De beeldenstorm en de nieuwe reformatie van 2020

Beeldenstorm anno 2020

De huidige situatie in Nederland vertoont overeenkomstige trekken met de woelingen die vooraf gingen aan de Beeldenstorm van 1566. Toen namen de calvinisten de heerschappij in Nederland over. Het nieuwe calvinisme van 2020 is veelkoppig. Er is eco-activisme en eco-terreur, er is identiteitsactivisme, er is black activisme met de daaraan verbonden meningenterreur, islamofobie is eigenlijk racisme beweert men bij de UVA, de me-too beweging is een onderdeel van de reformatie, de islam roert zich met terreurdaden, jongeren uit minderheidsgroepen worden steeds brutaler, over vluchtelingen- en migrantenkwesties kan nauwelijks worden gesproken, de media hebben stelling gekozen en de politie verliest in toenemende mate haar gezag.

We leven in een land vol met hage- en boetepredikers die ons komen vertellen wat we allemaal fout doen. Bij het nieuwe calvinisme gaat het niets om religieuze geschillen, maar om ontevredenheid over hoe het gaat en hoe het anders moet. De aarde moet gered worden, de multiculturele samenleving moet worden aanvaard en de in het verleden ontstane morele schulden moeten worden afbetaald.

Het nieuwe calvinisme komt van links. Regressief Links. De inschikkelijkheid komt van rechts dat geen fundamenteel weerwoord heeft op alle beschuldigingen. Het nieuwe calvinisme lijkt op het oude, er is maar één waarheid. Wie zich daartegen verzet, wordt publiekelijk aan het kruis genageld. Het verzet heeft zich teruggetrokken in schuilkerken. Het ontbreekt hen aan publieke steun, het nieuwe calvinisme heeft al bijna de heerschappij overgenomen.

De kwestie ‘Zwarte Piet’ is een mooi voorbeeld. In November 2019 sprak nog 71 procent zich uit voor het ongewijzigd behoud van Zwarte Piet. In rap tempo  gaan gemeenten echter mee in de verlangde aanpassingen. De kwestie kan gezien worden als toetssteen voor de machtsverhoudingen. Het nieuwe calvinisme is aan de winnende hand en dringt zijn mening op.

Het nieuwe calvinisme is een verzameling van onaantastbare waarheden die allemaal vanuit het linkse bed komen. De studentensteden zijn de bron van het nieuwe calvinisme. De beoogde nieuwe ‘schone’ wereld krijgt daar gestalte. De standbeelden en straatnamen die de oude wereld vertegenwoordigen dienen te verdwijnen.

De revolutie van het nieuwe calvinisme deelt de rechtlijnigheid en de onverbiddelijkheid van het oude calvinisme. Alles moet anders. Het is een theologie zonder god met een eigentijdse bijbel waarin Marx en Lenin een groot aandeel hebben. Actiemodellen worden ontleend aan Saul Alinkski, de Amerikaanse marxist die ‘Reveille voor Radicals’ en ‘Rules for Radicals’ schreef. Daarmee gaf hij radicalen een succesvol recept voor actie.

Het grootste deel van de Nederlandse bevolking overkomt het allemaal en grijpt mis als het ankers zoekt om zich aan vast te houden. Er is rechts activisme, maar het is zo versplinterd en verscholen dat het geen vuist kan maken. Rechts activisme is zodanig gedemoniseerd dat het zich nauwelijks durft te laten zien. De taal die via de media tot ons komt wordt beheerst door de media die bijna zonder uitzondering de linkse bijbel uitdraagt. De media vormen de kansels van het nieuwe calvinisme.

Johan Derksen was een van de laatste bekende Nederlanders die weigerde met meel in de mond te spreken. Het is exemplarisch wat hem overkomt. De toegenomen heerschappij van het nieuwe calvinisme kan hem nog net de mond niet snoeren maar lukt het wel om een front tegen hem te vormen met adverteerders en zwarte voetballers. Bondscoach Koeman werd gedwongen zich voor het nieuwe calvinisme uit te spreken omdat hij anders geen zwarte voetballers voor het Nederlands elftal zou kunnen krijgen.

Het lijkt een verloren zaak. Rechts wordt gemarginaliseerd en gedemoniseerd en laat het zich overkomen. Het ‘laissez faire’ beleid van een reeks van regeringen die zich alleen om de economie bekommerden, heeft nagelaten moreel leiderschap te tonen wanneer dat nodig was. Regeringen hebben de economie beschermd, niet de bevolking. De verweesde samenleving is werkelijkheid geworden. De anarchie die het nieuwe calvinisme vooraf gaat, tast het gezag aan en iedere echte of vermeende fout van de overheid wordt uitgebuit.

