'Tweederangs burgers' stuwden de PVV naar de overwinning

                                                                   
 

‘Tweederangsburgers’ stuwden de PVV naar de overwinning!

Linkse politici zetten ze al jaren weg als xenofoob, islamofoob, racist, fascist en sprekend vanuit de onderbuik. Ze werden niet alleen gedemoniseerd en geïntimideerd, maar ook genegeerd. Linkse politici creëerden een groep van ‘tweederangsburgers’ die niet serieus hoefde te worden genomen. Ze waren de schandvlek van de Nederlandse samenleving omdat ze onderdak zochten bij de meest gehate politicus van Nederland, bij de PVV van Wilders. Hun stem was als een opgestoken middelvinger naar de kartelpartijen die geen oplossingen vond voor hun problemen.

Bij de partij van de Arbeid was het dedain voor de PVV stemmende burger altijd het grootst. De partij is daar zwaar voor gestraft. De arbeider, veelal wonend in huurwijken droeg de zwaarste lasten van de door de PvdA gestimuleerde multiculturele samenleving die zou slagen als er inclusie was. Tegelijkertijd stootte de PvdA de arbeider van zich af. De inclusie was bestemd voor nieuwkomers. De PvdA is door zijn samengaan met Groenlinks gered van verdere afkalving. De gecombineerde lijst deed het vooral goed in de studentensteden. Dat vormt een aanwijzing dat veel van de hoger opgeleiden een thuis vonden in het gezamenlijke programma van de gecombineerde lijst. Waarschijnlijk speelt het klimaat daarin de belangrijkste rol, want de belastingplannen van PvdA/GrL zijn nou niet bepaald gunstig voor de goede salarissen die hoger opgeleiden verdienen. Die kopen een huis in een mooie wijk om aan de ellende in de huurwijken te ontkomen.

De reacties vanuit Links op de grote winst van de PVV werd door iemand omschreven als huilstruikerij. Daar kan ik me wel in vinden. De pathetische reactie van Timmermans op de uitslag werd gedeeld door heel wat andere linkse partijen en linkse organisaties zoals Amnesty en Greenpeace. Ook door de NOS waar men behoorlijk bang is voor een forse ingreep in het omroepstelsel en de forse subsidies voor deze club. De toon is alarmistisch alsof de toekomst op het spel staat. De huilstruikerij gaat gepaard met forse verklaringen over hoe zij zich gaan inzetten voor de democratie, de rechtsstaat en de inclusie. We zullen het maar wijten aan de schrik over de uitslag, maar het gejammer slaat nergens op. Democratie, rechtsstaat en inclusie zijn niet in gevaar. Daarover heeft Wilders (de nieuwe Orban volgens Links) al de nodige beloften gedaan en als de PVV in de regering zou komen, zullen de coalitiepartners voldoende weerstand bieden. Nederland gaat niet ten onder. Nederland zal veranderen en daarvoor was het de hoogste tijd.

Links heeft veel boter op het hoofd. Nadat de PVV zijn gedoogsteun aan het kabinet Rutte had ingetrokken omdat ze het snijden in sociale voorzieningen te ver vond gaan, schoof de PvdA als redder des vaderlands aan in een volgend kabinet dat bekend zal blijven staan om de forse ingrepen in de sociale voorzieningen waarbij vooral de ‘tweederangsburgers’ werden getroffen. Links bleef een probleem tot en met het laatste kabinet Rutte waarin D’66 een dwingende rol speelde die de VVD nagenoeg onherkenbaar maakte.

De huilstruikerij heeft hypocriete ondertonen. Links is niet sterker geworden in de verkiezingen. Maar Links blijft wel sterk in allerlei instituties waar zeker de PVV het mes in wil  zetten. Zoals een van de omroepbazen al verkondigde dat als ze het omroepbestel gaan aanpakken dat duizenden banen gaat kosten. Ook NGO’s en de culturele instellingen voelen zich bedreigd. Al die forse uitspraken over bedreigd Nederland spiegelen de angst voor verlies. Het Linkse kartel dat altijd een gewillig oor vond bij de linkse politici vreest het ergste.

De ‘tweederangsburger’ is opgestaan. Uit ervaring heeft die weinig op met het ophemelen van de multiculturele samenleving en met de vereiste inclusie. In de huurwijken weten ze al beter. Van verrijking van de samenleving is nauwelijks sprake. De eenheid in verscheidenheid is een niet ingeloste belofte. Het zijn leugens waar de ‘tweederangsburger’ in toenemende mate niet meer gelooft. De Scandinavische sociaaldemocratische partijen hebben hun vergissingen ingezien. Nu hier nog. Links moet uithuilen en daarna opnieuw beginnen. De pathetische kreet van Timmermans “wij sluiten niemand uit” is een holle. Nergens anders dan in de huurwijken doorzien ze dat gemakkelijk. Naar hen werd en wordt nog steeds niet geluisterd bij Links dat met prioriteit Nederland op de onderwerpen klimaat en migratie het beste jongetje in de Europese klas wil maken.

 

Marcough burgemeester van Arnhem, wie snapt dat eigenlijk?

De benoeming van Ahmed Marcough tot burgemeester van Arnhem per 1 september 2017 heeft in de gangbare media geen grote rimpels veroorzaakt. Elsevier met een zeer kritisch artikel van Syp Wynia was een uitzondering. Die vond hem volstrekt ongeschikt. Op het internet ging het er wat ruiger aan toe. Inmiddels heeft iedereen er zich schijnbaar bij neergelegd dat een nogal omstreden figuur als Marcough de burgemeestersketting van Arnhem mag dragen. Bij de laatste tweede Kamerverkiezingen werd de PvdA de zevende partij, nog net voor de Partij voor de Dieren die achtste werd. Het lijkt daarom merkwaardig dat daar uitgerekend een lid van de PvdA als burgemeester werd verkozen.

Marcough raakte na de laatste verkiezingen werkeloos. Als dertiende op de lijst van de PvdA viel hij uit de boot omdat de PvdA slechts op negen zetels uitkwam. Plaats dertien op de lijst leek een zekere plaats te zijn. Echter voor een prominente politicus geen plaats om trots op te zijn. Dan wil je bij de eerste tien zitten.

Als politicus is Marcough vooral bekend geworden als belangenbehartiger voor de islam. Kort voor de zomer pleitte hij nog voor de inrichting van een islamitische wijk in Amsterdam-West. Er was ook nauwelijks sprake van ophef toen hij in de periode pleitte voor het ontslaan van PVV-stemmers bij de politie. Hoewel hij dat zelf ontkent, wordt aangenomen dat Marcough aanhanger is van de Moslim Broederschap. In 2005 vroeg hij bij de gemeente Amsterdam een subsidie van 150.000 euro aan om de internationele leider van de Moslimbroeders, Yusuf al-Qaradawi,  naar Amsterdam te halen. Marcough acht de man een boegbeeld voor de goede islam te zijn. Al-Qaradawi  voorspelde in 2002: "dat de islam zal terugkeren naar Europa als veroveraar en overwinnaar, nadat de religie tweemaal was verdreven: in 732 bij de slag bij Poitiers en in 1683 bij het ontzet van Wenen. Het doel hoeft niet noodzakelijkerwijs met het zwaard te worden bereikt, maar kan ook door demografische groei worden gerealiseerd". Marcough is een fan van de man en de aanname dat hij zelf de Moslim Boederschap steunt is daarom zeer aannemelijk.

Als Stadsdeelvoorzitter van Slotervaart benutte hij alle middelen om de islamitische organisaties in dat stadsdeel te bevoordelen. Er is genoeg bekend over het heerschap Marcough. De gemeenteraad van Arnhem wist wat voor vlees ze in de kuip hadden. In een interview in de Volkskrant van 4 juli 2017 zegt hij over zijn benoeming dat hij een verbinder wil zijn. Dat klinkt ongeloofwaardig, tenzij hij bedoelt de islam steviger te willen verbinden met Arnhem. In dat interview geeft hij ook toe een straatvechter te zijn en dat Arnhem dat wel een beetje nodig heeft.

