Wilders en de Messias, overdenkingen op Tweede Kerstdag

                                                                           

Het lijkt een merkwaardige combinatie. Maar het is weer eens wat anders dan de vergelijking met Hitler. De associatie met Jezus overkwam me toen ik in de  wetenschapsbijlage van de NRC een artikel las over de historische Jesus. De associatie volgde onder meer uit deze tekst: “Het hedendaagse onderzoek naar de historische Jezus plaatst hem niet alleen in een joodse context, maar zet hem in een gebied waar de bevolking gemarginaliseerd was geraakt, waar men meende dat het Verbond was beschadigd en waar men hoopte op een messias die de verhoudingen zou omkeren.”

Het Israël uit de tijd van Jezus was een Romeins protectoraat dat weinig geliefd was omdat het de bevolking zware belastingen oplegde. De corruptie tierde welig. De vereiste belastingen werden opgeschroefd om het weelderig leven van de bovenlaag te financieren. De Joodse elite collaboreerde met de Romeinen en onderdrukte de bevolking.  Er waren ook etnische spanningen. Anders dan zijn bedoeling was, werd Jezus door de verarmde bevolking met ‘hosanna’s’ ingehaald in de verwachting dat hij de dingen zou recht zetten. De Romeinse heersers en de Joodse elite (Farizeeërs) zullen wel een ‘populist’ in hem hebben gezien. Het was een verstoorder van de gewenste orde en we weten hoe dat afliep.

Menig autochtone Nederlander ziet in Wilders de Heiland die het beschadigde Verbond zal herstellen. Door de gevestigde orde wordt Wilders gezien als een verwerpelijke vijand en zijn aanhangers worden weggezet als gepeupel.  Tegen alle verdrukking in groeit het verzet echter.

In de Volkskrant laat columnist Martin Sommer voortdurend weten dat de gevestigde orde zich niet moet blind staren op Wilders, maar moet proberen diens aanhang te begrijpen. Sommer is een roepende in de woestijn, zelfs de Ombudsvrouw van de Volkskrant blijft de door de elite gevestigde orde verdedigen.

Anders dan Jezus wil Wilders wel Minister-President worden. De vergelijking gaat verder ook nog op heel wat plaatsen mank. Waar die echter overeenkomt is dat de onderdrukking van de behoefte aan verandering en verzet tegen de elite door de eeuwen heen volgens dezelfde patronen werkt.  In dat patroon past ook dat onderdrukten zich scharen achter iemand waarvan ze geloven dat die voor verandering kan zorgen.

Het ‘beschadigde Verbond’ zie ik als een mooie metafoor voor de situatie waarin we verkeren. Het tekent de kloof die door polarisatie is veroorzaakt tussen ‘volk’ en elite. Het is een waardenkloof. Een groot deel van de bevolking wil vanuit door de tijd beproefde normen en waarden wederkerige relaties aangaan. Die set van normen en waarden voldeed niet meer in de ogen van de elite die de multiculturele samenleving omarmde, de globalisering prees en het ambitieuze Europa alle ruimte gaf. De nieuwe set van waarden kan worden samengevat met het begrip ‘tolerantie’, dat zover werd opgerekt dat ook het intolerante getolereerd moest worden. De handhaving wordt daarop afgestemd. Dat kan op den duur natuurlijk niet goed gaan.

Met de joden liep het overigens slecht af. De onderdrukking voedde de opstandigheid. Iedere keer werd er een nieuwe Messias gevonden. Nadat de joden tot twee keer toe het bezettingslegioen hadden verslagen, greep het Romeinse Rijk uiteindelijk hardhandig in. Tot een miljoen joden werden vermoord en de overigen als slaaf verhandeld of gedeporteerd.

Zo ver zal het met de opstandigheid tegen migratie, de politieke invloed van de orthodoxe islam, Europa en de globalisering wel niet komen. Maar zeg nooit ‘nooit’. Als de gevestigde orde de oren blijft sluiten voor de oproep om het Verbond te vernieuwen, zal dat de opstandigheid doen groeien. Dat geldt niet alleen voor Nederland, maar voor geheel Europa. Als de naar verandering strevende krachten uit de verschillende landen van Europa samenvloeien, kan een opstand niet worden uitgesloten. En deze keer doen de ‘Romeinen’ dan mee.

Komt er een opstand of revolutie? Het zijn niet de minsten die dat onontkoombaar achten. Het zal van de islam en de elite afhangen of het ooit zover komt. Als de elite het ‘Verbond’ niet herstelt en de islam niet Europees wordt blijven de ingrediënten voor een opstand aanwezig en kan een simpele oorzaak de vlam in de pan doen slaan. Ik acht het ook niet uitgesloten. Er zijn vooralsnog geen tekenen die een andere kant uit wijzen.

Tenslotte, om nog even in de kerstsfeer te blijven. De historici uit de wetenschapsbijlage van de NRC denken dat Jezus gewoon thuis in Nazareth is geboren in plaats van in een stal in Bethlehem. Bethlehem was bedacht om een voorspelling uit het Oude Testament uit te laten komen. Ook toen al loog de elite om het eigen belang te dienen. Niets nieuws onder de zon.

