wettelijk niet is verboden, is het integer’. In de Volkskrant vandaag  wordt hij neergezet als een ‘straatvechter die de grens opzoekt’. Ex-voorzitter van PvdA-Limburg, Marcel Kleinen, zegt dat hij de PvdA gewaarschuwd heeft toen de overstap naar Den Haag aan de orde was. “Marchanderen en cliëntisme horen wat mij betreft bij de PvdA. Ik heb ze gewaarschuwd dat het mis zou gaan en dat is dus ook gebeurd.”

Het motto van DENK lijkt te zijn: als het niet strikt tegen de wet is, dan is het integer. Daarmee bevind je je moreel en ethisch op een glijbaan en daar wordt nu uitgerekend etnische steun voor gezocht.Het persoonlijke wordt politiek gemaakt. DENK geeft de verkeerde signalen af en Öztürk is bepaald geen rolmodel. 

Dré Peters, politiek bondgenoot van Van Rey, vertelt dat hij samen met Öztürk is opgegroeid in een als niet zo goed bekend staande volksbuurt. “Dan groei je op met een stigma, en dan had hij ook nog een verkeerde achtergrond”. Öztürk heeft zich omhoog geknokt en dat verdient op zich respect. Op die weg heeft hij sterk geleund op een Turkse achterban die hem met (geritselde?) voorkeurstemmen steunden.

Öztürk heeft de taal leren spreken van zijn achterban, kent hun gedachtegoed en strijdt voor hun belangen. Dat doet hij nog steeds. Hij is tegen integratie en roept tegen autochtoon Nederland: wen er maar aan. In feite is hij tegen emancipatie.

Daar en precies daar gaat het mis. Met hem roepen ook Simons, Azarkan en Kuzu hetzelfde.  En tegen minderheidsgroepen roepen ze: blijf jezelf en wie dat niet accepteert is een racist of discrimineert. Het is de verkeerde boodschap die ook door islamitische organisaties wordt uitgedragen. Diametraal tegenover de boodschap van DENK, staat het geluid van Celal Altuntas die de opgeblazen ballonnen van de rechtvaardiging om niet te integreren genadeloos doorprikt.  De Turkse (of andere minderheids-) cultuur past niet in Nederland. Wie gelukkig wil worden (en onderzoek bewijst dat) omarmt de Nederlandse cultuur en bewaart in familieverband de eigen tradities.

De cultuur die DENK voorstaat is er een waar de eigen cultuur met cliëntisme, nepotisme, protectionisme, ritselen en sjoemelen als behorend tot het dagelijks leven wordt gezien en waar de brutaalsten het voor het zeggen hebben. Mannen als Öztürk die tegenover de buitenwereld de beschuldiging van racisme en discriminatie als wapen gebruiken. Mannen die door de bescherming van hun biotoop bijdragen aan de verharding. Iedereen die hen niet steunt is een vijand.

Het wordt tijd dat Nederland kiest. Dat politieke partijen, de regering en de media kiezen. Dat zou een keuze moeten zijn tegen het gedachtengoed van DENK en een heldere keuze moeten zijn vóór integratie. Wieniet integreert wordt een loser. De feiten bewijzen het.