Net als Syp Wynia lijkt Marcough me volkomen ongeschikt voor het ambt van burgemeester. Het is een brug te ver. Een uitgesproken islamiseerder kan niet boven de partijen staan en vertrouwen wekken. Aan de hand van zijn optreden in het verleden kan niet gesteld worden dat hij eigenschappen bezit die hem tot een goede burgemeester zou maken. Hij is bepaald geen Aboutaleb.

Het is dan ook de vraag of de PvdA zo veel verplichtingen aan Marcough had dat ze Plasterk als Minister van Binnenlandse zaken op pad hebben gestuurd om een goede baan voor hem te vinden. En dan is ook de vraag gewettigd wat Plasterk aan Arnhem heeft beloofd of toegezegd om zich met een islamist als burgemeester te laten opzadelen. 

Jetta Kleinsma subsidieert schone onderbroeken

                                                                      

                                                                  

Het immer alerte GeenStijl besteedde aandacht aan een onderwerp dat alleen het lokaal nieuws haalde. De linkse staatssecretaris Jetta Kleinsma toog hoogstpersoonlijk naar Groningen om een einde te maken aan een levensgroot probleem: kinderen schamen zich over hun verwassen, uit de mode zijnde of ongewassen ondergoed als ze zich, bijvoorbeeld bij gymles, moeten uitkleden.

Het leven is oneerlijk. De verdeling van afkomst, talent en uiterlijk is oneerlijk en nu komt ondergoed daar nog bij. Daar is op PvdA-wijze iets aan te doen. We geven die kinderen schoon ondergoed zodat ze zich bij de gymles niet meer hoeven te schamen.

Dit is Nederland. We pakken niet de problemen maar de symptomen aan. De uiterlijke tekenen van armoede en verwaarlozing worden aangepakt met ongelijkheidscompensatie. Iedereen heeft recht op een schone en modieuze onderbroek. Echter in een land waarin ouders met chronisch zieke kinderen te maken krijgen met de onbarmhartige inquisitie van ‘Veilig Thuis’, geven we de ouders die hun kinderen min of meer verwaarlozen cadeautjes.

Armoede vormt geen beletsel voor adequate onderkleding. Bij Zeeman of Hema is er meer dan voldoende aanbod voor gezinnen met een krap budget. Het probleem ligt dan ook bij de verkeerde prioriteitsstelling en/of verwaarlozing. Er is sprake van ‘armoedig beleid’ in plaats van ‘armoedebeleid’ als dat niet wordt aangepakt. Kinderen verdienen dat en een aantal ouders moet er helaas voortdurend aan worden herinnerd waar hun plichten en prioriteiten liggen.

Het ‘armoedige beleid’ van Kleinsma is een belediging voor de ouders met een krap budget die het wel lukt om hun kinderen met ‘net’ ondergoed naar school te sturen. Hun inspanningen worden niet beloond. De boodschap die ze krijgen is: als je er een rommeltje van maakt, komt Kleinsma langs met cadeautjes.

De ‘onderbroekensubsidie’ kan worden gezien als een metafoor voor het falende sociale beleid waarin door een overmaat van tolerantie en begrip rechten heel wat zwaarder zijn gaan wegen dan plichten. Die situatie vormt een onderdeel van een groot deel van de malaise die het beleid van de laatste decennia heeft opgeleverd. Het integratiebeleid levert een mooi voorbeeld op van waartoe een te soft beleid leidt.

De normen en waarden die orde scheppen in de samenleving zouden niet meer gerelativeerd en onderhandelbaar moeten zijn. ‘Wie niet horen wil, moet maar voelen’, een oud gezegde waarvan de waarde opnieuw bekrachtigd dient te worden. Geen kadootjes voor wie niet horen wil dat hij/zij kinderen verwaarloost. Dat soort mensen heeft behoefte aan duidelijke taal en niet mis te verstane woorden.

Hoe instabiel wordt 2017?

                                                                     

De voice van Amerika en van de gevestigde orde

In de Volkskrant van vandaag (02-01-2017) mag een van de ‘helden’ van het Maidanplein, Europarlementariër Guy Verhofstadt, uitleggen dat Poetin’s Rusland de grootste bedreiging in het komend jaar zal zijn. De gewiekste Russische hackers hebben volgens hem Trump in Amerika al aan zijn zege geholpen en zullen niets nalaten om, bij de komende verkiezingen in een aantal Europese landen, voor de extreemrechtse partijen hetzelfde te doen. Verhofstadt luidt de alarmklok: “De Russische desinformatiecampagnes zijn complex en kennen veel facetten, maar de missie die ze delen is het vertrouwen in westerse democratische autoriteiten te ondermijnen”. Poetin is de schuldige en Verhofstadt eindigt zijn betoog met: “in 2017 moeten we zijn tactieken frontaal te lijf gaan – en verslaan”.

Is het dit soort oorlogstaal geweest waarmee Rutte en de meerderheid van het Nederlandse parlement vanwege 'geopolitieke' redenen voor negatie van de uitslag van het Oekraïne-referendum kozen? 

Het is niet de eerste keer dat Verhofstadt zich onderscheidt als verdediger van het Amerikaanse geopolitieke beleid om Rusland eronder te houden. Dat Rusland terugslaat is niet zo verwonderlijk. Verwonderlijk is dat Verhofstadt oorzaak en gevolg omdraait en feitelijk zelf van desinformatie beschuldigd kan worden. Het opvoeren van de ‘oorlog’ tegen Rusland zal ongetwijfeld een van de oorzaken van verdere destabilisatie in het Europa van 2017 worden. 

Verhofstadt mag bijziend genoemd worden. Hij had een vergelijkbaar verhaal kunnen schrijven over de activistische islam die, al trollend, desinformerend, framend en aanslagen plegend, probeert ‘het vertrouwen in westerse democratische autoriteiten te ondermijnen’. Dat lukt ze uitstekend, veel beter eigenlijk dan Poetin. Wie de onderstroom in Europa beter begrijpt dan Verhofstadt wil of kan, weet dat de islam als een veel groter gevaar wordt gezien dan Poetin’s Rusland. Het is ook Verhofstadt’s Europa dat blind lijkt te zijn voor de vastberadenheid van activistische moslims en islamitische organisaties om verdeeldheid te zaaien en bij te dragen aan verdergaande polarisatie waarin ze kunnen gedijen. Er zijn niet zo veel mensen meer die geloven in de islamitische boodschap van vrede. Ze zien geen duidelijk beleid en vrezen voor de onmacht van verdeelde bestuurders. Ze hebben in toenemende mate meer vertrouwen in politici die wel ogen hebben voor het islamitisch gevaar en bereid zijn daar stappen tegen te ondernemen.

De brede islam is nog steeds in staat om bestuurlijk, politiek en zelfs kerkelijk Nederland te winnen voor de opvatting dat er van islamitische zijde geen gevaar dreigt. Politiek, bestuurlijk en kerkelijk Nederland slikken hun eventuele bedenkingen nog liever in dan Wilders één centimeter toe te geven. Als Marcough (PvdA) roept dat er voor agenten die op de PVV stemmen geen plaats is bij de politie, is er nauwelijks een tegenstem te horen. Als Azarkan van DENK roept dat er 1000 man politie bij moet komen om discriminatie te bestrijden, wijst nauwelijks iemand naar zijn hoofd. En Faoud Sidali (hoofdbestuurslid PvdA) die ooit twitterde: “Hitler is onder ons, in de gedaante van Wilders”, is nooit veroordeeld voor smaad en laster. Bestuurlijk, politiek en kerkelijk Nederland laat het welwillend gaan. Wilders en Poetin zijn immers de vijanden van de gevestigde orde en dan kan er wel een oogje worden dichtgeknepen als iemand te ver gaat.