Het nieuwe calvinisme rammelt aan de deur, viert haar overwinningen. De nieuwe geuzen vinden nauwelijks weerstand en zullen binnen enkele jaren de deuren intrappen om het laatste verzet te breken.

Met het streven naar één waarheid wordt de vrijheid van meningsuiting een formaliteit. Hij is er, maar je kunt er beter geen gebruik van maken als je veilig wilt kunnen leven en werken. De afgedwongen politieke correctheid laat een veel grotere aanhang voor het nieuwe calvinisme zien dan we in de politiek zien vertegenwoordigd. Het is dominant aan het worden.

Het nieuwe calvinisme is een gevaar voor de democratie. Het is ook een aantasting van de geestelijke volksgezondheid.

Hebben nieuwkomers een minderwaardigheidscomplex?

                                                                 

Gisteren schreef ik over de beeldenstorm die in Nederland tot grote verdeeldheid leidt. Ik beloofde er vandaag op door te gaan. Het wordt iets anders dan u misschien verwacht. Het gaat niet over de beeldenstorm zelf, maar over degenen die met hun activisme de storm veroorzaken.

Een aantal jaren geleden zat ik samen met een bevriende vluchteling in de trein. We hadden geanimeerde gesprekken die soms verstomden als we door het raam naar het voorbijsnellend landschap keken. Tijdens een van die stiltes kreeg mijn vriend ineens een spontane inval. “Peter”, zei hij, “deze trein is wel van jou, maar niet van mij!” Een hele diepe en het kostte me even tijd om de opmerking te doorgronden. Hij beschouwde zichzelf nog niet als mede-eigenaar van Nederland. Als je voldoende zelfvertrouwen hebt, zoals mijn vriend, komt het wel goed. Maar als je dat zelfvertrouwen niet hebt, kunnen er ernstige problemen ontstaan.

Het zijn herkenbare problemen. Als je als nieuweling in een groep terechtkomt die je nog niet kende, zal zelfvertrouwen je helpen om door de groep geaccepteerd te worden. Als je dat zelfvertrouwen niet hebt, blijf je een buitenbeentje. Dat kan nog versterkt worden als je een kleurtje hebt, heel andere waarden en normen gewend bent en de taal niet voldoende beheerst. Als het mis loopt kan de situatie ontstaan dat je je tegen de groep en de (formele en informele) leiders van de groep gaat afzetten. Je kan dan gaan overcompenseren door de oorzaken niet bij jezelf maar in je omgeving te zoeken. Je eis wordt dat de omgeving op jou gaat lijken zodat je je weer veilig kan voelen.

Overcompenseren als gevolg van gebrek aan zelfvertrouwen kent twee wegen. Narcisme is de eerste en daar schreef ik al eens eerder over. Narcisten willen alles vernietigen wat hen niet aanstaat. Het is een van de redenen voor de beeldenstorm. Het minderwaardigheidscomplex is de tweede oplossing. In die hoedanigheid kies je voor slachtofferschap. Overcompensatie kan dan leiden tot beschuldiging en/of vernedering van anderen die mindere mensen zouden zijn dan degene die overcompenseert.

Bij gebrek aan zelfvertrouwen ontstaat de neiging om de omgeving aan te passen aan je behoeften. Hoe meer de omgeving op jou lijkt, des te veiliger je je voelt.

Deze mechanismen zien we alle dagen aan het werk bij de nieuwkomers van Surinaamse/Caraïbische huize en van islamitische huize. Je ziet het in het soms arrogante individueel gedrag, in het groepsgedrag en bij de woordvoerders. Vooral de laatsten moedigen overcompensatie aan en dat leidt niet zelden ook tot agressief gedrag. De eis is dat Nederland moet veranderen, omdat Nederland niet deugt. Volgens de islamitische woordvoerders is Nederland een decadent racistisch land en volgens de woordvoerders van de donkergekleurden is de blanke mens zelfs tot in zijn onderbewustzijn racistisch. Een van de onwenselijke gevolgen daarvan is de getto-vorming.

Vooral voor linkse stromingen zijn het allemaal slachtoffers, want links bestaat bij de gratie van de aanwezigheid van slachtoffers waarvan de noden verlicht moeten worden. De slachtoffers hebben allemaal te maken met 'racisme' of 'discriminatie'. Die beschuldigingen behoren echter tot de afweermechanismen van narcisten en mensen met een minderwaardigheidscomplex. 

Er is maar één oplossing. De formele en informele leiders en spreekbuizen van minderheidsgroepen moeten worden gecorrigeerd. Van mij mag dat hardhandig door ze te exposeren als exploitanten en manipulatoren van overcompensatie. Ze moedigen het aan en veroorzaken zo veel meer problemen voor de Nederlandse samenleving dan wenselijk is.

