Leo Lucassen prikt een schietschijf op de ruggen van Wilders, Bosma en Baudet

In de Volkskrant van vandaag prikte historicus Leo Lucassen een schietschijf op de ruggen van Wilders, Bosma en Baudet. Lucassen draagt als leider van het Internationale Instituut voor Sociale Geschiedenis intellectuele een zekere maatschappelijke verantwoordelijkheid voor de interpretatie van gebeurtenissen.

Lucassen zegt niet te geloven dat Wilders en Baudet medeschuldig zijn aan de aanslag op de moskeeën in Christchurch, …
… maarrrrr …

”Dat doet niets af aan het feit dat geradicaliseerde terroristen zich laten inspireren door onbewezen complotideeën en allerhande hoaxen, die deze politici -en vele anderen- voortdurend de wereld in helpen. Ik zou niet weten waarom je hen daar niet op zou mogen aanspreken en vragen zich te bezinnen”.

Lucassen benoemt ook – zij het kort- het extremisme van de islam. Maar dat is toch anders in zijn ogen omdat bij aanslagen door islamitische terroristen alle moslims als potentiële verdachten worden gebrandmerkt. Niemand zal het echter in zijn hoofd halen om alle ‘blanken’ of alle westerlingen voor daden van bijvoorbeeld Breivik of Tarrant verantwoordelijk te stellen. In deze redenering maakt Lucassen twee fouten.

Lucassen kiest voor de terminologie ‘alle moslims’. Zowel Baudet als Wilders gebruiken dat soort terminologie niet, maar verwijzen uitdrukkelijk naar de fundamentalistische islam. Dat niemand alle ‘blanken’ of westerlingen verantwoordelijk houdt voor daden als die van Breivik of Tarrant, klopt ook al niet. Erdogan noemde de aanslag in Christchurch de schuld van het fascistoïde, islamofobe en racistische Westen. We mogen aannemen dat in de islamitische wereld er velen zo denken.

Lucassen maakt meer fouten. Hij zet de schijnwerpers op Wilders, Bosma en Baudet. Het zijn de enige namen die hij noemt. Hij had moslimextremisten als Fawaz Jneid of Arnoud van Doorn kunnen noemen. Maar dat zijn geen politici al hebben ze veel invloed. In plaats daarvan had hij de jongens van DENK kunnen noemen die de hoax in omloop brachten dat artsen minder hun best doen voor islamitische patiënten. Een nogal giftige hoax. Nergens stelt Lucassen dat je dat soort figuren ook dient aan te spreken en te vragen zich te bezinnen. De nauwkeurige lezer zal wel meer redeneerfouten en ongerijmdheden in het artikel kunnen vinden.

Als historicus is Lucassen een erg zichtbare mislukking. Hij gooit alle soorten extremisme op één hoop. Dat de islam zich al bijna 1400 jaar bedient van geweld in allerlei soorten, moffelt hij weg. Toch zit daar het feitelijke probleem. De wijdverbreide afschuw voor de islam heeft daar alles mee te maken en heeft ook alles te maken met het verzet tegen de islam.

De Australische senator Fraser Anning raakte omstreden nadat hij de aanslag in Christchurch weet aan de immigratie van gewelddadige moslims. Bijna goed. Hij had beter kunnen zeggen dat het ligt aan de lakse en naïeve houding van westerse overheden in de omgang met de fundamentalistische islam. Dan kun je ook figuren als Breivik en Tarrant wanhopigen noemen die alle grenzen overschrijden om uiting te geven aan hun extreme wanhoop.

In een ander artikel dat wel op de internetsite maar niet in de papieren Volkskrant verscheen, gaf Lucassen hoog op van de toenemende onderwijsparticipatie en arbeidsparticipatie van allochtonen. Dat die toenemende participatie niet gelijk op gaat met integratie, ontgaat hem kennelijk. Het ontgaat hem kennelijk ook dat Tariq Ramadan in zijn ‘Westerse moslims en de toekomst van de islam’ oproept tot participatie zonder integratie. Dat denkbeeld is ook terug te vinden bij DENK dat zich tegen beleid tot integratie keert.

Opvattingen als die van Lucassen zijn de naïviteit voorbij. In zijn voortdurend hameren op het feit dat Nederland een immigratieland is en dat we daar geen nadelen van hebben ondervonden, miskent hij het grote verschil tussen moslims en anderen als immigranten. Ruud Koopmans heeft in zijn pas verschenen boek laten zien dat de meeste moslims niet zullen integreren en dat dit nergens ter wereld is gebeurd. Zulke boeken lijkt Lucassen niet te lezen zodat hij onbekommerd zijn fabel over migratie kan blijven verspreiden. Zijn extreme gedachtegoed lijkt afkomstig uit de extreem-linkse hoek van waaruit het Westen voor alle narigheid in de wereld verantwoordelijk wordt gesteld. Alsof, wanneer we milder over de islam zouden denken, het islamitisch geweld vanzelf zou afnemen.

Kritiek op en geweld tegen de islam wordt in de eerste plaats veroorzaakt door de islam zelf. Die volgorde moeten we goed in gedachte houden.

Is Joshua Livestro de Nederlandse McCarthy met zijn 'Nazi Scare'?

                                                                      

McCarthy kreeg in de jaren vijftig van de vorige eeuw bekendheid als de man die de heksenjacht ontketende op on-Amerikaans gedrag waarbij vooral sympathisanten van het communisme van de Sovjet-Unie het moesten ontgelden.  Het was de tijd waarin een onschuldige ‘linkse’ opmerking je al verdacht kon maken.