Bestuurlijk, politiek en kerkelijk Nederland zijn bezig met een ondergangsstrategie. Het verzet tegen beleidswijzigingen, een hardere aanpak van migranten en een beperking van de instroom van islamitisch gezinden, roept in toenemende mate weerzin op en draagt bij aan het verlies van vertrouwen. De ‘islamgezindheid’ van de gevestigde orde is de meest destabiliserende factor in Nederland. Vanuit de Nederlandse bevolking gezien is er niet eens zozeer sprake van ‘islamgezindheid’, maar veel meer sprake van onmacht om de ontwikkelingen een halt toe te roepen. En die onmacht zou best wel eens lafheid genoemd mogen worden. Liever laf dan racistisch genoemd te worden, liever laf dan van discriminatie beschuldigd te worden. Dat heeft de islam in Nederland en haar politiek correcte slippendragers in ieder geval bereikt.

Maar volgens Verhofstadt komt het gevaar uit Rusland en dat is een gemakkelijke zondebok. Het dichtbij zijnde gevaar komt van de islamisten. We vergeten wel eens dat de goedwillende moslims daar het eerste slachtoffer van zijn.  In 2017 zal Nederland instabieler worden, zoveel is zeker.

Beledigd

                                                                      

Een paar weken terug schreef ik dat Sylvana  Simons waarschijnlijk meer pruiken dan hersencellen had. Hoe gerechtvaardigd die belediging toen ook was, ik neem hem terug. Sinds vanmorgen ben ik van mening dat haar hersencellen in aantal haar pruiken waarschijnlijk overtreffen.

De heren Kuzu en Öztürk, die een paar dagen geleden nog meldden dat het pruikenmeisje een ‘griepje’ had, weten sinds vanmorgen dat ze bij de neus zijn genomen. Ze zullen zich geschoffeerd en onmetelijk beledigd voelen. Hun fotogenieke pupil heeft ze in de steek gelaten en een stevige trap na gegeven. “DENK is een van de gewiekste partijen als het gaat om framen” laat La Simons optekenen in de Volkskrant. “Soms moet je ’s nachts ertussenuit knijpen omdat je partner je niet onbeschadigd zal laten gaan.” In de laatste zin spreekt haar angst voor de valse honden. Ze is beledigd omdat Kuzu nog geen keer heeft gevraagd hoe het met haar ging. Dat leidt tot de vaststelling dat Kuzu absoluut geen verstand van vrouwen heeft.

Moet de ‘gemarginaliseerde’ Nederlander zich nu ook beledigd voelen nu het pruikenmeisje via de Volkskrant adverteert dat ze het voor hen gaat opnemen? Dat denk ik wel. Eerst was hij nog een racist wat haar betreft en nu valt hij onder Artikel 1 van de grondwet omdat het bekeerde pruikenmeisje Denkt dat ze voor haar nieuwe partij nog wel wat boze mensen kan gebruiken. Misschien zou Bram Moskovitch wel haar tweede man willen worden. Weinig kans echter, want ze wil drie sterke vrouwen aan de top van haar kieslijst. Daarmee wijst ze alle boze mannen weer de deur.

Haar onsamenhangendheid is tekenend voor de verwarring in het politieke landschap en in de media. Deze week vielen ze languit over een tweet van Wilders met een foto van de met bloed besmeurde Merkel. De verontwaardiging reikte tot het toch al hoge plafond van de Tweede Kamer. Ik ga niet verder dan: onsmakelijk. Dat zijn de geluiden uit het vaderlandse bastion van de democratie ook. Als ik ze moet geloven gaat Wilders de democratie afschaffen en daar voel ik me nu weer beledigd om. Ze framen daar net zo gewiekst als de twee tenenkrommende Erdoganfanboys.

Ook bij de Volkskrant zijn ze er nog niet echt uit. Ombudsvrouw Annieke Kranenberg heeft twee pagina’s nodig om uit te leggen wat de ‘nieuwe’ koers van de Volkskrant dient te zijn. “We moeten ons verzetten tegen het normaliseren van het onaanvaardbare”.  Gestolen van CNN waar ze nog steeds niet bijgekomen zijn van de verkiezing van Trump. Als lezer voel ik me beledigd. Kranenburg geeft als voorbeeld dat de krant vanuit haar waakhondfunctie alert moet zijn als Wilders rechters beschimpt.  

Als het aan Kranenberg ligt gaat de Volkskrant zich verzetten tegen de aanval op de gevestigde orde en is iedereen die op Wilders stemt in feite een fascist. Het staat er niet, maar daar komt het wel op neer.

Er zijn meer van dat soort typen bij de Volkskrant. ArieJan Korteweg bijvoorbeeld. Die bekende afgelopen week dat hij van de PvdA is. Of neem Tom-Jan Meeus van de NRC die er voor pleit om verstand boven emoties te stellen en dat alleen laat gelden voor ‘slechte’ emoties. Goede (anti-Wilders) emoties zijn wat hem betreft prima. Tja, ‘links’ heeft ook een onderbuik maar daar borrelen kennelijk alleen de ‘juiste’ emoties uit op.

We zijn er nog lang niet. Wat politici en de media deze dagen laten zien lijkt vooral op radeloosheid. Radeloos omdat ze struikelen over alle frames die ze zelf de wereld in sturen en niet begrijpen dat half Nederland eigenlijk alleen maar vraagt om een menselijke maat. Er groeide pas een probleem met migranten toen het er te veel werden. Er groeide pas een probleem met de islam toen duidelijk werd dat die vast hield aan zijn barbaarse principes en zich tegen integratie keerde. Er groeide pas weerstand tegen Europa toen bleek dat die meer oog had voor de eigen agenda dan voor wat de Europese bevolking bezig houdt. Er groeide pas weerstand tegen de globalisering toen bleek dat de bestaande instituties machteloos bleken te zijn bij de bescherming tegen de nadelige gevolgen. Er groeit weerstand tegen de mensenrechten omdat het weerloos maakt tegen al diegenen die er misbruik van maken of ze te veel oprekken. Het zijn dezelfde mensen die niet begrijpen dat ze hoofdoekjes moeten accepteren en Zwarte Piet niet mogen behouden. Het gaat hierbij om geheel andere onaanvaardbaarheden dan waar Kranenberg het over heeft. Haar onaanvaardbaarheden zijn die van de gevestigde orde. Dat roept verzet op en maakt Wilders groter.

Je hoeft Wilders niet serieus te nemen, maar beste politici en media, neem degenen die op hem zullen gaan stemmen wel serieus. Asscher lijkt een poging te willen wagen, maar zolang de PvdA een figuur als Marcough nog prominent op de kieslijst heeft staan, is de partij het zoveelste voorbeeld van de verwarring die er nog heerst.

Is de ombudsvrouw van de Volkskrant nu beledigd, of gaat ze nog een keer nadenken?

Mama’s van Halal: “Diversiteit is een feit. Deal with it”

                                                                    

Bij de PvdA geldt de tolerantie voor minderheden niet voor mensen die daar anders over denken

Laat ik maar met de deur in huis vallen. Dat ben ik niet van plan. Ik zal me tegen de Islam verzetten totdat die Europees is. Verder heb ik een grandioze hekel aan hoofddoeken. Dat kun je lang niet overal hardop zeggen. Maar nu de Volkskrant vandaag (5 december 2016) de ‘meiden van halal’ die nu ‘mama’s van halal’ heten, uitvoerig in beeld brengt, is dat voor mij brandstof voor mijn weerzin tegen hoofddoeken. Ik moet ze niet, om het nog maar eens hardop te zeggen.