Tribale islam kweekt moordenaars en noemt ze martelaars

                                                                            

Toen de Romeinen begonnen met de verovering van Europa troffen ze daar een tribale cultuur aan die gebaseerd was op het recht van de sterkste. Stammen stonden elkaar naar het leven bij het zich verzekeren van een leefgebied dat hen van voldoende middelen voorzag. Caesar bevocht de stammen en dwong ze een centraal gezag te aanvaarden. Nadat het Romeinse imperium verzwakte namen adel en kerk de taak over om de tribale cultuur te elimineren en dat deden ze met harde hand en mooie preken. Historici zijn van mening dat vanaf de dertiende eeuw de Europese tribale cultuur bedwongen was.

In Arabië ging men in de zevende eeuw een tegengestelde richting in. De tribale cultuur onderging een sublimering in de vorm van religie en kreeg een god die de tribale cultuur aanmoedigde. Om een einde te maken aan de eeuwige interne strijd werden de stammen verenigd in de umma, de superstam, en voorzien van een nieuwe vijand, de ongelovigen. Het was een succesrijk concept voor expansie. De herleving van het islamisme is ook een herleving van de expansiedrang die onder de vermomming van religie in feite niets anders is dan roof en toe-eigening van bezit van ongelovigen.

Het scheppen van een umma kan als een succes van de islam worden gezien. Het uitbannen van de interne stammenstrijd is echter op een mislukking uitgelopen. In alle islamitische landen waar geen sprake is van een hardhandig regime, laait de stammenstrijd op en verzwakt dat de staat. Het verkrijgen, behouden en uitbreiden van dominantie is het centrale streven binnen een tribale cultuur. Dat vergt een grote interne loyaliteit en strijdbaarheid. Anders dan meisjes worden jongens opgevoed tot verbale en/of fysieke agressiviteit. Het succes van een stam wordt bepaald door de afschrikking die ze kan laten zien om andere stammen ervan te weerhouden hun gebied ten koste van een andere stam uit te breiden. Bij die afschrikking hoort de bereidheid om te doden of gedood te worden. De verhouding tussen stammen wordt door de Canadese antropoloog Philip Salzman beschreven als ‘balanced opposition’. In een essay gebaseerd op zijn boek ‘Culture and conflict in the Middle East’, beschrijft hij de nauwe relatie tussen de cultuur van het tribalisme en de islam als religie. Het iseen essay dat iedere islamcriticus op de greep zou moeten hebben om teraadplegen. De strijd tegen de islam is in feite een strijd tegen een door religie gesanctioneerde tribale cultuur.

De jihad als strijdmiddel om dominantie te verwerven valt vooral te zien langs de bloody borders waar de islam strijdt voor gebiedsuitbreiding. De aanslagen in Europa hebben veelal ‘erewraak’ als motief. Soms gaat het om ‘afschrikking’ zoals de aanslagen die bedoeld waren om Spanje af te houden van de strijd in Irak, kunnen worden geclassificeerd. De ‘lone wolves’ zoals die we recent in Duitsland zagen opereren, vormen een apart geval. Als regel gaat het om jongemannen die door hun levenswijze niet bijdragen aan de eer van hun familie, grootfamilie, clan en stam. Een zelfmoordactie waarin ze veel slachtoffers maken, kan die eer herstellen. De islam beloont ze als martelaar en in de tribale cultuur worden ze geëerd als degenen die lieten zien dat er met de tribale cultuur niet te spotten valt. Bij de herdenking van de slachtoffers in München vond een ordeverstoring plaats. Een paar moslims riepen “Allah Akbar”. Het was volgens de islamitische leer niet de dader die doodde, maar het was Allah die zijn hand bestuurde. Het was Allah die weer eens liet zien wat hij van moslims verwacht. Doodt de ongelovigen tot de wereld van Allah is.

Het is nog lang niet afgelopen. De feminiene cultuur van Europa is geen partij voor de agressieve tribale cultuur. In Europa hebben burgers de bescherming van hun veiligheid overgedragen aan de staat. Mijn kritiek op de staat is dat ze de samenleving een ander beeld van de islam voorhoudt dan door velen in de samenleving ervaren wordt. Het is een van de belangrijkste redenen dat de overheid niet meer wordt vertrouwd. De Gentse filosoof Maarten Boudry stelt Links verantwoordelijk voor de onderschatting vande tribale islam en verwijt Links met twee maten te meten. Het zou mooi zijn geweest als hij daarbij had vermeld dat Links sterk geïnfiltreerd is door moslims die linkse partijen gebruiken om de islam uit de wind te houden.

Boudry zal ook het boek van Philip Salzman niet hebben gelezen. Het is nog maar op weinig studeerkamers te vinden omdat het niet door de politiek correcte censuur komt. Ik hoop dat hij het eens leest, want het zou zijn waarschuwing voor de islam versterken.