Het gevolg is achterblijven in welvaart en welzijn die door een goede integratie vanuit zelfvertrouwen beslist in grote mate had kunnen worden voorkomen.

Ons koloniaal verleden en de beeldenstorm

                                                                         

Jan Pieterszoon Coen, omver gehaald, maar weer op zijn plaats gezet

We hadden er begrip voor toen de standbeelden van Stalin en Saddam Hoessein omver getrokken werden. Het waren geen herinneringsbeelden of eerbetoon voor verdiensten. Ze werden opgericht als persoonsverheerlijking van dictators nog tijdens hun bewind.

Nu ons via standbeelden de in brons gegoten geschiedenis van Nederland ter discussie wordt gesteld, voelen we ons ongemakkelijk. Het gaat niet alleen om standbeelden.  Ook het beeld van Zwarte Piet was aan discussie onderhevig en wordt nu gaandeweg vervangen door een kleurenpiet. De goede man had nooit iets te maken met slavernij, maar actievoerders wisten hem tot symbool te maken van het Nederlands aandeel in de slavernij.

Als er een initiatief zou komen om een standbeeld voor Adam, de vader van de mensheid volgens velen, op te richten, zou er ook discussie ontstaan. De man was fout. Hij had die appel nooit moeten aannemen. Dankzij hem leven we nu in een tranendal in plaats van in het paradijs.

anti-homo

Discussie ontstond ook over het standbeeld van Abraham Kuyper in Maassluis. In 2006 wees de gemeenteraad het plaatsen van zijn standbeeld nog af. De man was immers nogal anti-homo geweest en dat konden we de hedendaagse homo’s toch niet aandoen. In 2008 kwam het er toch en niemand heeft het meer over zijn anti-homogezindheid.  We weten wat ons verleden was en niemand ziet het standbeeld van Kuyper als een verheerlijking van de anti-homogeschiedenis of als opwekking om weer anti-homo te zijn. Katholieken hadden ook kunnen protesteren. Kuyper was immers de voorman van een christelijke stroming die een paar eeuwen het katholieke volksdeel onderdrukte vanwege de vermeende trouw aan Rome.

De discussie over het standbeeld van Jan Pieterszoon Coen op het mooiste plein van Hoorn heeft geleid tot een piepklein bordje op de sokkel. Daar staat op dat hij omstreden is. Alsof we dat vandaag de dag niet weten. Nu gaan er ook stemmen op om de tunnel die zijn naam draagt van een andere naam te voorzien. Alsof die naam een verheerlijking zou zijn van het verleden of een opwekking om onze vloot er op uit te sturen om weer eens een kolonie te veroveren. We  weten wie Coen was, hij behoort tot ons verleden.

Als de gewetensvollen en actievoerders consequent zijn, moet ook de Amsterdamse grachtengordel, voor hen een monument van het ‘roofkapitalisme’, worden gesloopt of voorzien van bordjes die vermelden dat ze een verleden vertegenwoordigen dat niet zo mooi was. De actievoerders noemen de ‘gouden eeuw’, niet voor niets de ‘grauwe eeuw’.

Het bekijken van het verleden door de bril van vandaag heeft iets calvinistisch. Veel dingen die in het verleden algemeen geaccepteerd werden, zouden we vandaag niet willen herhalen. Moeten we die vooruitgang vieren door de beelden van het verleden te laten verdwijnen of bekladden? We erkennen het verleden. Voor de homo’s is er een monument en dat is er ook voor het slavernijverleden.

De geschiedenis herschrijven vanuit een hedendaagse bril kan geen aanleiding zijn om de hedendaagse Nederlander te laten boeten voor wat zijn voorvaders nog normaal konden vinden. Wie daar toch naar streeft of actie voor voert, zit fout. Een erkend verleden moet genoeg zijn om te stoppen met zeuren.

De goede vraag is natuurlijk: waarom zeuren ze eigenlijk?

Die vraag probeer ik morgen te beantwoorden

Politieleiding klem tussen parlementaire wensen en dagelijkse praktijk

                                                                    

Na de beeldenstorm (1566) kregen de calvinisten het voor het zeggen. Die wisten wel raad met dubbele loyaliteiten. Omdat verondersteld werd dat katholieken trouw zouden blijven aan Rome en het Heilige Roomsche Rijk, werden ze uitgesloten van overheidsambten.

Dat was toen. Vandaag de dag is zoiets ondenkbaar. De voortschrijdende humanisering schonk de mensheid grondwettelijke rechten en mensenrechten. Iemand uitsluiten van een overheidsambt heet nu racisme en discriminatie. Het daarop gebaseerde beleid gaat ver.