Een vader van twee knappe moslima’s, moet ze ook niet: “een echte moslim gaat bescheiden en onopvallend door het leven en met een hoofddoek om vestig je juist de aandacht op je. Dat hoort niet”, is zijn mening. Zo zijn er trouwens heel veel meer. Ze zijn op straat niet meer te onderscheiden en zo hoort het wat mij betreft ook. In Nederland geldt de afspraak dat we niet met onze religie te koop lopen. Zo hebben we de religieuze diversiteit verdraagbaar en hanteerbaar gemaakt. ‘De dames van Halal’ gaan in de Volkskrant uit van een heel ander soort diversiteit. Hun standpunt is ‘wij zijn anders’, voor ons moslima’s gelden de afspraken in Nederland niet. “Je hebt ons maar te accepteren”, laten ze in het interview optekenen. Nou, mooi niet, wat mij betreft.

Een aantal decennia geleden was de hoofddoek in islamitische landen nagenoeg verdwenen. 

Vooral jonge vrouwen droegen ze niet meer. Het tij keerde echter. Onder invloed van de Moslimbroeders en Iraanse Ayatholla’s, kreeg de islamitische identiteit weer nadruk. Nobelprijswinnaar V.S. Naipaul documenteerde in zijn boek “Among The Believers”(1981), de opkomst van die identiteit. Vooral jongeren die de stand van zaken in hun land vanwege corruptie en tribalisme niet meer konden verkroppen, zagen de oplossing in islamisering. Het werd de slogan van de Moslimbroeders: ‘Islam is de oplossing’. En zo werd een nieuwe utopie geboren. IS is haar meest consequente vorm.

De ‘geboorte’ van de hoofddoek staat in de koran beschreven. In mijn interpretatie werd Mohammed, vrouwenliefhebber en eigenaar van een harem met bloedmooie vrouwen, de onbescheiden blikken van andere mannen zat en verordonneerde zijn vrouwen om zich decenter te kleden. De Korantekst inspireerde me ooit tot een blog met de titel: ‘Hoofdoekjes van jaloezie’. Moslimgeleerden die uitgingen van de hitsige natuur van mannen, maakten er van dat vrouwen zich zodanig dienden te kleden dat mannen er niet hitsig van werden. Fanatici bouwden dat uit tot de boerka en verboden ook een zichtbare blote enkel. Een van de resultaten van dat beleid zien we terug bij vluchtelingen. Een niet decent geklede vrouw is voor hen een hoer die besprongen mag worden.

In het interview geven de ‘mama’s van halal’ toe dat toen ze nog ‘meiden van halal’ waren, hun grote bek niet werd geschraagd door kennis, inzicht en levenservaring. Af en toe riepen ze maar wat. “En als je zo jong bent, denk je nog echt dat je de waarheid in pacht hebt” en “Ik heb vooral spijt van de manier waarop we de discussie voerden. We luisterden niet”. Volgens mij denken ze dat nog steeds dat ze de waarheid in pacht hebben en luisteren ze nog steeds niet. De groeiende weerstand tegen de islam, is aan hen niet besteed. Ze varen mee op de golven die werden veroorzaakt door de opvatting van het establishment dat de Nederlandse identiteit niet bestaat en minderheden wel recht hadden op hun eigen identiteit. De halaldames verwoorden dat zo: “We zijn niet de enigen: je ziet dat die bewustwording onder minderheden steeds sterker wordt – dat je trots mag zijn op je roots, dat je best een ander geloof mag aanhangen en dat je niet hoeft te assimileren.” Het is in feite dezelfde mantra als de voorlieden van DENK roepen: “Wen er maar aan”.

De Nederlandse tolerantie voor verschillen in religieuze opvattingen, houdt wat mij betreft halt bij de islam en haar publieke manifestaties. Iedere keer als ik een hoofddoekje zie bekruipt me een gevoel van weerstand. Als korankenner denk ik dan: als je een hoofddoek draagt omdat de koran dat volgens jou voorschrijft, hoe zit dat dan met al die andere voorschriften uit de koran waar ik de rillingen van krijg. Om maar een min of meer onschuldig voorschrift te noemen: een moslim mag niet bevriend zijn met andersgelovigen en moet zijn relaties met andersgelovigen tot het zakelijke beperken. Maar daar zal  je de hoofdoekdragende ‘Mama’s’ nooit over horen. De islam is vrede, is hun mantra. Het is een leugen, want je zal maar van de PVV zijn of islamcriticus. Dan geldt de vrede even niet. Wie de islam aanvalt mag gedood worden, staat er in de koran. De voorbeelden kennen we allemaal. Het hoofddoekje als publiek symbool van de islam is voor mij een symbool van agressie en intimidatie.

Ook Nederland is een leugen aan het worden. Om de minderheden te accepteren wordt beroep gedaan op de oer-Hollandse tolerantie. Maar die geldt even niet voor iedereen die er wat anders over denkt. Dan wordt je overdekt met scheldwoorden en moslims doen daar hard aan mee.

De islam is voor mij pas acceptabel als die Europees geworden is.

nb. Ik heb internet afgestruind voor een plaatje van Pechtold met de meiden van halal. Niet te vinden en dat lijkt me geen toeval. Wat hij preekt, lijkt niet te mogen worden vereeuwigd, want in de bubbel van het establishment zijn ze ver weg.

Marcough is van de ‘verkeerde kant’

                                                                   

Zijn voorstel op Joop.nl en herhaald bij Pauw om mensen die op de PVV stemmen uit te sluiten van een loopbaan bij de politie is een volkomen verkeerd signaal, waar naar ik hoop de PvdA op een heldere manier afstand van neemt.

Zijn voorstel is te vergelijken met het Erdoganse ‘berufsverbot’ voor aanhangers van de Gülenbeweging. Het is ook een aanval op al die politieagenten die vanuit hun dagelijkse ervaringen met de multiculturele samenleving neigen naar steun voor de PVV. Ik kan ze dat niet kwalijk nemen. Wat ze dagelijks naar hun hoofd krijgen vanuit verschillende hoeken van de samenleving, liegt er niet om. Dat ze dat onderling af reageren in termen die we onwelvoegelijk zouden noemen als ze in de krant stonden, kan ik niet veroordelen. Het blijft intern en komt niet in de krant. Het is in principe ook niet racistisch. Hetzelfde soort geluiden is in politiekantines te horen als het om asociale Nederlandse criminelen gaat. In die zin wordt er geen onderscheid gemaakt.

Ik noem Marcouch van de ‘verkeerde kant’ omdat hij geen enkel oog heeft voor wat er aan de hand is en alleen de begrijpelijke reactie daarop wil bestrijden. DENK met zijn voorstellen voor discriminatiepolitie gaat nog weer een stap verder dan Marcough, maar het komt uit dezelfde bron.

De bron is de bescherming van minderheden tegen volkomen terechte kritiek. Die kritiek is juist hard nodig om minderheden een spiegel voor te houden.

Ik laat het vandaag hierbij. Ik ben een beetje moe van gepolariseerd Nederland, moe van polariseerders als Marcough die schijnen te denken dat de problemen weggaan door te verbieden erover te praten en er af en toe over te schelden. Marcough kon wel eens het tegenovergestelde bereiken van wat hij beoogt. Sympathie voor de politie en de PVV.

