'Tweederangs burgers' stuwden de PVV naar de overwinning

                                                                   
 

‘Tweederangsburgers’ stuwden de PVV naar de overwinning!

Linkse politici zetten ze al jaren weg als xenofoob, islamofoob, racist, fascist en sprekend vanuit de onderbuik. Ze werden niet alleen gedemoniseerd en geïntimideerd, maar ook genegeerd. Linkse politici creëerden een groep van ‘tweederangsburgers’ die niet serieus hoefde te worden genomen. Ze waren de schandvlek van de Nederlandse samenleving omdat ze onderdak zochten bij de meest gehate politicus van Nederland, bij de PVV van Wilders. Hun stem was als een opgestoken middelvinger naar de kartelpartijen die geen oplossingen vond voor hun problemen.

Bij de partij van de Arbeid was het dedain voor de PVV stemmende burger altijd het grootst. De partij is daar zwaar voor gestraft. De arbeider, veelal wonend in huurwijken droeg de zwaarste lasten van de door de PvdA gestimuleerde multiculturele samenleving die zou slagen als er inclusie was. Tegelijkertijd stootte de PvdA de arbeider van zich af. De inclusie was bestemd voor nieuwkomers. De PvdA is door zijn samengaan met Groenlinks gered van verdere afkalving. De gecombineerde lijst deed het vooral goed in de studentensteden. Dat vormt een aanwijzing dat veel van de hoger opgeleiden een thuis vonden in het gezamenlijke programma van de gecombineerde lijst. Waarschijnlijk speelt het klimaat daarin de belangrijkste rol, want de belastingplannen van PvdA/GrL zijn nou niet bepaald gunstig voor de goede salarissen die hoger opgeleiden verdienen. Die kopen een huis in een mooie wijk om aan de ellende in de huurwijken te ontkomen.

De reacties vanuit Links op de grote winst van de PVV werd door iemand omschreven als huilstruikerij. Daar kan ik me wel in vinden. De pathetische reactie van Timmermans op de uitslag werd gedeeld door heel wat andere linkse partijen en linkse organisaties zoals Amnesty en Greenpeace. Ook door de NOS waar men behoorlijk bang is voor een forse ingreep in het omroepstelsel en de forse subsidies voor deze club. De toon is alarmistisch alsof de toekomst op het spel staat. De huilstruikerij gaat gepaard met forse verklaringen over hoe zij zich gaan inzetten voor de democratie, de rechtsstaat en de inclusie. We zullen het maar wijten aan de schrik over de uitslag, maar het gejammer slaat nergens op. Democratie, rechtsstaat en inclusie zijn niet in gevaar. Daarover heeft Wilders (de nieuwe Orban volgens Links) al de nodige beloften gedaan en als de PVV in de regering zou komen, zullen de coalitiepartners voldoende weerstand bieden. Nederland gaat niet ten onder. Nederland zal veranderen en daarvoor was het de hoogste tijd.

Links heeft veel boter op het hoofd. Nadat de PVV zijn gedoogsteun aan het kabinet Rutte had ingetrokken omdat ze het snijden in sociale voorzieningen te ver vond gaan, schoof de PvdA als redder des vaderlands aan in een volgend kabinet dat bekend zal blijven staan om de forse ingrepen in de sociale voorzieningen waarbij vooral de ‘tweederangsburgers’ werden getroffen. Links bleef een probleem tot en met het laatste kabinet Rutte waarin D’66 een dwingende rol speelde die de VVD nagenoeg onherkenbaar maakte.

De huilstruikerij heeft hypocriete ondertonen. Links is niet sterker geworden in de verkiezingen. Maar Links blijft wel sterk in allerlei instituties waar zeker de PVV het mes in wil  zetten. Zoals een van de omroepbazen al verkondigde dat als ze het omroepbestel gaan aanpakken dat duizenden banen gaat kosten. Ook NGO’s en de culturele instellingen voelen zich bedreigd. Al die forse uitspraken over bedreigd Nederland spiegelen de angst voor verlies. Het Linkse kartel dat altijd een gewillig oor vond bij de linkse politici vreest het ergste.

