Posts tonen met het label minderheden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label minderheden. Alle posts tonen

dinsdag 29 juni 2021

Grote steden luiden noodklok over onderwijs

 

Zo kun je ook kijken naar ons land

                             


 

Grote steden luiden noodklok over onderwijs

In de nipt gewonnen wedstrijd van Nederland tegen Oekraïne was de zwakheid van het Nederlands elftal al zichtbaar. Met een fysiek intimiderende tegenstander heeft het elftal moeite. De uitslag tegen Tsjechië was voorspelbaar. De fysieke intimidatie van dat elftal (vergelijk het aantal slidings) was uiterst effectief.

De mentale en fysieke zwakheid van het Nederlandse elftal kan symbool staan voor de situatie in Nederland. Intimiderende minderheden laten zien dat de koopman en de dominee geen antwoord hebben als ze onder druk worden gezet. De koopman neemt minderheden op in zijn reclameboodschappen en de dominee verzint nieuwe normen en waarden als inclusiviteit en diversiteit als onderdanigheidsformule. In alle instituties zijn linksbenigen aan de macht en belagen de rechtsbenigen.

Bij de verkiezingen in maart 2021 trok Nederland naar rechts. Een duidelijk signaal dat echter niet kon verhinderen dat opiniërend links dominant bleef in de media en politiek. Het ontbreekt aan krachtig tegenspel. Minderheden en links scoren het ene na het andere doelpunt en Nederland laat zich intimideren. Op zich valt er weinig in te brengen tegen het streven naar inclusiviteit en diversiteit. Waar het echter aan ontbreekt is de hardheid die voorkomt dat het uit de hand loopt.

Dat het uit de hand loopt wordt steeds zichtbaarder. Wethouders uit grote steden luiden de noodklok over het onderwijs. Dat er scholen moeten worden gesloten is niet denkbeeldig. Het tekort aan leerkrachten loopt op tot boven de tien procent. Daar zijn redenen voor. Het gebrek aan animo om op lastige scholen onderwijs te geven is echter de belangrijkste. Onderwijskrachten verliezen in toenemende mate de strijd tegen de eigenzinnige jeugd op scholen met veel leerlingen uit minderheden. Ze zijn ook vaak bang en willen geen nieuwe Samuel Paty worden. Ze mijden onderwerpen die de jeugd niet bevalt. Pabo-stagiaires haken af na hun eerste kennismaking met de praktijk. Hun idealen over inclusiviteit en diversiteit blijken niet bestand te zijn tegen de harde praktijk.

De grotere mentale en fysieke hardheid bij minderheden wordt alleen in het strafrecht gecounterd, maar daarbuiten nauwelijks. Decennia van integratiebeleid stuitten op de verdediging van rechten van minderheden. Aan hun plichten werd nauwelijks aandacht besteed. Wopke Hoekstra deed een poging om de wederzijdsheid aan de orde te stellen, maar kreeg nauwelijks gehoor.

Nederland kiest beleidsmatig voor fair play waar hard spel op zijn plaats is. Denemarken is het eerste land in Europa dat logische conclusies heeft getrokken. Fair play jegens minderheden wordt niet in wederzijdsheid beantwoord met fair play door minderheden. Denemarken koos noodgedwongen voor hard spel. Hoewel ministers en hoge ambtenaren naar Denemarken zijn gegaan om zich te informeren over het beleid daar, zie je alleen maar terughoudendheid om diezelfde weg op te gaan.

Nederland verloor op het EK omdat het zich angstig liet intimideren. Dat is symbolisch voor de situatie die nu vooral in grote steden te zien is. De angst is groter dan de bereidheid om de tanden te laten zien. Tot hier en niet verder. Dat zal ook in het volgende kabinet niet gebeuren. Met een zekere laatdunkendheid wordt nog steeds gewezen naar landen als Australië en Denemarken. ‘Wij zijn beter’ klinkt het. Die valkuil  pakte desastreus uit voor het Nederlandse elftal. We waren beter maar niet bestand tegen intimiderend spel. Die valkuil zal ook desastreus uitpakken voor de Nederlandse samenleving. Hoe langer we wachten om de juiste conclusies te trekken des te moeilijker wordt het om de problemen op de juiste manier aan te pakken. De situatie van het onderwijs in de grote steden laat zien dat het vijf voor twaalf is.

 

zaterdag 5 november 2016

Asscher maakt van machteloosheid een deugd

                                                                            

“Zwarte Piet is zwart, daarom noemen we hem Zwarte Piet”. Dat was het realistische commentaar van onze minister-president Rutte. Maar in de discussie over de kleur van de medewerkers van de Sint, heeft hij geen enkel gezag. De uitkomst van de discussie wordt bepaald in de Grachtengordels van de grote steden en in het Gooi. Nu RTL heeft besloten dat ze alleen roetveegpieten in het gezelschap van de goedheiligman laat zien, lijkt dit de maat te worden waarmee tegemoet wordt gekomen aan een kleine minderheid die een onschuldig symbool misbruikt om Nederland zijn relatief bescheiden slavernijverleden in te peperen.