Aanvulling: in augustus 2017 werd Marcouch burgemeester van Arnhem

Verwant, maar beter: http://www.elsevier.nl/buitenland/blog/2016/12/na-uitspraak-marcouch-krijg-ik-echt-medelijden-met-pvda-410509/

Asscher of Samsom?, een vals dilemma als campangetruc

                                                                         

Volgens mij staat het allang vast dat Lodewijk Asscher de nieuwe lijstaanvoerder van de PvdA zal worden. Vooral nu hij verzekerd heeft bereid te zijn om in de oppositiebakjes plaats te nemen als de PvdA geen regeringspartij zou worden, is de laatste twijfel over zijn beschikbaarheid weggenomen. Andere kandidaten voor het politieke leiderschap van de PvdA zijn weg gemanoeuvreerd en de vraag die over blijft is: hoe krijgen we Samsom uit beeld. Nu hij beeldbepalend is geworden voor de vele concessies die de PvdA aan de VVD heeft moeten doen, kan hij voor de komende verkiezingen niet langer het gezicht van de PvdA zijn. Het campagneteam heeft een creatieve oplossing uit de hoge hoed getoverd.  Een toneelstukje in vier bedrijven waarbij Asscher het beste script krijgt. Daar begint het al mee, erger wordt het als je beseft dat we geconfronteerd worden met de klassieke drogreden die bekend staan onder de naam ‘vals dilemma’

.

Vals dilemma

Het bekendste voorbeeld van een vals dilemma is de vooroorlogse slogan ‘Mussert of Moskou’. De neiging om op zo’n keuzevoorstel  in te gaan bracht menigeen tot de naïeve overtuiging dat het een onontkoombare keuze was. Dat is precies wat het ‘vals dilemma’ als drogredenering beoogt. Bij het beperken van de keuze tot twee alternatieven ontstaat de neiging om alternatieven te negeren. Het ‘vals dilemma’ komen we in vele vermommingen tegen en vooral in de vorm van zwart-wit denken. 

Het toneelstukje

Misschien dat we er later nog eens in memoires over zullen lezen hoe de PvdA de verkiezingen van 2017 inging met een toneelstukje in vier bedrijven om de kiezer te verleiden. De truc van het valse dilemma verleidt menigeen om een keuze te maken en die keuze leidt tot verbinding met de persoon die gekozen is. Zo zet de potentiële kiezer al de eerste stap over een drempel waarbij hij eigenlijk weg zou moeten blijven. De tweede winst bij het gebruik van een vals dilemma is de media-exposure die het genereert. Vanmorgen had de Volkskrant een hele pagina over het oninteressante eerste debat waarbij alleen duidelijk wordt dat Asscher het beste script krijgt. Samsom, de loyale, offert zich op om Asscher de beoogde kans te geven. Nog drie debatten te gaan en ik kan voorspellen dat bij ieder volgend debat Asscher een duidelijker profiel krijgt. Asscher de ‘empathische’ tegenover Samsom de ‘technocraat’.

De media

Je zou mogen verwachten dat de media het gebruik van een drogreden al het ‘vals dilemma’ zouden doorzien. Daar is echter tot nu toe niets van te merken. De media zijn niet alleen het eerste slachtoffer van de campagnetruc, ze werken er op naïeve wijze aan mee om de keuze als hun lezers of kijkers door te geven. Zo krijgt de campagne de beoogde exposure en zo krijgt de PvdA door de media-aandacht gratis reclame. De boodschap van de media lijkt te zijn: alles liever dan de PVV.

Niet integer

In de polls staat de PvdA op nagenoeg gelijke hoogte als de partij van Henk Krol, 50plus, die nauwelijks media-aandacht krijgt en toch stevig aan het groeien is. De PvdA staat er slecht voor in de polls en dat is waarschijnlijk de enige reden dat de partij een drogreden en een daaraan verbonden toneelstukje inzet om te redden wat er te redden valt. Die keuze is niet integer en politici zouden dat als eerste moeten kunnen inzien. Dat geldt vooral voor beide kandidaten omdat ze een rolmodel willen zijn voor potentiële kiezers. Die worden in het gekozen campagnemodel volledig voor het lapje gehouden.

Het zwart-wit denken van de PvdA voortgezet door DENK

Dat je niet deugt als je de denkbeelden van de PvdA niet omarmt heeft de partij al heel veel sympathie gekost. In haar keuze voor de multiculturele samenleving werd de traditionele achterban weggezet als racistisch en xenofoob. Het is een vorm van intolerantie waarbij paradoxaal om tolerantie wordt gevraagd. Nu de PvdA minder uitgesproken is geworden als het om de multiculturele samenleving gaat, zet het afgesplitste DENK de oude traditie voort. Culturele diversiteit is mooi en wie dat niet vindt zou strafbaar moeten worden gesteld. Het door DENK gepropageerde zwart-witdenken vindt zijn oorsprong bij de PvdA.

Besluit

Asscher of Samsom. Eigenlijk een interne keuze voor het partijcongres, maar nu voorgelegd aan alle kiezers. Het zou ze worst moeten wezen. Het is een keuze tussen de PvdA en de PvdA, een partij die de dubieuze ethiek van ‘het doel heiligt de middelen’ heeft omarmd en daarmee haar morele failliet aantoont. Het opportunisme druipt er van af. De PvdA is een onderneming geworden die per campagne nieuwe illusies verkoopt omdat ze mensen van het eigen bedrijf aan het werk wil houden. Het zou me niet verbazen als Samsom in werkelijkheid empathischer is dan de nieuwe kroonprins Asscher.

nb Eerder geplaatst op 'Harde Woorden':  http://hardewoorden.nl/2016/11/asscher-of-samsom-een-vals-dilemma-als-campangetruc/

Samsom en Pechtold zeggen het vertrouwen in de kiezer op, wat nu?

                                                                       

van de zwakheid van het huidige politieke bestel

Na verkiezingen hoor je iedere partijleider zeggen dat de kiezer altijd gelijk heeft. Die mantra wordt bij elke verkiezing weer herhaald. Ik heb nooit geloofd dat ze het echt meenden, het is vooral een zelftroost voor partijen die hebben verloren. Na de verkiezingen is de kiezer zijn stem kwijt. Hij heeft niet op een partij gestemd, maar op een verkiezingsprogramma. In Nederland gaan de partijen als eigenaren aan de slag om het partijprogramma te realiseren en sluiten om aan de regering deel te kunnen nemen compromissen die de kiezer lang niet altijd kunnen bekoren. Regeringspartijen krijgen zo bijna een blanco mandaat. Dat zou anders moeten.

Het huidige democratische bestel beschouw ik als versleten en uit de tijd. Een partij die dat al vroeg inzag, D’66, had interessante ideeën voor vernieuwing. Toen Terlouw aantrad werden die opgeborgen in het naaimandje en zijn opvolger Pechtold zette het naaimandje vervolgens op zolder. Alleen al met zijn narcistisch charisma en zijn afkeer van mensen die bij verkiezingen hun vertrouwen aan ‘populistische’ partijen gaven, wist hij de partij weer op de been te krijgen met het Pechtoldisme. Nu er stemmen opgaan voor een referendum over het vertrek van Nederland uit de Europese organisatie, is hij er als de kippen bij om zijn achterban van welbedeelden te bedienen met een ferm ‘nee’. Dat gaan we niet doen, dat is niet in ons belang, zo’n referendum komt er alleen over mijn lijk want het volk is niet te vertrouwen!

Samsom viel hem bij. Hebben we net zo hard gewerkt om Nederland weer op poten te krijgen en dan zal straks zo’n stel tokkies zonder verstand Nederland naar de gallemiezen helpen door voor een Nexit te stemmen. Gaan we niet doen! De partij die in de polls nog maar een mini-partijtje is, maakt zich, nu het nog kan, breed voor een ferm nee. Gaan we niet doen!

Het Oekraïne-referendum lijkt politici, Samsom en Pechtold voorop, maagpijn te hebben bezorgd. ‘Dat nooit weer’, lijken ze te zeggen. Ze drukken daarmee een voorkeur uit voor een technocratisch bestel boven een democratisch bestel. Zo zullen ze dat niet zeggen. We kunnen echter beter kijken naar wat ze willen en doen, dan naar de vage politieke statements waar ze zich achter plegen te verbergen. Alleen nu de  Haagse  en Brusselse macht bedreigd wordt, zijn ze ineens glashelder.