De ‘tweederangsburger’ is opgestaan. Uit ervaring heeft die weinig op met het ophemelen van de multiculturele samenleving en met de vereiste inclusie. In de huurwijken weten ze al beter. Van verrijking van de samenleving is nauwelijks sprake. De eenheid in verscheidenheid is een niet ingeloste belofte. Het zijn leugens waar de ‘tweederangsburger’ in toenemende mate niet meer gelooft. De Scandinavische sociaaldemocratische partijen hebben hun vergissingen ingezien. Nu hier nog. Links moet uithuilen en daarna opnieuw beginnen. De pathetische kreet van Timmermans “wij sluiten niemand uit” is een holle. Nergens anders dan in de huurwijken doorzien ze dat gemakkelijk. Naar hen werd en wordt nog steeds niet geluisterd bij Links dat met prioriteit Nederland op de onderwerpen klimaat en migratie het beste jongetje in de Europese klas wil maken.

 

Is de politie een doelwit van islamactivisten?

'Islam is vrede' en moet beschermd worden

Een aantal jaren geleden zat ik op een verjaardagspartijtje naast een man die druk in gesprek was met zijn buurman. Een alledaagse belevenis. Het onderwerp van gesprek was echter niet alledaags. Mijn buurman probeerde zijn buurman ervan te overtuigen dat de gemiddelde politieagent door en door racistisch is. De andere man sputterde wat tegen en ik schoot hem te hulp. Ik zei dat ik me kon voorstellen dat de gemiddelde agent beter in de gaten had wat er in de samenleving speelde dan de gemiddelde krantenlezer en daarom nog niet racistisch genoemd kon worden. Mijn buurman ging er nog eens goed voor zitten: “Je zou eens moeten horen wat agenten allemaal roepen over Marokkanen”. Daarna bleek al gauw met wie we te maken hadden. Mijn buurman was politieofficier en was in zijn regio belast met het tegengaan van racisme onder politie=agenten. Dat was zijn baan. Hij had er voor gestudeerd, cursussen gevolgd en hij was op uitnodiging in Marokko geweest.

Wat later, in 2015, kwam het boek uit van de Duitse politieagente Tania Tambouri waarin ze alarm slaat over de agressie van jonge migranten tegen de politie. Over jonge migranten schrijft ze: “Ze overschrijden méér dan één grens: geen respect voor vrouwen, geen respect voor de politie, geen respect voor de staat waarin we leven.” Haar verwijt is dat er intern te veel wordt weggekeken omdat men bang is voor racist te worden uitgemaakt.

Politieagenten staan met hun poten in de modder van de multiculturele samenleving en krijgen daar slecht voor betaald. Het ziekteverzuim is hoog, de inzetbaarheid kent nauwelijks grenzen en ze worden ook nog eens belaagd door hun eigen leiding die gesprekken in de kleedkamers en de kantine afluistert. Ik sta aan hun kant en dat is hoognodig. Een agent die een multiculturele overtreder stevig aanpakt kan er op rekenen dat zijn maten het filmen en dat hij vervolgens aangifte gaat doen wegens mishandeling. Je zal dan maar net mijn verjaardagsbuurman als leidinggevende hebben. Dan krijg je een aantekening en word je naar een antiracisme cursus gestuurd die vaak door Marokkaanse deskundigen wordt gegeven.

Een jaar later kreeg Ahmed Marcough, ex-politieagent, inmiddels ex-kamerlid (PvdA) en belangenbehartiger van de islam volop media-aandacht toen hij stelde dat agenten met PVV-achtige opvattingen niets te zoeken hadden bij de politie en door de leiding zouden moeten worden geweerd. Wat later deed hij het in een uitzending van Pauw nog eens dunnetjes over. Het werd geen echte rel. Met dit soort bizarre uitspraken op zijn CV kon Marcough nog prima burgemeester van Arnhem worden. Daar is hij onder meer belast met veiligheid en de inzet van politie.

