Platform van islamitische organisaties produceert jij-bak als onderzoek

                                                                           

Hopelijk nemen Fokke en Sukke het me niet kwalijk dat ik hun cartoon gebruik

   

De ophef over mevrouw Simons is nog niet overgewaaid. Politiek correct Nederland maakt zich zorgen over het ‘asociale’ internet en uitingen van racisme en discriminatie daar. Racisme is een verouderd woord. Dat zouden we nog maar zeer omzichtig moeten gebruiken. Discriminatie is alom tegenwoordig en in bepaalde gevallen (als het gaat om niet-geïntegreerden) kan ik dat niet als iets verwijtbaars zien.

Internet heeft zichtbaar gemaakt wat vroeger bij borreltafels en theekransjes te horen was. Roddel heeft een aantal functies. Het bevestigt de gewenste norm, het geeft groepsbinding en oefent in de vorm van sociale controle druk uit op norm-afwijkers. De taal die in roddelcircuits gebezigd wordt is vaak net zo venijnig als op internet te zien is. Neem van mij aan dat nergens de sociale controle zo sterk is als in islamitische gemeenschappen.

Ik heb de facebookpagina waarop men mevrouw Simons op 6 december wil uitzwaaien, gesteund. Ludieke actie, al ben ik ook niet zo gecharmeerd van wat ik daar aan reacties tegenkom. Maar ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is, leerde ik een van een advocaat, en een hoogleraar kan in nette bewoordingen vernietigender veroordelen dan een grofgebekte stratenmaker. Mijn steun kwam in dit geval voort uit de waarneming dat het om een georganiseerde tegenreactie ging. Meer dan veertigduizend adhesiebetuigers maakten mevrouw Simons duidelijk dat ze wat hen betreft normen overschreed en haar dat op die manier duidelijk wilden maken.

De islam in Nederland is veel beter georganiseerd om structureel de normovertredingen vanuit haar perspectief op propagandistische aan de orde te stellen. Het NOS-journaal van gisteren bevatte een onderwerp waarin ‘islamofobie’ aan de orde werd gesteld. Aan de hand van een onderzoek van SPIOR (StichtingPlatform Islamitische Organisaties Rijnmond) werd kenbaar gemaakt dat discriminatie en islamofobie in met name Rotterdam toeneemt.

Over die presentatie is duidelijk goed nagedacht. Burgemeester Aboutaleb werd bereid gevonden om

‘spin’ te geven aan de boodschap. Dat levert altijd meer journalistieke belangstelling op dan wanneer er geen bekende persoon aanwezig is. Aboutaleb liet zich daarvoor gebruiken en dat hij belijdend moslim is maakte het extra pikant. De presentatie namens SPIOR werd verzorgd door een keurig geklede heer en een autochtone bekeerlinge met een zwarte hijab (een hijab gaat net een stapje verder dan een hoofddoekje en bedekt ook de hals volledig). De boodschap was duidelijk. Ook autochtone Nederlanders kunnen moslim zijn en dit is een autochtone moslima die de conclusies van het onderzoek ondersteunt. Voor de NOS was er een interview beschikbaar waarin een moeder mocht vertellen dat zij en haar dochter in de tram door voetbalsupporters waren aangevallen en van hun hoofdoek beroofd. Mag niet natuurlijk, maar het betrof een incident dat niet representatief is voor de situatie als geheel. Bekend is dat hoofddoekdraagsters te maken krijgen met afkeurende blikken en het op de arbeidsmarkt moeilijk hebben. Daar heb ik hetniet echt moeilijk mee. Zo maken veel mensen duidelijk dat het buiten hun normen valt. En precies daar verzet de islam zich tegen. “Wen er maar aan”, zeggen de gewiekste jongens van DENK.

Ik zie het onderzoek als een jij-bak (kijk eens wat jullie zelf doen). Jijbakken is een bekende strategie van moslims. Het is een vorm van verbale jihad. In dit geval zouden we het eigenlijk moeten hebben over wat onder meer vrouwen, homo’s, joden aan bejegening door moslims ervaren. Welke universiteit gaat dat eens onderzoeken in Rotterdam, waar de aangiftebereidheid onder autochtonen lager is dan bij de tot aangifte gestimuleerde moslims en moslima’s. En, worden de Turkse scheldpartijen tegen Ebru Umar ook onderzocht!