De vertrouwensbreuk die zich aftekent tussen politici en het volk staat al een aantal jaren op de agenda van politieke partijen. Het heeft nooit tot iets van betekenis geleid. In den Haag zijn ze kennelijk bang voor veranderingen die de kiezer meer macht geven. Nu de kiezer (volgens de peilingen) grote interesse blijkt te hebben voor een Europa-referendum, gaan Samsom en Pechtold er dwars voor liggen. Omdat ze geen vertrouwen in de kiezer en een mogelijke uitslag hebben.

Als de kiezer buiten de momenten van verkiezingen wil spreken, hebben ze dat liever niet. Het wantrouwen van het volk ten opzichte van politici, blijkt een tegenhanger te hebben in het wantrouwen van politici in het volk. Er zit maar één ding op. Het volk zal hen een referendum door de strot moeten duwen. Het volk is de baas, niet de politici.

In België en Nederland is een Referendumpartij actief. De kraamkamer van de democratie bevat meerder veelbelovende initiatieven. Met een beetje goede wil moet er met de inzet van het Forum voor Democratie, GeenPijl en vele anderen, waaronder teleurgestelde leden van D’66 en de PvdA, toch kunnen lukken om een Nederlandse Referendum Partij van de grond te krijgen die naar Zwitsers voorbeeld en met andere democratische vernieuwingen het politieke bestel grondig wijzigt. De tijd is er rijp voor en de steun voor vernieuwing schat ik op massaal.

Van de oude partijen is geen initiatief te verwachten. Net al vele anderen heb ik al jaren geen favoriete partij meer. Stemmen is bij mij al jaren een keuze zonder overtuiging. Weinigen voelen zich nog geroepen om lid van een partij te zijn. De fut is er uit. Een grondige vernieuwing van het politieke bestel en van politieke ideeën is waar een meerderheid in Nederland op zit te wachten!

Rapper Typhoon moet worden aangeklaagd wegens smaad

                                                                       

Het opgeheven vingertje van rapper Typhoon

Er is in korte tijd al veel over gezegd en geschreven. Dat zou een goede reden zijn om het onderwerp in mijn blogboek te mijden. Het is echter een te mooi onderwerp. Het leent zich om duidelijk te maken hoe gekleurde BN’rs hun positie gebruiken om de waarheid geweld aan te doen door de racismekaart te trekken en zo mensen op het verkeerde been te zetten.

Eerst maar wat de rapper, onder meer bekend van zijn optreden op Koningsdag,  schreef:

“Voorheen kon ik er nog boos om worden, nu ga ik er al vanuit dat ik word aangehouden en word ik juist rustig als het weer blijkt dat etnische profilering het motief is. Het is triest. Ik kies ervoor dit nu te delen omdat dit niet een op zichzelf staand iets is. Het is niet alleen de politie, dit is een dikke error in de NL'se samenleving. Eerste stap naar verandering is toegeven dat racisme/discriminatie/onderscheid nog steeds onderdeel van onze cultuur is. We zijn er nog lang niet! #etnischeprofilering #awereness #nederland #racisme #gelijkheid" 

Ophef alom. De politie reageerde met een persbericht en Diederik Samsom, fractievoorzitter van de PvdA liet weten dat het zo niet langer kan en anders moet. Ook Jesse Klaver van GrL huilde een duit in het zakje om zich te verbinden met zijn achterban en deze gerust te stellen.  In het persbericht schreef de politie onder meer:

Districtschef Arjan Mengerink: 'Dat vinden wij belangrijk want de politie moet te allen tijde staan voor neutraliteit. Wij mogen niet selecteren op uiterlijk of afkomst en daarom vonden wij het belangrijk om deze kwestie direct op te helderen. 

De politie gaat de rapper excuus aanbieden.

Voor mij hoeft dat helemaal niet. Ik vind het zelfs onzin. Als het aan mij ligt zou de rapper moeten worden aangeklaagd wegens smaad. Het risicoprofiel dat de politie gebruikt, bevat de woorden: jong, dure auto, getint uiterlijk. Dat is een logisch profiel. Surinamers en Turken zijn ongeveer twee keer zo crimineel als autochtonen en bij Marokkanen en Antillianen is dat ongeveer vier keer zo veel als bij autochtonen. Criminele rolmodellen die de blitz maken met een dure auto, verdienen extra aandacht van de politie. Maar die zit er ook wel eens naast. Zoals bij deze rapper. Dan mag je best sorry zeggen en hem verder een goede reis wensen. Zo doet de politie zijn werk.

Waar gaat rapper Typhoon in de fout. Uit de drie kenmerken isoleert hij het ‘getint’ zijn en buigt dit om in ‘etnisch profileren’. Dat een falikante leugen en een unfaire beschuldiging. Het is smaad. Een oudere Marokkaan of Antilliaan in een bescheiden auto, wordt er niet uitgepikt voor controle op basis van het risicoprofiel dat voor de rapper gold.

De beschuldiging aan de politie dat hij het slachtoffer is van etnische profilering, klopt niet. De rapper verbindt zijn persoonlijke ervaring met racisme en discriminatie en noemt dat ‘een dikke error in de Nederlandse samenleving’. Toch lijkt hij er mee weg te komen als bekende Nederlander die geliefd is bij de Oranjes. De politie neigt naar ‘damagecontrol’ en de PvdA gebruikt de zaak om te laten zien dat ze heus wel opkomen voor de gekleurde medemens.

Het impliciete doel van de rapper –minder aanhoudingen van jonge getinte mannen in een dure auto- lijkt haalbaar nu hij veel bijval krijgt. De politie zal zich terughoudender opstellen, bang als ze is voor de beschuldiging van racisme en discriminatie. Dat bij jonge getinte mannen met een te dure auto de kans op een crimineel bestaan groot is, verdwijnt als waarheid onder de ophef en het vloerkleed van de politieke correctheid.

Grote kans dat de rapper ook nog op de thee zal worden gevraagd door de Oranjes

Niemand luistert echt naar Sylvana?

                                                                 

Ze gebruikt 'racisme' als wapen

       

De kop komt uit de Volkskrant van vandaag. Het vraagteken heb ik er aan toegevoegd. Het artikel dat de kop draagt is van de hand van de filosoof Stephan Huijboom. Uit het brede palet van kritiek op mevrouw Simons selecteert hij een patroon dat volgens hem dominant is in de discussie. Het betreft de kritiek op haar weigering om stelling te kiezen in het Armeense genocidedebat. Niks aan de hand, legt de filosoof ons uit. Ook de PvdA en Rutte bewandelden die diplomatieke weg al eerder en daar ontstond geen ophef over. In het verloop van het artikel prijst hij DENK voor het weer op de kaart zetten van ‘racisme’ nu ‘links’ het er op dat punt bij laat zitten.

Het is niet de eerste keer dat ik me afvraag hoe de redactie van Opinie & Debat bijdragen selecteert. Deze is volstrekt onder de maat. Het is een doelredenering en die constatering is ongeveer het ergste verwijt dat een filosoof kan overkomen. Hem kan worden verweten dat hij niet op zoek is naar de waarheid, maar er een construeert. De redactie draagt zo bij aan het vergroten van de verwarring door slecht beargumenteerde beweringen toe te laten waarin appels en peren worden vergeleken. Mevrouw Simons is geen minister-president die op diplomatie is aangewezen, noch een politieke partij die vanwege de Turkse kiezersgunst de waarheid in het midden laat. Een ethische beschouwing over de keuzes die Rutte en de PvdA hebben gemaakt zou een aanzienlijk interessanter artikel hebben opgeleverd, want die keuzes vormen een onderdeel van het probleem waar we mee zitten. De waarheid wordt steeds afhankelijker van belangen en het vermijden van gekwetstheid bij diegenen die de waarheid niet wensen te erkennen.