De goedbetaalde Peter R. de Vries kritiseert de politie voortdurend in praatprogramma’s en valt ‘slachtoffers’ van politieoptreden bij. De politie is een strijdtoneel geworden. Multiculturele woordvoerders en islamitische activisten zitten de politie op de huid. Antecedenten mogen niet meer in de krant. ‘Opsporing verzocht’ moet minder allochtonen in beeld brengen. Etnisch profileren is racistisch en aanslagplegers moeten in beeld worden gebracht als ‘verwarde’ mensen. Politie wordt ingezet bij racismebestrijding. De politieagent staat onder druk, hij moet islamvriendelijker worden. Waarschijnlijk op advies van multiculturele specialisten gaat de politie moslimvriendelijke dingen doen. Ze bezoeken moskeeën en organiseren iftars.

Ondertussen blijkt dat de politie nauwelijks discrimineert. ‘Kennislink’ vermeldt uit een onderzoek: “We onderzochten vervolgens in hoeverre de ervaringen met de politie samenhingen met etnische achtergrond en uiterlijk, en in hoeverre die ervaringen samenhingen met de eigen gedragingen. Wanneer we de antwoorden van jongeren over hun politiecontacten corrigeren voor de door de jongeren zelf gerapporteerde gedragingen, verdwijnt het beeld dat agenten systematisch discrimineren. De politiecontacten blijken vooral samen te hangen met geslacht ( jongens hebben meer en meer negatieve ervaringen met de politie), met de buurten waarin zij op straat zijn, met de tijd die ze er doorbrengen en bovenal met normoverschrijdend gedrag van de jongeren zelf en hun vrienden. Wij vonden geen bewijs voor stelselmatige discriminatie.”

Deze zin is onderscheidend: Wanneer we de antwoorden van jongeren over hun politiecontacten corrigeren voor de door de jongeren zelf gerapporteerde gedragingen, verdwijnt het beeld dat agenten systematisch discrimineren. Jonge allochtonen die in aanraking komen met de politie beginnen altijd met ontkennen, leugens en als het niet helpt met slachtoffergedrag. Daarin is de politie altijd de dader. Een recent voorbeeld daarvan zijn de twee Marokkanen die een fietser hadden doodgereden. Omdat ze elkaar de schuld gaven van achter het stuur te hebben gezeten was een veroordeling aanvankelijk niet mogelijk. Toen dat later wel kon kreeg de politie de schuld. Die had ze niet achterna moeten zitten.

Dat de politie discrimineert en racistisch is valt te horen bij nagenoeg alle islamitische woordvoerders, belangenbehartigers, columnisten en rappers. Ze zeggen nog net niet dat de criminaliteit onder allochtone jongeren de schuld van de politie is, maar ze insinueren dat wel. Die woordvoerders/belangenbehartigers klagen met regelmaat bij burgemeesters, politiechefs, Kamerleden en ministers. Hun beeld wordt het beeld van de politieke en lokale beleidsmakers. De agent krijgt nauwelijks hun steun want niemand wil zelfs de schijn wekken verondersteld racisme te steunen. De agent is de zondebok. De agent moet op zijn tellen passen. De agent wordt in de uitvoering van zijn functie belemmerd. Menig agent heeft van een arrestant te horen gekregen dat hij weet waar de agent woont. Onderzoek loopt vaak vast op allochtone zwijgcultuur. Bedreigen zwijgen zijn een normaal onderdeel van de tribale cultuur.

Als belangrijkste oplossing wordt de aanstelling van méér allochtone agenten door de beleidsmakers aangedragen. Het is ze ingefluisterd door de islamitische woordvoerders en belangenbehartigers. Het zal het probleem eerder groter maken dan het al is. Allochtone agenten zijn opgegroeid in een tribale cultuur en kunnen onder enorme druk komen te staan van hun omgeving.

Beleidmakers zijn weer eens het verkeerde probleem aan het oplossen. Het echte probleem benoemen is immers racistisch en discriminerend. Die termen werken als een chantagemiddel en dat wordt royaal benut. Het levert wegkijkers op.

Is Joshua Livestro de Nederlandse McCarthy met zijn 'Nazi Scare'?

                                                                      

McCarthy kreeg in de jaren vijftig van de vorige eeuw bekendheid als de man die de heksenjacht ontketende op on-Amerikaans gedrag waarbij vooral sympathisanten van het communisme van de Sovjet-Unie het moesten ontgelden.  Het was de tijd waarin een onschuldige ‘linkse’ opmerking je al verdacht kon maken.

