‘Beschaving’ ingezet ter bestrijding van de waarheid

Wees beschaafd!

Nadat bekend werd dat minister Stef Blok onverbloemd zijn gedachten had geuit over de beperkingen van een multiculturele samenleving, viel schrijvend en sprekend links Nederland over hem heen. Leden van D’66 willen dat hij oprot als hij zijn excuses niet aanbiedt. GroenLinks lijkt op vakantie te zijn, van hen is nog maar weinig vernomen. Voor Klaver zou het een kolfje naar zijn hand moeten zijn om Stef Blok verbaal aan de hoogste boom op te hangen. Klaver is genetisch multicultureel en fundamentalistisch links beschaafd. 

Vriend en vijand zijn het er eigenlijk wel over eens dat Blok zich niet handig (te onverbloemd) heeft uitgedrukt. Maar vooral bij links beschaafden is de boot aan. Dat is verontrustend. Terwijl een groot deel van de bevolking de kern van waarheid in de boodschap van minister Blok ziet, beijvert beschaafd links, dus ook alle media, zich om de waarheid te veroordelen. Dat is verontrustend. Voor hen bestaat de waarheid wel, maar je moet hem anders en vriendelijker uitleggen en zeker niet lomp verwoorden. De waarheid moet bedekt worden met beschaving en beschaving betekent onverdraagzaamheid ten opzichte van harde waarheden.

Van Aartsen, de net afgetreden interim-burgemeester ging het verst. Moslims moeten worden beschermd zoals Thorbecke de katholieken beschermde. Een nogal ongepaste vergelijking. Vanaf de reformatie werden katholieken gewantrouwd en gediscrimineerd omdat ze trouw zouden blijven aan het Duitse Keizerrijk en het Vaticaan. Katholieken mochten niet in overheidsdienst en het katholieke volksdeel verpauperde. Thorbecke maakte daar een einde aan met als gevolg dat het katholieke volksdeel op eigen kracht emancipeerde. Kunnen we zoiets ook van het islamitische volksdeel verwachten? Dat ziet er heel anders uit. Moslims zijn trouw aan de islamitische leer die voorschrijft dat dat de wereld aan de voeten van Allah wordt gelegd. Dat vereist dat ze niet emanciperen, niet integreren of assimileren want dat zou maar ten koste gaan van de taak die moslims in deze wereld hebben. Saoedi-Arabië bepaalt de koers en heeft daar veel geld voor beschikbaar. Waarom zouden ze moeten worden beschermd volgens van Aartsen. Omdat dat het beschaafd is!

Beschaving is in feite een set van regels, van normen en waarden die het ons mogelijk maakt om met elkaar te verkeren omdat het de scherpe randjes van onze instincten en overlevingsdrang afvlakt. Er lijken verschillende soorten van beschaving te bestaan. De beschaving veroorzaakt door angst bijvoorbeeld die mensen dwong om fatsoenlijk en netjes te zijn. Dat kan ver gaan. Het kan uiteindelijk leiden tot gedrag om anderen niet boos te maken. De gevolgen daarvan zijn prachtig beschreven in het verhaal over Herr Biedermann die tot het gaatje ging en uiteindelijk zijn huis in vlammen zag opgaan nadat hij de inbrekers van lucifers had voorzien. De moraal van dit verhaal is dat netjes en fatsoenlijk blijven tot je ondergang kan leiden.

Er is ook het soort beschaving die fundamenteel is. “Laten we beschaafd blijven”, zegt de fundamentalist die daarmee soms situaties met morele chantage onder controle krijgt, maar vaker moet toezien dat de ander geen gehoor geeft aan die oproep. Er is ook de beschaving van de optimist die iedereen verzekert dat alles goed komt. Het soort (linkse) beschaving waar we nu mee te maken hebben is de opgelegde beschaving die ons dwingt te accepteren wat we eigenlijk niet willen. Het is de fundamentalistische beschaving die uit angst wordt geaccepteerd. Wie wil er nu voor racist, xenofoob of islamofoob worden uitgemaakt. Van Aartsen gaat nog een beschavings-stap verder. Moslims moeten worden beschermd. Dat moeten ze ook, maar dan tegen de orthodoxe islam die ze de toegang tot het paradijs ontzegt als ze niet doen wat de orthodoxe islam voorschrijft. Ook moslims zijn bang en kiezen daarom voor de islamitische beschaving die niet te rijmen valt met die van Europa.