In zijn overigens interessante boek ‘De adem van de grootheid’ (2006) beschrijft Livestro het doen en laten van McCarthy met veel dedain vanwege diens vele anonieme beschuldigingen, overdrijvingen, demonisering van personen en de duizenden slachtoffers.

De paranoïde McCarthy was de verpersoonlijking van de Red Scare schrijft Livestro in zijn boek. Bij Livestro zelf lijkt het te gaan om Nazi Scare. Thierry Baudet is een van degenen waar hij een verbeten jacht op voert. In een column in de NRC, een van de vele artikelen (in de Volkskrant bijvoorbeeld) waarin hij Baudet als nazi en fascist exposeert, reageert hij op de vele reacties op het besmeuren van Baudet’s voordeur en stoep.  ‘Zo begon het met Fortuyn ook’, schrijven velen. In zijn NRC-artikel haalt Livestro zijn schouders daarover op. “De geschiedenis herhaalt zich zelden”, is zijn boodschap. Met die bewering is hij niet erg standvastig. Later in zijn artikel waarschuwt hij er voor dat geschiedenis zich kan herhalen, hij gaat zelfs uit van een zekere wetmatigheid. Zo schrijft hij: “Kritiek op deze standpunten (van Baudet pl) is niet alleen gerechtvaardigd maar ook bitter noodzakelijk. Juist omdat we weten waar dat toe leidt”. In het gelinkte Volksartikel haalt hij behalve naar Baudet ook venijnig uit naar Wierd Duk en Sid Lukkassen. De laatste verzet zich tegen het cultureel marxisme en wordt door Livestro  met een venijnige ‘quilt by association’ als volgt gedemoniseerd: “Dit is een door Anders Breivik berucht gemaakte theorie, in Nederland gepopulariseerd door Sid Lukkassen, historicus en VVD-raadslid in Duiven”.

Livestro’s jacht op Baudet is niet zonder gevolgen gebleven. In de media, de NRC voorop, is er steun voor zijn jacht en wordt Baudet gedemoniseerd. Dat geldt uiteraard ook voor zijn sympathisanten. Wie hem volgt is geen haar beter en verdacht. De geneigdheid naar fascisme moet worden gezien als on-Nederlands en als een bedreiging voor de bestaande orde.

Nu heeft Livestro als klokkenluider voor het ontluikende fascisme en nazisme de tijd wel mee. In de betwiste orde van gepolariseerd Nederland is de beschuldiging of verdachtmaking van een nazi te zijn niet ongewoon voor iedereen waardoor ‘links’ zich bedreigd voelt. Livestro stookt dat vuurtje op. Rechts laat zich sinds kort ook niet onbetuigd en beschuldigt ‘links’ van cultuurmarxisme. De tweede wereldoorlog wordt opnieuw uitgevochten met verbaal geweld.

De beschuldigen van ‘links’ slaan nergens op. Het minste of geringste is voor links al aanleiding om te gaan Godwinnen. Ook het door rechts veronderstelde complot onder de naam ‘cultuurmarxisme’ slaat nergens op. Het is een naamgeving voor oeroud menselijk gedrag dat bijvoorbeeld tot de Franse Revolutie heeft geleid. Aanhangers van het gedachtegoed van Edmund Burke, waartoe zowel Baudet als Livestro behoren of behoorden, zien in de Franse Revolutie de bakermat van het communisme.

Wat we zien is de betwiste orde in de Nederlandse samenleving.

Immigratie, integratie en islam zijn de belangrijkste onderwerpen die de samenleving verdelen en de discussie is aan het ontaarden in een vorm van McCarthyisme waarbij over en weer personen verdacht worden gemaakt en gedemoniseerd met behulp van (koude)oorlogsretoriek. Het is in feite een armoedige discussie. Eigenlijk is het geen discussie. Tegenstanders doen een beroep op instincten, angsten en andere emoties die opgeslagen liggen in het collectief geheugen en nog steeds niet voldoende lijken te zijn verwerkt.

De betwiste orde leidt tot steeds meer ruig verbaal geweld. Fortuyn en Wilders werden zelden nazi’s genoemd. Sinds een paar jaar echter is die beschuldiging nagenoeg salonfähig geworden en niet alleen meer te vinden in de krochten van het internet. Livestro doet het in nette bewoordingen als hij insinueert: ‘dat we allemaal weten waartoe de standpunten van Baudet leiden’. Het is een schop onder de gordel en leidt tot een verharding in wat een open discussie over de betwiste orde zou moeten zijn. De mogelijkheid van een open discussie zijn nu verder weg komen te liggen dan ooit eerder. Partijen zijn doof voor elkaar en kunnen alleen nog maar schelden en elkaar demoniseren.

Het is de vraag hoe lang een samenleving kan voortgaan met het op deze wijze betwisten van de gewenste orde. Met het verdacht maken van mensen omdat ze een andere orde voor ogen hebben? Aanhangers van de PVV kunnen geen baan meer vinden zodra ze uit de kast zijn gekomen. De politiek correcte dictatuur werkt als censuur. Op veel werkplekken in Nederland kun je maar beter zwijgen dan een ongewenst standpunt innemen. Het is te vergelijken met de sfeer die door het McCarthyisme werd opgeroepen. Toen ging het over een nauwelijks groot probleem. Nu gaat het om onderwerpen die mensen in hun existentie raken. We kunnen daarom verwachten dat het heftiger zal worden en wellicht ooit tot een burgeroorlog zal leiden met de islam en immigratie als twistpunten.

[pl1] 

---

 [pl1]