In zijn overigens interessante boek ‘De adem van de grootheid’ (2006) beschrijft Livestro het doen en laten van McCarthy met veel dedain vanwege diens vele anonieme beschuldigingen, overdrijvingen, demonisering van personen en de duizenden slachtoffers.

De paranoïde McCarthy was de verpersoonlijking van de Red Scare schrijft Livestro in zijn boek. Bij Livestro zelf lijkt het te gaan om Nazi Scare. Thierry Baudet is een van degenen waar hij een verbeten jacht op voert. In een column in de NRC, een van de vele artikelen (in de Volkskrant bijvoorbeeld) waarin hij Baudet als nazi en fascist exposeert, reageert hij op de vele reacties op het besmeuren van Baudet’s voordeur en stoep.  ‘Zo begon het met Fortuyn ook’, schrijven velen. In zijn NRC-artikel haalt Livestro zijn schouders daarover op. “De geschiedenis herhaalt zich zelden”, is zijn boodschap. Met die bewering is hij niet erg standvastig. Later in zijn artikel waarschuwt hij er voor dat geschiedenis zich kan herhalen, hij gaat zelfs uit van een zekere wetmatigheid. Zo schrijft hij: “Kritiek op deze standpunten (van Baudet pl) is niet alleen gerechtvaardigd maar ook bitter noodzakelijk. Juist omdat we weten waar dat toe leidt”. In het gelinkte Volksartikel haalt hij behalve naar Baudet ook venijnig uit naar Wierd Duk en Sid Lukkassen. De laatste verzet zich tegen het cultureel marxisme en wordt door Livestro  met een venijnige ‘quilt by association’ als volgt gedemoniseerd: “Dit is een door Anders Breivik berucht gemaakte theorie, in Nederland gepopulariseerd door Sid Lukkassen, historicus en VVD-raadslid in Duiven”.

Livestro’s jacht op Baudet is niet zonder gevolgen gebleven. In de media, de NRC voorop, is er steun voor zijn jacht en wordt Baudet gedemoniseerd. Dat geldt uiteraard ook voor zijn sympathisanten. Wie hem volgt is geen haar beter en verdacht. De geneigdheid naar fascisme moet worden gezien als on-Nederlands en als een bedreiging voor de bestaande orde.

Nu heeft Livestro als klokkenluider voor het ontluikende fascisme en nazisme de tijd wel mee. In de betwiste orde van gepolariseerd Nederland is de beschuldiging of verdachtmaking van een nazi te zijn niet ongewoon voor iedereen waardoor ‘links’ zich bedreigd voelt. Livestro stookt dat vuurtje op. Rechts laat zich sinds kort ook niet onbetuigd en beschuldigt ‘links’ van cultuurmarxisme. De tweede wereldoorlog wordt opnieuw uitgevochten met verbaal geweld.

De beschuldigen van ‘links’ slaan nergens op. Het minste of geringste is voor links al aanleiding om te gaan Godwinnen. Ook het door rechts veronderstelde complot onder de naam ‘cultuurmarxisme’ slaat nergens op. Het is een naamgeving voor oeroud menselijk gedrag dat bijvoorbeeld tot de Franse Revolutie heeft geleid. Aanhangers van het gedachtegoed van Edmund Burke, waartoe zowel Baudet als Livestro behoren of behoorden, zien in de Franse Revolutie de bakermat van het communisme.

Wat we zien is de betwiste orde in de Nederlandse samenleving.

Immigratie, integratie en islam zijn de belangrijkste onderwerpen die de samenleving verdelen en de discussie is aan het ontaarden in een vorm van McCarthyisme waarbij over en weer personen verdacht worden gemaakt en gedemoniseerd met behulp van (koude)oorlogsretoriek. Het is in feite een armoedige discussie. Eigenlijk is het geen discussie. Tegenstanders doen een beroep op instincten, angsten en andere emoties die opgeslagen liggen in het collectief geheugen en nog steeds niet voldoende lijken te zijn verwerkt.