De roetveegpiet is een gênante oplossing waarbij in de ogen van het anti-ZwartePietfront wat vegen roet de blanke supremacy van de witte mens nog steeds laat zien. Ook de nieuwe generatie gelovige kinderen zal er van in de war raken. Levend in huizen zonder schoorsteen dwong hun ouders ze te vertellen dat Zwarte Piet een sleutel heeft die op alle sloten past. Nu moeten ze de uitleg weer aanpassen vanwege de vraag hoe de nieuwe Zwarte Piet dan aan zijn roetvegen komt.

‘Laten we een de minderheid tegemoet komen, dat kunnen we aan’, liet Lodewijk Asscher (PvdA) via het programma DWDD weten en gaf daarmee aan dat hij van zijn machteloosheid een deugd wilde maken. Dom en dat niet alleen omdat hij daarmee weer een aantal potentiële PvdA-stemmers buiten de Randstad kwijt raakt. Het is niet de eerste knieval die de PvdA maakt voor de eisen uit de multiculturele wereld en dat heeft de PvdA-aanhang buiten de Randstad al behoorlijk uitgedund.
Het was dus politiek onverstandig van Asscher om zich met deze discussie te bemoeien. Het was echter nog heel wat onverstandiger van deze beoogde politiek leider van de PvdA om machteloosheid als deugd te verkopen. Zesentachtig (86) procent van de inwoners van Nederland wenst Zwarte Piet te behouden, ziet daar geen racisme in en wenst ook niet te wijken voor de bezwaren van een kleine minderheid. Dat is een percentage dat een politicus zonder al te grote schade ronduit kan verdedigen. Die kans liet Asscher schieten en hij koos voor de zes procent die in Zwarte Piet een symbool van racisme ziet.
Misschien ziet Asscher het persoonlijk anders, maar hij koos er voor om publiek zijn machteloosheid in deze discussie om te zetten in een laffe deugd. Hij gunt een agressieve minderheid met dubieuze claims een overwinning en roept ons op om zijn voorbeeld te volgen. Hij had kunnen zeggen dat het projecteren van racisme op de figuur van Zwarte Piet hem niet verstandig leek. Dat zou van moed en leiderschap hebben getuigd.

De felheid waarmee de discussie over de kleur van Zwarte Piet wordt gevoerd kan gezien worden als een teken dat het over heel wat meer gaat dan kleur als steen des aanstoots. Het gaat in feite om de vraag hoe Nederland met minderheden omgaat, hoe Nederland tegen integratie aankijkt en hoeveel respect van nieuwkomers mag worden verwacht voor de tradities en cultuur van het land waarin ze terecht zijn gekomen. Dat is in feite het grote onderwerp dat de bevolking van Nederland bezig houdt en waarin ze zich machteloos voelt omdat de politiek correcte media, politiek correcte menswetenschappers en de politiek correcte politici de beleving van minderheden serieuzer nemen dan verstandig is omdat het hen dwingt de bezwaren van het grootste deel van de bevolking te veroordelen vanwege ‘onderbuikgevoelens’ en ‘populisme’.

Ook de linkse Asscher heeft een onderbuik en die vertelt hem dat het in zijn kringen veiliger is om politiek correct te zijn. Hij leeft en ademt in een omgeving die zich politiek correct ideologisch heeft afgescheiden van een grote meerderheid onder de bevolking. Het is de kring die minderheden een wijde toegang geeft voor hun wensen en bezwaren en de belangen die daar achter zitten.
De politiek correcte meute dwingt ons te leven met ‘waarheden’ die door het gezonde verstand niet meer worden herkend. Het gezonde verstand wordt begraven onder ideologisch opgetuigde waarheidsconstructies ten behoeve van minderheden. Als een minister oproept om dat maar te aanvaarden en dat als deugd verkoopt, is dat de publieke begrafenis van het gezonde verstand. Het veroorzaakt machteloosheid onder een groot deel van de bevolking die niet mee mag doen omdat alleen politieke correctheid deugt en we politici hebben die de moed missen om hun gezond verstand te gebruiken.

Impliciet geeft Asscher toe dat Zwarte Piet een racistisch symbool is en plaats moet maken voor een roetveegpiet die politiek correct gewogen ermee door kan. Terwijl de begrafenis van het gezonde verstand voorbijtrekt en Sylvana Simons geDenkbloemen heeft meegebracht om het afscheid te vieren, maken minderheden gesterkt door hun succes zich op om te domineren en het land aan te passen aan hun wensen en belangen. Hun lange tenen helpen daarbij.