Moslimse scribenten doen na de uitspraken van Blok allemaal een beroep op de beschaving die uitblinkt in tolerantie. Dat is eigenlijk onthutsend, maar wordt  gesteund door links dat fundamenteel beschaafd is. Links vindt dat je de multiculturele samenleving op een beschaafde manier moet accepteren ook al dwingt de realiteit tot minder tolerantie. Voor links bestaat wat niet zichtbaar wordt helemaal niet. Als in Denemarken imams betrapt worden op een dubbele standaard, hoeft dat voor links in Nederland nog niet te gelden. Als volkswijken verpauperen door de heterogene samenstelling van de bevolking vindt links altijd weer een moslimse buurman die aardig is voor een oud vrouwtje. De beschaving van links is de beschaving van superioriteit en daarom onbeschaafd. Jan modaal, de hardwerkende Nederlander, de autochtone bewoners van volkswijken: ze zijn (bijna) allemaal onbeschaafd, xenofoob en islamofoob volgens links dat de islam op zijn wenken bedient. De PvdA heeft er de prijs voor betaald, maar durft nog niet minder beschaafd te zijn.

Autochtone beschaving is dat je elkaar niet in de steek laat en de waarheid en realiteit respecteert en accepteert. Als dat onder druk komt te staan omdat een deel van de Nederlandse bevolking er de voorkeur aan geeft om beschaafd tolerant te zijn ten opzichte van wat niet te tolereren valt, moet het volk maar in opstand komen. Vooralsnog kunnen ze dat blijven doen bij verkiezingen. Verkiezingen vormen een prima gelegenheid om beschaafd te laten zien dat er grenzen zijn aan de multiculturaliteit en dat die eigenlijk al overschreden zijn. Oh, en neem je alvast voor om de SP te mijden. Die bukt voor fundamentele beschaving omdat ze lokaal zo graag in linkse colleges wil zitten.

Hosanna Jesse !

                                                                    

GroenLinks heb ik nooit een onsympathieke club gevonden. Hun hardnekkige inzet voor mooie doelen en hun sobere integriteit gaven hen, wat mij betreft, het recht op een plaats in het politieke spectrum. Die sympathie is sinds het verschijnen van Hosanna Jesse Klaver aan het slijten en de draai ten opzichte van het Oekraïne-referendum maakt een definitief einde aan mijn sympathie.

Het raadgevend referendum was een gezamenlijk initiatief van PvdA, D’66 en GroenLinks. Draaikonterij valt van de eerste twee wel te verwachten, maar dat nu ook GroenLinks afstand neemt van haar initiatief, valt me zwaar tegen. Het wekt ook enig wantrouwen bij me op.

In de Volkskrant van vandaag (19-12-2016) laat Klaver ‘berustend’ weten: “Zo werkt democratie”. Alsof de uitslag van het referendum niets met democratie had te maken. Hij zou zelf voor ‘nee’ zijn geweest, maar er is geen enkele aanwijzing dat hij op het congres voor die opvatting heeft geknokt. Hij had als Buma kunnen zeggen dat de door Rutte binnengehaalde verduidelijking slechts cosmetisch was. Klaver is teruggefloten door zijn leden, schrijft de Volkskrant. Het is waar, maar tegelijkertijd is de vraag aan de orde hoe dat tot stand is gekomen. Is er iets georkestreerd zodat Klaver op elegante wijze zijn ‘nee’ kon laten overstemmen?

Wat mij wantrouwig heeft gemaakt is de geschiedenis van Liesbeth van Tongeren. Het was bekend dat zij en Klaver elkaar niet zo goed lagen. Dan is er ineens een kieslijstcommissie die weinig geloofwaardige redenen heeft gevonden om het succesvolle fractielid buiten de kieslijst te houden. Jesse Klaver heeft geen vuile handen gemaakt, dat liet hij aan de commissie over. Bij de draai over het Oekraïne-referendum heeft hij geen vuile handen gemaakt, dat liet hij aan de leden over.

Klaver is een politicus geworden in de bedenkelijke zin van het woord. Er rijzen vragen over de transparantie en integriteit en daarmee rijzen er vragen, bijvoorbeeld of de koers die GroenLinks inslaat te maken heeft met het loslaten van principiële standpunten ter wille van het tot stand brengen van een linkse samenwerking? Andere partijen zouden die eis gesteld kunnen hebben.