De betwiste orde leidt tot steeds meer ruig verbaal geweld. Fortuyn en Wilders werden zelden nazi’s genoemd. Sinds een paar jaar echter is die beschuldiging nagenoeg salonfähig geworden en niet alleen meer te vinden in de krochten van het internet. Livestro doet het in nette bewoordingen als hij insinueert: ‘dat we allemaal weten waartoe de standpunten van Baudet leiden’. Het is een schop onder de gordel en leidt tot een verharding in wat een open discussie over de betwiste orde zou moeten zijn. De mogelijkheid van een open discussie zijn nu verder weg komen te liggen dan ooit eerder. Partijen zijn doof voor elkaar en kunnen alleen nog maar schelden en elkaar demoniseren.

Het is de vraag hoe lang een samenleving kan voortgaan met het op deze wijze betwisten van de gewenste orde. Met het verdacht maken van mensen omdat ze een andere orde voor ogen hebben? Aanhangers van de PVV kunnen geen baan meer vinden zodra ze uit de kast zijn gekomen. De politiek correcte dictatuur werkt als censuur. Op veel werkplekken in Nederland kun je maar beter zwijgen dan een ongewenst standpunt innemen. Het is te vergelijken met de sfeer die door het McCarthyisme werd opgeroepen. Toen ging het over een nauwelijks groot probleem. Nu gaat het om onderwerpen die mensen in hun existentie raken. We kunnen daarom verwachten dat het heftiger zal worden en wellicht ooit tot een burgeroorlog zal leiden met de islam en immigratie als twistpunten.

[pl1] 

---

 [pl1]

Marcough is van de ‘verkeerde kant’

                                                                   

Zijn voorstel op Joop.nl en herhaald bij Pauw om mensen die op de PVV stemmen uit te sluiten van een loopbaan bij de politie is een volkomen verkeerd signaal, waar naar ik hoop de PvdA op een heldere manier afstand van neemt.

Zijn voorstel is te vergelijken met het Erdoganse ‘berufsverbot’ voor aanhangers van de Gülenbeweging. Het is ook een aanval op al die politieagenten die vanuit hun dagelijkse ervaringen met de multiculturele samenleving neigen naar steun voor de PVV. Ik kan ze dat niet kwalijk nemen. Wat ze dagelijks naar hun hoofd krijgen vanuit verschillende hoeken van de samenleving, liegt er niet om. Dat ze dat onderling af reageren in termen die we onwelvoegelijk zouden noemen als ze in de krant stonden, kan ik niet veroordelen. Het blijft intern en komt niet in de krant. Het is in principe ook niet racistisch. Hetzelfde soort geluiden is in politiekantines te horen als het om asociale Nederlandse criminelen gaat. In die zin wordt er geen onderscheid gemaakt.

Ik noem Marcouch van de ‘verkeerde kant’ omdat hij geen enkel oog heeft voor wat er aan de hand is en alleen de begrijpelijke reactie daarop wil bestrijden. DENK met zijn voorstellen voor discriminatiepolitie gaat nog weer een stap verder dan Marcough, maar het komt uit dezelfde bron.

De bron is de bescherming van minderheden tegen volkomen terechte kritiek. Die kritiek is juist hard nodig om minderheden een spiegel voor te houden.

Ik laat het vandaag hierbij. Ik ben een beetje moe van gepolariseerd Nederland, moe van polariseerders als Marcough die schijnen te denken dat de problemen weggaan door te verbieden erover te praten en er af en toe over te schelden. Marcough kon wel eens het tegenovergestelde bereiken van wat hij beoogt. Sympathie voor de politie en de PVV.

Aanvulling: in augustus 2017 werd Marcouch burgemeester van Arnhem

Verwant, maar beter: http://www.elsevier.nl/buitenland/blog/2016/12/na-uitspraak-marcouch-krijg-ik-echt-medelijden-met-pvda-410509/

De benauwde bubble van Pauw

                                                                   

Hoe lang zal zijn programma nog bestaan?

