Tot mijn verrassing lezen ook moslims dit blog

                                                                             

Wie is hier nu idioot

“Ik lees je blogs”. Het werd gezegd bij een ontmoeting die over iets anders ging en daar bleef het niet bij, “Vraag je jezelf nooit af hoe het komt dat je zoveel moslims kent en aardig vindt en toch zulke blogs schrijft? Het is dat ik je ken, anders zou ik gedacht hebben: weer zo’n 'idioot'!” Dat laatste woord gebruikte ze niet. Ik vulde het in toen ze aarzelend het juiste woord zocht.

Rare vraag, dacht ik achteraf. Ik schrijf ze immers ook voor hen. Sterker nog mijn visies zijn medebepaald door wat ze me toevertrouwen. Het is waar. Ik ken veel aardige moslims. Met een aantal verkeer ik zelfs op vriendschappelijke voet. Niet toevallig vallen ze allemaal onder de categorie die ik ‘katholieke moslims’ noem. Een beetje rare term wellicht. Maar zoals katholieken kunnen zeggen: “de paus kan me wat”, zijn het moslims die een persoonlijk geloof hebben ontwikkeld en dat naar eigen inzicht beleven. Van hen heb ik in de loop der jaren veel geleerd.

Ik hou niet van alle moslims. Ik heb een hekel aan letterknechten (in de koran staat dat….), zeloten, fanatici, fundamentalisten, salafisten, dwingelanden en hypocriet gespuis. De ‘katholieke moslims’ hebben van hen net zo veel te vrezen als ik of anderen die geen moslim zijn. De orthodoxe islam houdt niet van vrijzinnige moslims.

Ik kan wel wat met een moslim die tegen me zei: “Voor al de moslims die de islam boven hun Nederlander zijn stellen, zou je eigenlijk andere wetten moeten hebben. Die hebben eigenlijk geen recht op de vrijheid van godsdienst”. Dat is er een die heeft nagedacht en ook met lede ogen aanziet dat er beroep op de grondwet en mensenrechten wordt gedaan op opportunistische gronden, want eigenlijk erkennen ze die niet.

Ooit kreeg in van een Poolse vriend, die het weer van een Turkse zakenpartner had gekregen, een boek over Rumi, de vermaarde Perzische soefi en dichter. Een waarachtig humanist die het menselijke boven de regels stelde. Binnen de islam worden dat soort soefi’s tegenwoordig in veel landen als ketters beschouwd en vervolgd. De salafisten moeten er niets van hebben, ze beschouwen soefi’s als mensen die wanorde in het land brengen. Wanorde betekent in dit geval dat er maar één leer is en dat wie daar vanaf wijkt een ketter is.

‘Katholieke moslims moeten worden beschermd tegen de ‘calvinistische  moslims’. Natuurlijk bedoel ik hier het harde Calvinisme uit de zestiende eeuw. Calvijn hield ook niet van ketters en liet ze ombrengen.

Wie naar de geschiedenis kijkt en begrijpt weet dat de term ‘joods-christelijke beschaving’ slechts de halve waarheid bevat. Het waren de humanisten die zo ongeveer vanaf Erasmus de harde kant van religies stukje bij beetje ter discussie stelden en de Europese religies op die manier tot beschaving hebben gebracht. Dankzij de humanisten veranderde de gedaante van de christelijke god van een wraakzuchtige en onverzoenlijke heerser in een alles vergevende en dat proces is nog steeds gaande. Die god zou het prachtig vinden als we ook goede voet verkeren met mensen uit een andere religie.

De leerstellige islam heeft die ontwikkeling in de gebieden waar de islam heerst weten te voorkomen. Renaissance en Verlichting zijn aan de islam voorbij gegaan. Rumi is op onbekende wijze verdwenen. Andere humanistische beschavers als Avicenna en Averroës, werden vervolgd en zagen hun boeken op de brandstapel verdwijnen.

Vandaag heb ik niet veel tijd voor de kranten. Ik ga een bezoek brengen aan de plek waar Spinoza lange tijd heeft gewoond. Het is wat mij betreft een eerbetoon aan de man die als een van de belangrijkste humanisten kan worden gezien. Bepaald geen tolerant doetje. Hij kan gezien worden als een van de belangrijkste bestrijders van religieuze knechting en religieuze intolerantie. Als hij niet al eerder aan een ziekte was overleden, zou de Dordtsche Synode hem hebben veroordeeld als ketter. Dat zoiets vandaag de dag ondenkbaar is hebben we te danken aan de grote humanisten.