                                                                                                                                

De vrijheid van meningsuiting is een wapen tegen een teveel aan macht

                                                                         

   

Vandaag debatteert de Tweede Kamer over de situatie van Ebru Umar die zowel Nederlands als Turks onderdaan is. Een dubbel paspoort heeft voordelen, maar er zitten ook risico’s aan vast. Heel wat Nederturken (is dat eigenlijk een nieuw woord?) beseffen dat ook zij op hun woorden moeten passen en zelfs al geregistreerd kunnen staan voor belediging van het Turkse staatshoofd. Bij een bezoek aan het land van oorsprong kan hen hetzelfde overkomen als Ebru Umar overkwam.

De ontwikkelingen in Turkije vormen een bedreiging voor de vele vrijzinnige en seculiere inwoners van Turkije en voor vrijzinnige Turken in Europa. En het gaat verder dan dat. Jan Böhmermann die een satirisch gedicht over Erdogan maakte, wordt, nadat Erdogan aangifte had gedaan, door de Duitse justitie vervolgd voor smaad. Is zo’n smaadgedicht schadelijk voor het aanzien van Erdogan? Mij lijkt van niet. De man roept alleen al smaad over zich af voor de wijze waarop hij in eigen land met de persvrijheid en vijanden van zijn regime omgaat.

Hoe de Tweede Kamer met de situatie van Ebru Umar omgaat, zou de vrijheid van meningsuiting en het belang daarvan als belangrijkste onderwerp moeten hebben. Die vrijheid is de enige manier waarop macht aan banden kan worden gelegd. Vandaag zal de Tweede Kamer ook debatteren over een verwant onderwerp. Op initiatief van onder meer het CDA en D’66 stemt de Tweede Kamer vandaag over een motie om maatregelen te kunnen treffen tegen organisaties en instellingen die (islamitische) haatpredikers een podium bieden. Ook hier is de vrijheid van meningsuiting aan de orde en met name de grenzen daarvan.

Het is nog wel iets ingewikkelder. Niet alleen de vrijheid van meningsuiting, maar ook de vrijheid van godsdienst spelen een rol bij het onderwerp ‘haatpredikers’. Elders heb ik al eens betoogd dat de vrijheid van godsdienst alleen toekomt aan religies die in woord en daad de godsdienstvrede onderschrijven. Een religie die dat niet doet zou in Nederland geen faciliterende steun moeten krijgen. Als we uitgaan van de rol van de vrijheid van meningsuiting bij de bestrijding van ongewenste macht, biedt dat een aanknopingspunt voor het weren van haatpredikers. Ze worden in eigen kring nauwelijks bestreden en wie buiten die kring zich actief weert tegen haatpredikers krijgt niet alleen islamisten tegen zich, maar ook politiek correct Nederland.

In de NRC van 17 mei zijn het twee hoogleraren die het opnemen voor de vrijheid van meningsuiting van haatpredikers. Jan Brouwer (RUG) en Jon Schilder (VU) maken zich in een opinie-artikel sterk voor de vrijheid van meningsuiting van dat soort lieden. Hun stelling is dat er alleen ingegrepen dient te worden als ze opvattingen verkondigen die strafbaar zijn. Een nogal zwak argument want de vrijheid van godsdienst biedt nog wel wat meer ruimte dan de vrijheid van meningsuiting. Daar komt bij dat haatpredikers bij hun optreden in Nederland zich rekenschap geven van wat hier wel en niet kan. Ze worden echter uitgenodigd vanwege hun reputatie. Buiten Nederland gaan ze een stuk verder wanneer het gaat om antisemitisme, homohaat en de afwijzing van Europese normen en waarden. Hun reputatie is onder moslims bekend via de schotel en YouTube. Bij het debat in de Tweede Kamer zou dan ook rekening moeten worden gehouden met wat haatpredikers buiten Nederland verkondigen. Haatpredikers doen niet aan bestrijding van ongewenste macht, ze zoeken macht voor opvattingen die volkomen strijdig zijn met onze normen en waarden. Ze keren zich bijvoorbeeld tegen de vrijheid van meningsuiting.

Homo's beschermen en de vrijheid van meningsuiting van haatimams beschermen gaat niet samen betoogden eerder opiniemakers in de NRC.