Ja, ik zou nooit meer naar Pauw kijken. Maar toen ik las dat Wierd Duk (AD) met een aantal PVV-stemmers bij Pauw aan tafel zou zitten, werd de verleiding te groot. Tja, ik ben ook maar een mens en dat je eigenlijk nooit ‘nooit’ moet zeggen, wist ik ook al een tijdje. Maar met ingang van vandaag val ik weer terug op mijn humeur sparende boycot.

Het werd gisteravond een opmerkelijke uitzending. Pauw kwam al snel onder vuur te liggen toen de halve tafel over hem heen viel. Aanleiding was de onschuld die Pauw zo mooi kan spelen. Wie of wat waren nou eigenlijk die media die alleen de stem van het establishment laten horen, had hij niet heel vaak Wilders uitgenodigd om aan zijn tafel plaats te nemen? Hij viel echter al meteen door de mand met zijn reacties op Monasch die een nieuwe partij wil beginnen. Die werd door Pauw bestookt met ironische en ridiculiserende vragen die hij nooit aan de gevestigde partijen stelt. Verschillende tafelgenoten, waaronder Marjan Thieme van de partij van de Dieren,  probeerden hem duidelijk te maken dat de opiniërende media te vaak onder één deken slapen met de traditionele partijen. Het leek niet tot hem door te dringen dat die zelden slachtoffer worden van zijn ‘kritische’ vragen.

Verlengstuk

Nieuwe partijen vormen een gevaar voor bestaande partijen. Hun zetelwinst gaat ten koste van de zittende partijen. Die reageren als de slager die zijn concurrent ervan beschuldigt de volksgezondheid te ondermijnen omdat hij zijn hammen zwaarder maakt door er pekelwater in te spuiten. De PVV krijgt het meest om de oren. Niet alleen de partij, maar ook degenen die er op stemmen worden tot op het bot veroordeeld. Wie zich openlijk voor de PVV uitspreekt loopt het risico vrienden, baan en nog meer kwijt te raken. Daarom was het opmerkelijk dat een loodgieter, een dominee en een commercieel medewerkster zich publiekelijk uitspraken voor hun voorkeur voor de PVV. De opmerkelijke uitspraak van de dominee was dat veel christenen een voorkeur voor de PVV hebben. Wierd Duk benadrukte terecht dat de PVV-stemmer niet de achterlijke klootzak is die de media van hem maken, maar een gewone doorsnee Nederlander blijkt te zijn. Daar zijn ze bij de media nog helemaal niet achter. De schrijvende en pratende media toveren ons het schrikbeeld voor van een fascistische tokkie die zowel xenofoob als islamofoob is. Daarmee zijn ze in feite het verlengstuk van de zittende politiek die kost wat kost probeert te redden wat er te redden valt en grossiert in negatieve beelden.

Bubble en verval

De onschuld van Pauw leek niet helemaal gespeeld. Voor de kijker werd echter snel duidelijk dat hij in een bubble leeft. Een bovenlaag van universiteiten, traditionele partijen en media die elkaar napraten en bevestigen en zich gezamenlijk afzetten tegen alles wat hun genoegzame en deugdzame wereld bedreigt. Ze verschansen zich achter een virtueel hek. 'Ze beginnen allemaal op elkaar te lijken, er is geen echte diversiteit meer', schamperde Marjan Thieme in de uitzending. Het is een wereld in verval, naar mijn mening. Ledenaantallen, kijkcijfers, abonnementen dalen gestaag en in de polls doen de traditionele partijen het slecht. Steeds meer mensen komen tot de ontdekking dat ze zich niet meer vertegenwoordigd voelen door de bovenlaag die zich het recht toe-eigent om richting te blijven geven aan de toekomst van Nederland.

Paniek

De bubble van de deugdzamen laat een lichte vorm van paniek zien. Brexit, Oekraïne-referendum en de verkiezing van Trump laten zien dat er een omvangrijke onderstroom is van mensen die de hakken in het zand zetten. Tot en met D’66 keren zittende partijen zich tegen het referendum vanwege het gevaar dat die een ongewenste uitslag kan opleveren. Ondertussen beginnen media zich af te vragen hoe ze meer aandacht kunnen besteden aan de gevoelens van de ‘boze mens’. Het lukt ze slecht. Er overheerst verslagenheid en verongelijktheid en er heerst angst vanwege de bedreiging van hun genoegzame wereld. De geruststellende veiligheid waarin je ongestraft alle niet door het establishment goedgekeurde meningen straffeloos kon afzeiken en daar zelfs applaus voor oogstte, lijkt voorbij te zijn. Banen en carrières staan op het spel, de toekomst is onzeker geworden.