Huijboom (nogal omstreden) juicht het toe dat ‘racisme’ weer op de kaart wordt gezet. Natuurlijk mag hij dat, maar een beetje onderbouwing zou aardig zijn geweest. Hij veronderstelt ‘racisme’ als vanzelfsprekend en sluit zich zo aan bij hoogleraarse Halleh Ghorashi (UvA) die in dezelfde Volkskrant al eerder mocht beweren dat Nederland racistisch is.

Ik zou graag de stelling verdedigen dat minderheidsgroepen overgevoelig zijn en de racismekaart als wapen gebruiken om een meer dominante positie in de discussie te verwerven. Het is vals spel. Als mijn buren verderop in de straat zich te buiten gaan aan asociaal gedrag en Jansen heten, mag ik daar onbelemmerd kritisch over zijn. Maar o wee als ze licht of donkergetint zijn. Dan wordt de racismekaart getrokken om zich de kritiek van het lijf te houden. Dat is wat er in het klein, maar ook in het groot gebeurt.

De racismekaart wordt als wapen gebruikt om zelfkritiek te ontlopen en de vaak terechte kritiek is diskrediet te brengen. Het is een lange neus naar de Nederlandse identiteit en verbergt de boodschap: laat ons met rust en verwijt ons niets. Ook het 'zwartepietendebat' is een onderdeel van het streven anderen de wil op te leggen. 

De column van René Cuperus in dezelfde krant (De schok van Oostenrijk) heeft heel wat meer kwaliteit dan het artikel van Huiboom. Ik zit alleen met de laatste zin: “De conclusie: extremisme en alarmisme gedijen als het midden het laat afweten”. Ik weet niet zeker wat hij daarmee bedoelt. Als hij wil zeggen dat het geglobaliseerde wereldbeeld van een middenpartij als D’66 door velen als extreem en bedreigend wordt ervaren, ben ik het helemaal met hem eens.

Naar ‘Sylvana’ (het is een merknaam geworden) kunnen we beter niet luisteren. Wat zij als waar ziet hangt te veel van de omstandigheden af en haar strijd tegen racisme is verdacht. In Nederland zijn degenen die ons van racisme beschuldigen de ambassadeurs van Allochtonië

De tweespalt wordt veroorzaakt door islamisten

                                                                     

Fouad Sidali verspreidt haat onder de eigen achterban en politiek correcten

         

Zondag is eigenlijk geen blogboekdag, maar ik heb eigenlijk niet veel beters om handen vandaag. De trigger was Buitenhof waarin onbekommerd de term ‘allochtonen’ werd gebruikt in verband met de problemen van het onderwijs. Kinderen van ‘allochtonen’ hebben het moeilijk in het onderwijs en ‘allochtone’ studenten mijden de PABO sinds de taaleisen zijn aangescherpt. Minister Jet Bussemaker gaat daar wat aan doen. Het werd niet duidelijk wat ze in gedachten heeft, ik hoop maar dat de hoge eisen gehandhaafd blijven.

Hierboven heb ik bewust ‘allochtonen’ tussen aanhalingstekens gezet. Niet iedere ‘allochtoon’ is ook een allochtoon. Het klinkt cryptisch, maar ik zou de term graag willen reserveren voor mensen met een migratie achtergrond die niet ge:integreerd zijn. Zie de link voor de verduidelijking.

Een allochtone onderwijzer/leraar zie ik niet graag voor de klas en al helemaal niet als het een moslim of moslima is. Die moeten puntjes verdienen om in het paradijs te komen en de belangen van de islam dienen is één van de manieren om die puntjes bij elkaar te sprokkelen. In het programma ‘Kansen krijgen, kansen pakken’ (vanavond wéér) zag ik zo’n op het oog geïntegreerde moslim die als leraar voor de klas racisme en discriminatie aan de kaak stelde op een manier die mij helemaal niet  beviel. De leerlingen knikten braaf ‘ja’ op deze indoctrinatie. ‘Nee’ zeggen, zou wel eens punten voor je cijferlijst kunnen schelen.

Ik heb met het oog op de toekomstige multi-etnische en multiculturele samenleving geen enkel vertrouwen in de overheden die we het mandaat hebben gegeven om ons te besturen. Rutte en Asscher veroordeelden het ‘tokkiegedrag’ in de reacties op de sprong in het diepe van het DENK-zwembad. Als ze in één adem het gebruikelijke tokkiegedrag van Turkse en Marokkaanse huize zouden hebben veroordeeld, zou ik het een beetje hebben kunnen begrijpen.

‘Tokkies’ zijn mensen die boos zijn, maar aan wie de boosheid wordt ontzegd. Daar gaan onze overheden ernstig de fout in. Dat doen ze overigens voortdurend en dat al vele jaren. Islamistische spindocters bestoken de overheid al jaren om in hun ogen ongewenst allochtoon gedrag te veroordelen. De reputaties van Pim Fortuyn, Theo van Gogh en Geert Wilders werden en worden belaagd vanuit de hoek van de islamisten. PvdA-hoofdbestuurslid Fouad Sidali zorgde voor ophef toen hij een aantal maanden geleden twitterde: ‘Hitler is onder ons in de gedaante van Geert Wilders’. In de definitie van Asscher en Rutte is Fouad Sidali een ‘tokkie’, maar de man schijnt nog steeds ergens wethouder voor de PvdA te zijn.

Fouad Sidali is hier slechts een voorbeeld van de vele islamisten die door hun gedram, gezeur en slachtoffergedrag het oor van ‘weldenkend’ Nederland vinden. Ze hebben bereikt dat onaangenaam nieuws door de media zo veel mogelijk gemeden wordt om hun achterban niet te stigmatiseren en dat als er weer eens een brommerjochie een oude oma van haar tasje berooft, je maar moet raden uit welke etnische groep het schoffie komt. Het zijn immers allemaal Nederlanders! Tja, voor mij niet. Wie niet geïntegreerd is, is voor mij geen Nederlander. Hij woont in Allochtonië.

‘Weldenkend’ Nederland mogen we verwijten dat ze onkritisch (of laf) het oor lenen aan islamisten en hun agenda steunen. ‘Beschermen is makkelijker dan aanvallen’, zegt Annabel Nanninga in de Volkskrant van 28 mei 2016. Is dat het? Zijn politiek correcten en neutralen uit gemakzucht ongewild beschermers van het islamisme? Of zijn ze vatbaar voor sluwe propaganda die hen aanzet tot haat voor jantjes langs de weg die roepen dat de (islamistische) keizer slechts een illusoir gewaad draagt dat geweven is van misleiding, hypocrisie en islamitisch belang?

Aboutaleb brengt zijn koppensnellerij als ultieme deugd

                                                                   

Na het Nieuwsuur van gisteravond bedacht ik deze kop en had het vaste voornemen om Aboutaleb vandaag in mijn blogboek hard en uitgebreid aan de kaak te stellen. Begonnen in de journalistiek en voorlichting  weet hij hoe de hazen lopen en is hij geschoold in retoriek. Nadat hij verklaard had dat hij het niet tegen Diederik Samsom zou opnemen verklaarde hij tot drie keer toe dat hij ‘zo niet in elkaar zat’. Twee keer te veel om geloofwaardig te zijn, vond ik. Over die zin had hij vooraf goed nagedacht, want de boodschap aan Diederik was: vertrek. Toen ik vanmorgen de krant opensloeg zag ik dat de Volkskrant me al voor was geweest, al gebruikte die er veel voorzichtigere woorden voor. De PvdA moet volgend jaar DENK verslaan, ik gun ze daarom hun Aboutaleb en zeg er verder niks meer over.