Een paar jaar geleden sprak ik een politie-officier die in zijn regio belast was met de de-radicalisatie van autochtone agenten. In zijn waarneming was de gemiddelde agent een racist die PVV stemde. Volgens hem was het een bijna onbegonnen taak om de mentaliteit eruit te stampen.

Die de-radicalisatie is een wens van onze regering en het parlement. Beide gaan er van uit dat de diversiteit een gegeven feit is en zichtbaar moet worden in overheidsambten. Bij de politie levert dat problemen op. Agenten staan aan het front van de multiculturele samenleving en hebben daar hun buik van vol. Beter dan wie ook zien ze waar het mis gaat. Allochtone agenten hebben het niet gemakkelijk bij de politie. Ze zijn cultureel anders geaard. Hun eergevoel en overgevoeligheid voor discriminatie leidt tot conflicten. Hun veronderstelde dubbele loyaliteit maakt ze in de ogen van autochtone agenten minder betrouwbaar.

Die mindere betrouwbaarheid is een feit. Uit recent onderzoek blijkt dat allochtone agenten zich vier keer zo vaak als autochtone agenten schuldig maken aan corruptie en fraude.

Je zou verwachten dat daar conclusies uit worden getrokken. De leiding van de politie moet echter de wensen van de regering en het parlement uitvoeren. In plaats van te zeggen dat uit de praktijk de conclusie kan worden getrokken dat het een moeilijk realiseerbare wens is, kiest de leiding voor een vlucht naar voren:

Er wordt door de politie tegenover de NOS vooral benadrukt hoe er echt absoluut geen onderscheid kan zijn tussen autochtonen en allochtonen ‘want er zijn ook corrupte autochtone agenten’ en het gaat uitsluitend om ‘individuen’.

Sterker nog, met meer allochtonen binnen de politie gaat het juist alleen maar beter worden: “Met meer medewerkers met een migratieachtergrond, ook op leidinggevende plekken, kun je het onderwerp makkelijker bespreekbaar maken. Een Turkse collega zou tegen een andere Turkse collega kunnen zeggen: ‘ik word benaderd’. Ze kunnen elkaar steunen en begeleiden. Daarmee neemt de integriteit alleen maar toe.”

Het is een weigering om de feiten onder ogen te zien. Als het de politieleiding zou lukken om de diversiteit te vergroten, is het voorspelbaar dat dat over een aantal jaren de problemen nog veel groter zullen zijn dan vandaag.

Een moslim is zelden een individu. De islam kenmerkt  zich juist door de onderwerping van het individu aan de collectiviteit. Een moslim wordt door zijn omgeving afgerekend op zijn loyaliteit ten opzichte van etnische groep waartoe hij behoort en ten opzichte van de islam. Wie, zoals de politieleiding, denkt dat dit kan veranderen, sluit de ogen voor de realiteit en de geschiedenis.

De islam en moslims worden beschermd door grondwettelijke rechten en mensenrechten. Als moslim mag je denken dat de islam Europa dient te veroveren. Je mag er echter geen bijdrage aan leveren omdat het strijdig zou zijn met de rechten van anderen. Daartussen zit een groot schemergebied. En het is het schemergebied  waar de dagelijkse realiteit zichtbaar wordt in de vorm van misleiding, leugen, fraude, corruptie die voor de Nederlandse wet onrechtmatig is en vanuit de islamitische waarden, normen en doeleinden gerechtvaardigd.

Het is niet alleen bij de politie zichtbaar, is alle geledingen van de samenleving speelt zich hetzelfde af. De islam is er echter met de hulp van politiek links in geslaagd om degenen die de vinger op de zere plek leggen, af te schilderen als de feitelijke normovertreders.

Nu D’66 in het nieuwe kabinet de plaats gaat innemen van de PvdA, voorspel ik dat het alleen maar nog erger zal worden. Wegkijken, relativeren, jij-bakken, worden de norm en islamofobie het vergrijp.

Marcough mag ongestraft zeggen dat alle PVV’rs bij de politie ontslagen moeten worden. Daar kun je zelfs nog burgemeester mee worden. Als je zou zeggen dat islamitische allochtonen beter bij de politie geweerd zouden moeten worden, zit je volstrekt fout in het huidige beleid. Zover is het al gekomen. Islamisten sturen het beleid in de door hen gewenste richting.

Gaan we wachten op een door de islam uit te voeren beeldenstorm en de invoering van shariapolitie? Nu nog een boze droom, maar over pakweg 15 jaar een mogelijkheid waar rekening mee moet worden gehouden.