Revolutie?

Er is wel degelijk een revolutie gaande van mensen die van mening zijn dat betrouwbare normen en waarden verkwanseld worden door de kritiekloze acceptatie van de islam, door het te veel macht af staan aan Europa en door de globalisering waar alleen het establishment van profiteert. Baanonzekerheid is bijna de norm geworden en op belangrijke zaken als de zorg wordt onbegrijpelijk bezuinigd. Voorman Pechtold van D’66 probeert het tij nog te keren door te schamperen over populisme en over het feit dat de ‘boze mens’ vooral te vinden is onder de groep die de snelle ontwikkelingen niet meer kan volgen. Hij verliest aan geloofwaardigheid. Hij heeft het mis, zoals het hele establishment het mis heeft. Daar staren ze zich blind op figuren als Wilders en Trump en missen de daarachter oprijzende menigte die zich in toenemende mate tegen het establishment aan het keren is.

Ik vond dat Pauw er gisteravond bleek, oud en moe uitzag. Ik ben benieuwd hoe lang het programma in deze vorm nog zal bestaan. Het applaus verstomt. Ratten verlaten het schip en de bevolking kijkt uit naar 15 maart 2017. Dan gaat het om een tussenstand, want dit is nog lang niet afgelopen.


Verwant: Martien Pennings analyseerde de bijdragen en interventies van Pauw in deze uitzending en dat leidde tot een nogal onthullend blog.

Ook verwant: Hannibal op 'Veren of lood': Pauw kan er beter mee stoppen

Ook verwant: Batavirus: De bubbel van Jeroen Pauw is lek  (humorvol geschreven

Ook verwant: Sietske Bergsma op TPO: Jeroen Pauw is een gaslighter

De dubbelzinnigheid van D’66-voorman Alexander Pechtold

In de NRC van 9 november 2016 werd de reactie op de verkiezingsuitslag in Amerika als volgt vermeld:

“Het kan een wake-upcall zijn”, zegt Alexander Pechtold (D’66) die “echt beroerd” is van Trumps overwinning maar ook “extra motivatie” voelt om te zorgen dat “angst en verdeeldheid” geen kans krijgen in Nederland.

Heel alert is D’66 wel. Op facebook trof ik hun advertentie met de tekst:

“Wie zwijgt, stemt toe, Wie opstaat, bouwt mee, Stop het populisme, Steun het optimisme, Nu is het moment.”

Clintoniaanser kan het bijna niet, al is het net wat minder erg dan Rutger Bregman die in zijn column op de Correspondent onder de titel: Laat dit in vredesnaam een wake-up call zijn, schrijft: “Dit is het slechtste jaar voor de democratie sinds, ja sinds wanneer eigenlijk, 1933?”.  

Ik heb Pechtold nog wel eens horen zeggen dat de kiezer altijd gelijk heeft, maar voor de afgetekende overwinning van Trump geldt dat deze keer kennelijk even niet. De Amerikaanse kiezers die voor Trump kozen hebben ongelijk, ze zijn populistisch en dragen bij aan angst en verdeeldheid.

Angst

Als er één bang lijkt te zijn, is dat wel Alexander Pechtold. D’66 is onder zijn leiding verbouwd van een bestormer van het vastgelopen democratisch bestel,  tot een belangenbehartiger voor de kiezer die het wat beter heeft getroffen dan de modale kiezer, nog steeds verreweg de grootste groep kiezers in Nederland. Alles wat de D’66-kiezer als zijn belang ziet, wordt door D’66 voorzien van het goedkeurend stempel ‘redelijk’. D’66 draagt er aan bij dat de kloof tussen goed opgeleiden en de rest steeds groter wordt. D’66 wil dat bestrijden door het onderwijs te verbeteren. Dat is natuurlijk een schijnoplossing. Niet voor iedereen is er een universitaire opleiding of HBO-opleiding haalbaar. Waar de VVD de concurrentie met de PVV aangaat en de kiezer voor houdt dat hard werken beloond moet worden, kiest D’66 voor angstzaaien en demoniseren als het om de PVV gaat. Pechtold is de belangrijkste bestrijder van de PVV en dus ook van miljoenen kiezers die in de polls de PVV steunen. Pechtold draagt zo bij aan de verdeeldheid en polarisatie die hij zegt te willen bestrijden.