De Volkskrant, die ik nog steeds het vertrek van NausicaaMarbe verwijt, had vanmorgen wel een column van Elma Draaijer waarin de schrijfster nogal relativerend was over de ophef die mevrouw Simons over zich heen kreeg. Fijntjes wees ze op wat Hirsi Ali wat dat betreft overkwam in een tijd dat internet nog niet de nationale borreltafel was. Lezen die column! 

Nog blijer werd ik van een wat ouder artikel uit trouw dat ik vandaag tegenkwam. “Meisjesbesnijdenis heeftwel degelijk met de islam te maken”, luidt de kop boven het artikel ( ). De strekking van het essay is dat genitale verminking is islamitische landen veel breder verspreid is dan tot nu toe wordt toegegeven. In het best schokkend essay wordt geconcludeerd dat het om een pre-islamitisch gebruik gaat. Dat is ook wat ik denk. In de niet zo bijster humane tribale cultuur is een vrouw die er geen pap meer van lust een geschenk aan de toekomstige schoonzoon die er waarschijnlijk ook meer voor betaalt. Zo'n vrouw kijkt niet om naar vrijers. De schrijver, Maurice Blessing, doceerde sharia aan de UvA. Mijn eerste opwelling was: goh, een UvA-docent die nog niet beneveld is door de daar aanwezige politieke correctheid. Maar toen ik het nalas zag ik pas de ‘verleden tijd’ van doceerde. In het essay krijgen een aantal blanke autochtone ontkenners behoorlijk op hun kop en mede daarom is het een belangwekkend essay. Van harte aanbevolen!

De post-WO2- ideologie is begonnen aan haar neergang

Daar heb ik maar een tussenkop voor gemaakt want die stelling verklaart veel. De ‘verrechtsing’ die in de hele Westerse wereld steeds zichtbaarder wordt, is een reactie (en correctie) op de onhoudbaarheid van het denken van na de tweede wereldoorlog. De universele mensenrechten, de Europese mensenrechten, asielrecht, humaan strafrecht, etc., kwamen voort uit dat denken. Al die rechten worden uitgebuit tot ver voorbij de grens waarvoor ze ooit bedoeld waren. Er is ook sprake van verabsolutering van het post-WO2-denken, maar eigenlijk moeten we constateren dat men er een put mee wilde dempen nadat het kalf al verdronken was. ‘Dat nooit weer’ was het thema waarop al die rechten werden geformuleerd. Sinds het ontstaan van die ideologie is de ‘zwakke mens’ volgehangen met rechten. Wie dat een precies wil nagaan moet maar een op een rijtje zetten welke rechten iemand die illegaal onze grens oversteekt en nadat hij asiel heeft aangevraagd allemaal heeft. Inmiddels wordt met allerlei kunstgrepen geprobeerd de toevloed van asielzoekers te stremmen, maar de systeemfout zit natuurlijk in het asielrecht zelf. Het is nu nog net iets te heilig om aan te pakken, maar geloof me dat zal niet zo lang meer duren.

De verrechtsing die door links zo hysterisch becommentarieerd wordt en goed is voor ziljoen Godwins, bevat een boodschap die nog onvoldoende begrepen wordt. Al die rechten gaan zo langzamerhand te ver, kunnen niet meer begrepen worden met gezond verstand en werken uit in ons nadeel. Verrechtsing is daar een correctie op en zo lang dat niet goed wordt begrepen zal die doorgroeien en zich harder uiten. De migratieproblematiek en de islamproblematiek zijn de belangrijkste triggers voor deze ontwikkeling.

Gaat DENK de PvdA slopen?

                                                                       

             

De Partij van de Arbeid wordt nogal eens smalend de Partij van de Allochtonen genoemd. De partij was in het verleden de kampioen van de multiculturele samenleving en dat was zichtbaar in de aanhang onder de kiezers en de bemensing van de fractie. Nieuwkomers stemmen tribaal en volgen de adviezen die hun eigen organisaties en instellingen ze geven. Dat wordt nu een probleem. Denk zal alles op alles zetten om die stemmen binnen te halen en de overwegend conservatieve organisaties en instellingen van vooral islamitische huize zullen de partij waarschijnlijk sterk willen maken.

Met het binnenhalen van Sylvana Simons krijgt het profiel van DENK een duidelijkere contour. Ze richt zich op de achterblijvers, die ontevreden als ze zijn over hun situatie, alles behalve zichzelf of degenen die ze binnen de eigen religie en of etnische groep willen opsluiten de schuld willen geven. De Nederlander en de Nederlandse samenleving hebben het gedaan.

Simons heeft al naam gemaakt als ‘zwartepiethater’ en als ijveraar om Nederland te laten betalen voor haar slavernijverleden. Op zich geen gek idee. We betalen iedere ontevredene uit haar etnische groep een flink bedrag om ze de kans te geven om zich in Liberia te vestigen en daar een nieuw leven te beginnen. Iets dergelijks kunnen we ook doen met de ontevreden Turken en Marokkanen al zullen die liever voor hun thuisland dan voor Liberia kiezen.

De strategie van DENK is om de ontevredenen en achterblijvers een stem te geven. Ze noemen dat ‘verbinden’, wat ze als hun missie beschrijven. We zullen de taal van DENK moeten leren begrijpen, want er wordt nogal verhullend gesproken door die partij. Uitgaande van de tekst van het manifest van de partij betekent ‘verbinden’ bijvoorbeeld dat integratie geen nastrevenswaardig doel meer is. In plaats daarvan moeten Nederlanders leren om anders-culturelen te accepteren in hun anders-zijn.

Eigenlijk zijn we dan bij de islam-agenda. Thuislanden, islam en haar instellingen en organisaties spannen zich in om moslims sterk bij de islam-agenda te betrekken. DENK steun die strategie. De partij zal zich dan ook gaan inspannen om de wereld aan moslims aan te passen in plaats van andersom. Bijvoorbeeld zo. Tot nu toe is dat een haalbare agenda. Nederland is verdeeld en politici spreken zich niet duidelijk uit. Misschien gaat dat veranderen als conservatieve moslims hun eigen partij hebben en de bestaande partijen niet meer bevreesd hoeven te zijn om het tegen de haren in te strijken.

Het tweede deel van de strategie van DENK is de slachtofferstrategie. Ze zal haar aanhang voorzien van een repertoire waarin al hun leed voortkomt uit het gebrek aan acceptatie en discriminatie. Het credo van DENK is: ‘Jullie hebben het rot omdat Nederlanders vervelende rotzakken zijn die jullie niets gunnen’. Dat is geen verbindende strategie, maar een polariserende. Oorzaak en gevolg worden daarin omgedraaid. De sociaal-economische achterstand onder migranten is groot. De oorzaak daarvan is niet te wijten aan discriminatie, maar volledig aan het vasthouden aan de eigencultuur die nu eenmaal niet samengaat met de Nederlandse. Özcan Akyol die gisterenavond tegelijkertijd met het DENK-viertal aan tafel zat verwonderde zich waarom zelfs zijn ontwikkelde vrienden nog thuis Turks bleven praten en aan hun schotelnavelstreng met Turkije verbonden wilden blijven. Als hun kind naar groep 3 voor het eerst naar school gaat, spreekt het nog geen woord Nederlands, stelde hij.

Integratie wordt de sociale oorlog voor het komende decennium. DENK heeft zich ingegraven om integratie tegen te gaan. Het is dan ook de vraag hoe snel Sylvana Simons een burnout krijgt, want ze zal haar pruiken wel niet voor een hoofddoekje willen verwisselen. Misschien wil de PvdA haar straks wel als speler aankopen voor het sociaal-democratische team dat na de verkiezingen versterking zal behoeven. Volgens insiders doet Sylvana Simons alles voor geld.