Voor mijn moslimse lezers nog een tip. Lees mijn blogs alsof ik die aan jullie schrijf en jullie, mijzelf en Nederland de idiote fratsen van degenen die de islam boven alles willen stellen, wil besparen. Ook jullie vrijheid wordt bedreigd.

Ze aanbidden hun Opperwezen, maar eigenlijk zien ze zichzelf als opperwezens die anderen mogen knechten”.

                                                                         

Universaliteit is niet hetzelfde als uniformiteit

               

Het is jammer dat steeds minder mensen kranten lezen. Na een paar uur ‘kranten’ vanmorgen (de NRC was vroeg vandaag),  was het de Volkskrant die me het meest verraste. Ik ga een boek kopen van Ernst Hirsch Ballin omdat de bespreking van zijn boek (Sir Edmond, pagina 23) door Stephan Sanders een lawine van gedachten veroorzaakte.

De Volkskrant van vandaag bevatte weer een groot aantal artikelen die de geest scherpen. Dat kan de NRC in zijn zak steken. De Volkskrant lijkt gedurfde keuzes te willen maken. Iemand vroeg mij kort geleden of de Volkskrant opschuift naar ‘rechts’. Naar overtuiging antwoordde ik dat de kranten steeds vaker de twee kanten van de medaille laten zien, maar zelf (laf) neutraal blijven. Na vanmorgen ben ik daar niet meer zo zeker van. Het begint er op te lijken dat kranten ons niet langer willen bevoogden en langzaam maar zeker weer aansluiting vinden bij de opvattingen die onder de bevolking leven. Dat is niet rechts maar oog voor de realiteit. Ik noem dat het ‘nieuwe realisme’.

Arnold Karskens zegt dat er een revolutie gaande is. Dat is ook mijn waarneming. Het politiek correcte denken lijkt op zijn retour, de media verliezen hun bevoogdende veren en alleen onze overheden lijken nog niet helemaal afscheid te hebben genomen van het utopisch multiculturele denken. Zie hun reactie op de beschuldigingen van rapper Typhoon. Lees de Volkskrant van vandaag die een heel genuanceerd beeld brengt over ‘etnisch profileren’ en discriminatie. Ik weet niet of ik het goed zie, maar Nederland lijkt verontwaardigd op te veren na de aanhoudende beschuldigingen dat Nederland een racistisch land is. Lees in Magazine (pagina 51-53) het reisverhaal van Iris Hannema. Ze is letterlijk overal geweest en in het diepe gedoken. “Hoe zie je Nederland, als je zoveel hebt gereisd?”, vraagt de Volkskrant. “Dit is een superland”, zegt de bereisde Iris stellig. Met zulke verhalen kunnen we weer eens op een andere manier naar onszelf kijken dan door de calvinistische bril die ons uitsluitend zondigheid inpepert.

Wie mij ooit voorspeld zou hebben dat ik nog wel eens een boek van Hirsch Ballin zou kopen, zou ik hebben uitgelachen. Mij te calvinistisch. Maar de eerste zin van de boekbespreking raakt mij al vol in het hoofd: “Hij waarschuwt ervoor universaliteit gelijk te stellen aan uniformiteit”. Pats!, mar dan deze:

“Het doet pijn als mensen hun gelovigheid voorwenden als een reden om op anderen neer te kijken. Ze aanbidden hun Opperwezen, maar eigenlijk zien ze zichzelf als opperwezens die anderen mogen knechten”.

Twee zinnen waar ik de hele dag op verder kan. Gaat het over de betwetende predikers, over de totalitaire islam, over de postmoderne dictatuur? Het gaat over alle drie en veel meer. Het gaat over de verabsolutering van het eigen gelijk en de rampen die daaruit voortkomen en de wereld tot op de dag van vandaag teisteren. Bij de verabsolutering van het eigen gelijk is degene die aan dat gelijk twijfelt niet meer zeker van zijn reputatie of zelfs zijn leven.

Hirsch Ballin noemt vier mensen die zijn morele voorbeeld waren. Ik vraag me af welke keuzes ik zou maken. Er hoort in ieder geval de moslim bij die mij aan de hand van zijn eigen ervaringen duidelijk heeft gemaakt wat vrijheid betekent. Nadat ik daarover had geneuzeld stond hij woedend op. “Wat weet jij eigenlijk van vrijheid?”, brulde hij, “jullie denken hier dat het net zo vanzelfsprekend is als de lucht die jullie inademen”. Hij is mijn vriend en samen zijn we tegen de voortwoekerende totalitaire islam.

De vraag die Hirsch Ballin voor mij nog moet beantwoorden is de vraag waar de grenzen liggen van diversiteit. Maar eigenlijk weet ik het al.