Verdeeldheid

De modale verdiener en laagverdiener ziet zijn achterstand op de beter betaalden al jaren groeien. Vooral in de publieke en semi-publieke sfeer groeit de omvang van staven ten koste van de uitvoerenden. Het is een van de scheidslijnen die in Nederland groeit. Maar ook zaken als globalisering (waar goed opgeleiden van profiteren en de modale werknemer juist niet), multiculturalisme, politieke correctheid, zorgen voor verdeeldheid waarin D’66 duidelijk positie kiest en zich tegen de groeiende stroom van kiezers keert die daar andere denkbeelden over hebben. D’66 gebruikt (net als GroenLinks) het scheldwoord ‘populisten’. Ze ziet ze als achterblijvers die niet met de moderniteit mee kunnen en daarom boos zijn. Het is een volkomen verkeerde analyse die verdeeldheid veroorzaakt. De verdeeldheid die Pechtold zegt te willen bestrijden, bestrijdt hij met de oproep om te denken zoals D’66 denkt. We moeten optimistischer worden van Pechtold.

Optimisme

Een groeiend aantal kiezers is pessimistisch over de toekomst en ziet het hedendaagse beleid eerder als een bedreiging voor de samenleving dan een winst. Het maar verder uitvloeiend Europese beleid en de met de globalisering samenhangende geopolitieke beleidsargumenten, worden niet gedragen door de modale (en dat zijn de meesten) kiezer. Die heeft zo langzamerhand zijn bedenkingen bij het beleid waarbij de winstkansen voor de Nederlandse economie de belangrijkste drijfveer zijn. Hij ziet dat die ontwikkelingen in belangrijke mate bijdragen aan de uitholling van belangrijke waarden en normen.

Waarden en normen

Ze vormen het weeskind van de politiek die als het er op aankomt liever kiest voor winst en het bijbuigen van waarden en normen als dat noodzakelijk is om de winstkansen te vergroten. De wereld is gevuld met schandalen die grote verontwaardiging oproepen omdat ze een aantasting vormen van levende normen en waarden. Als D’66 het serieus meent met het terugdringen van de verdeeldheid, ligt daar een grote kans. Een meer conservatieve benadering van normen en waarden en de aandacht voor de handhaving van normen en waarden is de belangrijkste trend in het politieke landschap. Ik voorspel dat Pechtold gaat struikelen over zijn beleid van het laatste decennium want, als ik me niet vergis bevinden zich onder zijn aanhang ook weldenkende mensen, die anders dan Pechtold, niet denken dat het redelijk en fatsoenlijk is om alleen maar ja te zeggen als het in het belang is van de beter verdienenden en hun daar aan verbonden inzichten.

Dubbelzinnigheid

De dubbelzinnigheid van Pechtold is wat mij betreft onverdragelijk, juist vanwege zijn bijdrage aan het verspreiden van angst en aan de groeiende verdeeldheid. De stroming in het Westen waarvan de verkiezingsuitslag in Amerika een symptoom is, vormt een bedreiging voor de Pechtolds van deze wereld. Ze zien hierin het einde van de beschaving zoals we die kennen (Helen Mees), maar bedoelen eigenlijk dat hun wereld bedreigd wordt. Hun duiding van de Amerikaanse verkiezingsuitslag is arrogant en dubbelzinnig. Terwijl hun uitingen alleen de eigen beschermde wereld betreffen, doen ze het voorkomen alsof het voor de hele wereld geldt. Hun bedreigers heten ‘populisten’, een scheldnaam voor mensen die het anders zien dan het D’66 van Pechtold.