GroenLinks laat het ook op een ander terrein afweten. De wijze waarop Klaver voortdurend ‘hosanna’ wordt toegeroepen is niet des ‘Groenlinks’. Klaver lijkt niet vies te zijn van ‘mannetjesmakerij’ en dient zich aan als de geroepene en ‘savior’, de Messias van GroenLinks. Hij heeft daarvoor een adviesbureau in de arm genomen dat hem verbindt met politici als John Kennedy, Justin Trudeau en Bernie Sanders. Het werkt, want de Groenlinksers zijn bereid ‘Hosanna’ te roepen zodra hij onder van Black Eyed Peas geleende tonen het podium beklimt, zijn handen in de lucht steekt en zijn opgerolde mouwen laat zien. Alsof hij de man is die GroenLinks uit de woestijn gaat leiden. De gemesmeriseerde menigte gaat dan uit zijn dak. Het is een vorm van populisme, maar zo mag het natuurlijk niet heten.

Chris Aalbers was ter plekke en maakt melding van Klaver’s retorische talent als hij de zaal toespreekt. “Jesse begint de zaal retorische vragen te stellen. Wiens schuld is dit eigenlijk? Waren de Paarse kabinetten of de vluchtelingen de veroorzaker van het economisme? Is slechte zorg het product van marktwerking of van de islam? Als je er economisch niet op vooruit gaat, komt dat door loonmatiging of door Marokkanen? GroenLinks wil volgens hem geen zondebokken, maar oplossingen.”  De retorische truc die hier wordt toegepast staat bekend als het 'valse dilemma'.

Het is duidelijk waar de empathie van Klaver ligt. Bij de zogenaamde ‘zondebokken’. Er is wel een echte zondebok. Dat is het ‘economisme’. Niet helemaal onterecht, maar om dat tegenover de zogenaamde ‘zondebokken’ te zetten is een retorische truc. Het betoog is dat we ons zorgen moeten maken over het economisme en niet over het islamisme. De islam, de vluchtelingen en migranten valt niets te verwijten. Die groep als ‘zondebokken’ bestempelen, berust echter op een groteske overdrijving. In de Nederlandse discussie wordt die groep slechts zelden als zondebok aangewezen, wel als last of als gevaar. Klaver gaat daar retorisch over heen en zegt in feite: ‘kom op, laten we ons zorgen maken over wat ons echt bedreigt: het economisme.’

Hier dringt Klaver zijn blinde vlek aan GroenLinks op. Het is in dit verband de vraag of de persoonlijke geschiedenis van Klaver te maken heeft met de koers die hij GroenLinks opdringt. Daar zijn wel argumenten voor te vinden. Klaver groeide op als een zoon van een alleenstaande Indische moeder en een verdwenen Marokkaanse vader. Op zich is daar helemaal niets tegen. Maar moeders van kinderen van gemengde etniciteit staan wel bekend als de heftigste bestrijders van racisme en discriminatie. Dat is begrijpelijk. Zij willen hun kinderen beschermen voor een toekomst waarin dat een rol speelt. Naar de Klaver van vandaag kijkend, denk ik dat hij opgegroeid is in een sfeer waarin dat een grote rol heeft gespeeld. Hij lijkt de wereld te bezien door ogen die in zijn opvoeding getraind zijn. Zo kan het persoonlijke politiek worden.

Die politiek is terug te vinden in het citaat hierboven, de afwezigheid voor empathie voor Wilders en de zijnen en in het weglaten van de islam en migratie in het rijtje dat volgens hem de ‘boze mensen’, bezig houdt. Chris Aalbers: “Jesse heeft vooral een boodschap over het opkomende rechtspopulisme. Jesse praatte onlangs met mensen die niet meer op linkse partijen stemmen en naar de PVV zijn overgestapt. Ze hebben volgens Jesse logische zorgen zoals wachtlijsten op de woningmarkt en slechte zorg.”

De selectieve waarneming van Jesse Klaver begint pijnlijk te worden. Zijn ‘messiaanse’ betovering van zijn ‘hosanna’ roepende achterban begint verontrustend te worden. Het begint te stinken bij ‘Groenlinks’. Het stinkt naar een verdachte vorm van populisme. GroenLinks is GroenLinks niet meer.